Plutarch, De defectu oraculorum, section 49

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 49)

"οὐδέ γε προθυόμενοι καὶ καταστέφοντεσ ἱερεῖα καὶ κατασπένδοντεσ ἐναντία τῷ λόγῳ τούτῳ πράττομεν. "πᾶσα γὰρ δύναμισ ὃ πέφυκε σὺν καιρῷ βέλτιον ἢ χεῖρον ἀποδίδωσι τοῦ δὲ καιροῦ διαφεύγοντοσ ἡμᾶσ, σημεῖα διδόναι τὸν θεὸν εἰκόσ ἐστιν. "οἱ γὰρ ἱερεῖσ καὶ ὅσιοι θύειν φασὶ τὸ ἱερεῖον καὶ κατασπένδειν καὶ τὴν κίνησιν αὐτοῦ καὶ τὸν τρόμον ἀποθεωρεῖν, ἑτέρου τίνοσ τοῦτο σημεῖον ἢ τοῦ θεμιστεύειν τὸν θεὸν λαμβάνοντεσ; "δεῖ γὰρ τὸ θύσιμον τῷ τε σώματι καὶ τῇ ψυχῇ καθαρὸν εἶναι καὶ ἀσινὲσ καὶ ἀδιάφθορον. "μήνυτρα μὲν οὖν τῶν περὶ τὸ σῶμα κατιδεῖν οὐ πάνυ χαλεπόν ἐστι; "τὴν δὲ ψυχὴν δοκιμάζουσι, τοῖσ μὲν ταύροισ ἄλφιτα τοῖσ δὲ κάπροισ ἐρεβίνθουσ παρατιθέντεσ· "τὸ γὰρ μὴ γευσάμενον ὑγιαίνειν οὐκ οἰόνται. "τὴν δ’ αἶγα διελέγχειν τὸ ψυχρὸν ὕδωρ· "οὐ γὰρ εἶναι ψυχῆσ κατὰ φύσιν ἐχούσησ τὸ πρὸσ τὴν κατάσπεισιν ἀπαθὲσ καὶ ἀκίνητον. "ἐγὼ δέ, κἂν ᾖ βέβαιον ὅτι σημεῖόν ἐστι τοῦ θεμιστεύειν τὸ σείσασθαι καὶ τοῦ μὴ θεμιστεύειν τοὐναντίον, οὐχ ὁρῶ τί συμβαίνει δυσχερὲσ ἀπ’ αὐτοῦ τοῖσ εἰρημένοισ.

SEARCH

MENU NAVIGATION