Plutarch, De defectu oraculorum, section 37

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 37)

"τί δῆτα, φήσαι τισ ἄν, ὁ Πλάτων ἐπὶ τὰ πέντε σχήματα τὸν τῶν πέντε κόσμων ἀριθμὸν ἀνήνεγκεν, εἰπὼν ὅτι τῇ πέμπτῃ συστάσει ὁ θεὸσ ἐπὶ τὸ πᾶν κατεχρήσατο ἐκεῖνο διαζωγραφῶν· "εἶτα τὴν περὶ τοῦ πλήθουσ τῶν κόσμων ὑποθεὶσ ἀπορίαν, πότερον ἕν’ ἢ πέντ’ αὐτοὺσ ἀληθείᾳ πεφυκότασ λέγειν προσήκει, δῆλόσ ἐστιν ἐντεῦθεν οἰόμενοσ ὡρμῆσθαι τὴν ὑπόνοιαν. "εἴπερ οὖν δεῖ πρὸσ τὴν ἐκείνου διάνοιαν ἐπάγειν τὸ εἰκόσ, σκοπῶμεν ὅτι ταῖσ τῶν σωμάτων καὶ σχημάτων ἐκείνων διαφοραῖσ ἀνάγκη καὶ κινήσεων εὐθὺσ ἕπεσθαι διαφοράσ, ὥσπερ αὐτὸσ διδάσκει, τὸ διακρινόμενον ἢ συγκρινόμενον ἅμα τῆσ οὐσίασ τῇ ἑτεροιώσει καὶ τὸν τόπον μεταλλάττειν ἀποφαινόμενοσ. "ἂν γὰρ ἐξ ἀέροσ πῦρ γένηται, λυθέντοσ τοῦ ὀκταέδρου καὶ κερματισθέντοσ εἰσ πυραμίδασ , ἢ πάλιν ἀὴρ ἐκ πυρόσ, συνωσθέντοσ καὶ συνθλιβέντοσ εἰσ ὀκτάεδρον, οὐ δυνατὸν μένειν ὅπου πρότερον ἦν, ἀλλὰ φεύγει καὶ φέρεται πρὸσ ἑτέραν χώραν ἐκβιαζόμενον καὶ μαχόμενον τοῖσ ἐνισταμένοισ καὶ κατεπείγουσιν. "ἔτι δὲ μᾶλλον εἰκόνι τὸ συμβαῖνον ἐνδείκνυται, τοῖσ ὑπὸ τῶν πλοκάνων καὶ ὀργάνων τῶν περὶ τὴν τοῦ σίτου κάθαρσιν σειομένοισ καὶ ἀναλικμωμένοισ ὁμοίωσ λέγων τὰ στοιχεῖα σείοντα τὴν ὕλην ὑπ’ ἐκείνησ; "τε σειόμενα, προσχωρεῖν ἀεὶ τὰ ὅμοια τοῖσ ὁμοίοισ, ἄλλην τε χώραν ἄλλα ἴσχειν πρὶν ἐξ αὐτῶν γενέσθαι τὸ πᾶν διακοσμηθέν οὕτωσ οὖν τῆσ ὕλησ ἐχούσησ ὡσ ἔχειν τὸ πᾶν εἰκόσ, οὗ θεὸσ ἄπεστιν, εὐθὺσ αἱ πρῶται πέντε ποιότητεσ ἰδίασ ἔχουσαι ῥοπὰσ ἐφέροντο χωρίσ, οὐ παντάπασιν οὐδ’ εἰλικρινῶσ ἀποκρινόμεναι, διὰ τὸ πάντων ἀναμεμιγμένων ἀεὶ τὰ κρατούμενα τοῖσ ἐπικρατοῦσι παρὰ φύσιν ἕπεσθαι. "διὸ δὴ τοῖσ τῶν σωμάτων γένεσιν ἄλλων ἀλλαχῆ φερομένων ἰσαρίθμουσ μερίδασ καὶ διαστάσεισ ἐποίησαν, τὴν μὲν οὐ καθαροῦ πυρὸσ ἀλλὰ πυροειδῆ, τὴν δ’ οὐκ ἀμιγοῦσ αἰθέροσ ἀλλ’ αἰθεροειδῆ, τὴν δ’ οὐ γῆσ αὐτῆσ καθ’ ἑαυτὴν ἀλλὰ γεοειδῆ· "μάλιστα δὲ καὶ τὴν ἀέροσ κοίνωσιν τὴν ὕδατοσ διὰ τὸ πολλῶν, ὥσπερ εἴρηται, τῶν ἄλλων φύλων ἀναπεπλησμέν’ ἀπελθεῖν. οὐ γὰρ ὁ θεὸσ διέστησεν οὐδὲ διῴκισε τὴν οὐσίαν, ἀλλ’ ὑπ’ αὐτῆσ διεστῶσαν αὐτὴν καὶ φερομένην χωρὶσ ἐν ἀκοσμίαισ τοσαύταισ παραλαβὼν, ἔταξε καὶ συνήρμοσε δι’ ἀναλογίασ καὶ μεσότητοσ· "εἶθ’ ἑκάστῃ λόγον ἐγκαταστήσασ ὥσπερ ἁρμοστὴν καὶ φύλακα, κόσμουσ ἐποίησε τοσούτουσ, ὅσα γένη τῶν πρώτων σωμάτων ὑπῆρχε. "ταῦτα μὲν οὖν τῇ Πλάτωνοσ ἀνακείσθω χάριτι δι’ Ἀμμώνιον· "ἐγὼ δὲ περὶ μὲν ἀριθμοῦ κόσμων οὐκ ἄν ποτε διισχυρισαίμην ὅτι τοσοῦτοι, τὴν, δὲ πλείονασ μὲν ἑνὸσ οὐ μὴν ἀπείρουσ ἀλλ’ ὡρισμένουσ πλήθει τιθεμένην δόξαν, οὐδετέρασ ἐκείνων ἀλογωτέραν ἡγοῦμαι, τὸ φύσει τῆσ ὕλησ σκεδαστὸν καὶ μεριστὸν ὁρῶν οὔτ’ ἐφ’ ἑνὸσ μένον οὔτ’ εἰσ ἄπειρον ὑπὸ τοῦ λόγου βαδίζειν ἐώμενον. "εἰ δ’ ἀλλαχόθι που κἀνταῦθα τῆσ Ἀκαδημείασ ὑπομιμνήσκοντεσ ἑαυτοὺσ τὸ ἄγαν τῆσ πίστεωσ ἀφαιρῶμεν, καὶ τὴν ἀσφάλειαν ὥσπερ ἐν χωρίῳ σφαλερῷ, τῷ περὶ τῆσ ἀπειρίασ λόγῳ, μόνον διασῴζωμεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION