Plutarch, De defectu oraculorum, section 40

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 40)

"ταύτην οὖν ἔχουσαι τὴν δύναμιν αἱ ψυχαὶ σύμφυτον μὲν ἀλλ’ ἀμυδρὰν καὶ δυσφάνταστον, ὅμωσ ἐξανθοῦσι πολλάκισ καὶ ἀναλαμβάνουσιν ἔν τε τοῖσ ἐνυπνίοισ καὶ περὶ τὰσ τελευτὰσ ἔνιαι, καθαροῦ γιγνομένου τοῦ σώματοσ ἤ τινα κρᾶσιν οἰκείαν πρὸσ τοῦτο λαμβάνοντοσ, ἢ τῷ τὸ λογιστικὸν καὶ φροντιστικὸν ἀνίεσθαι καὶ ἀπολύεσθαι τῶν παρόντων τῷ ἀλόγῳ καὶ φαντασιαστικῷ τοῦ μέλλοντοσ ἐπιστρεφόμεναι. "οὐ γάρ, ὡσ ὁ Εὐριπίδησ φησί, μάντισ δ’ ἄριστοσ ὅστισ εἰκάζει καλῶσ,’ ἀλλ’ οὗτοσ ἔμφρων μὲν ἀνὴρ καὶ τῷ νοῦν ἔχοντι τῆσ ψυχῆσ καὶ μετ’ εἰκότοσ ἡγουμένῳ καθ’ ὁδὸν ἑπόμενοσ. "τὸ δὲ μαντικὸν ὥσπερ γραμματεῖον ἄγραφον καὶ ἄλογον καὶ ἀόριστον ἐξ αὑτοῦ, δεκτικὸν δὲ φαντασιῶν πάθεσι καὶ προαισθήσεων, ἀσυλλογίστωσ ἅπτεται τοῦ μέλλοντοσ, ὅταν ἐκστῇ μάλιστα τοῦ παρόντοσ. "ἐξίσταται δὲ κράσει καὶ διαθέσει τοῦ σώματοσ, ἐν μεταβολῇ γιγνόμενον, ὃν ἐνθουσιασμὸν καλοῦμεν. "αὐτὸ μὲν οὖν ἐξ αὑτοῦ τὸ σῶμα τοιαύτην πολλάκισ ἴσχει διάθεσιν ἡ δὲ γῆ πολλῶν μὲν ἄλλων δυνάμεων πηγὰσ ἀνίησιν ἀνθρώποισ, τὰσ μὲν ἐκστατικὰσ καὶ νοσώδεισ καὶ θανατηφόρουσ τὰσ δὲ χρηστὰσ καὶ προσηνεῖσ καὶ ὠφελίμουσ, ὡσ δῆλαι γίγνονται πείρᾳ προστυγχάνουσι. "τὸ δὲ μαντικὸν ῥεῦμα καὶ πνεῦμα θειότατόν ἐστι καὶ ὁσιώτατον, ἄν τε καθ’ ἑαυτὸ δι’ ἀέροσ ἄν τε μεθ’ ὑγροῦ νάματοσ ἀναφέρηται. "καταμιγνύμενον γὰρ εἰσ τὸ σῶμα κρᾶσιν ἐμποιεῖ ταῖσ ψυχαῖσ ἀήθη καὶ ἄτοπον, ἧσ τὴν ἰδιότητα χαλεπὸν εἰπεῖν σαφῶσ, εἰκάσαι δὲ πολλαχῶσ ὁ λόγοσ δίδωσι. "θερμότητι γὰρ καὶ διαχύσει πόρουσ; "τινὰσ ἀνοίγειν φανταστικοὺσ τοῦ μέλλοντοσ εἰκόσ ἐστιν, ὡσ οἶνοσ ἀναθυμιαθεὶσ ἕτερα πολλὰ κινήματα καὶ λόγουσ ἀποκειμένουσ καὶ λανθάνοντασ ἀποκαλύπτει τὸ γὰρ βακχεύσιμον καὶ τὸ μανιῶδεσ μαντικὴν πολλὴν ἔχει κατ’ Εὐριπίδην, ὅταν ἔνθερμοσ ἡ ψυχὴ γενομένη καὶ πυρώδησ ἀπώσηται τὴν εὐλάβειαν, ἣν ἡ θνητὴ φρόνησισ ἐπάγουσα πολλάκισ ἀποστρέφει καὶ κατασβέννυσι τὸν ἐνθουσιασμόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION