Plutarch, De defectu oraculorum, section 21

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 21)

"εἰ μὴ πολὺ φαίνεται τῶν εἰρημένων ἡμῖν ἀτοπώτεροσ. "καίτοι δοκεῖ φυσιολογίασ ἔχεσθαι, καὶ Πλάτων αὐτῷ παρέσχε τὸ ἐνδόσιμον οὐχ ἁπλῶσ ἀποφηνάμενοσ ἐκ δόξησ δ’ ἀμαυρᾶσ καὶ ὑπόνοιαν ἐμβαλὼν αἰνιγματώδη μετ’ εὐλαβείασ· "ἀλλ’ ὅμωσ πολλὴ γέγονε κἀκείνου καταβόησισ ὑπὸ τῶν ἄλλων φιλοσόφων. "ἐπεὶ δὲ μύθων καὶ λόγων ἀναμεμιγμένων κρατὴρ ἐν μέσῳ πρόκειται ̔ καὶ ποῦ τισ ἂν εὐμενεστέροισ ἀκροαταῖσ ἐπιτυχὼν ὥσπερ νομίσματα ξενικὰ τούτουσ δοκιμάσειε τοὺσ λόγουσ; "̓, οὐκ ὀκνῶ χαρίζεσθαι βαρβάρου διήγησιν ἀνδρόσ, ὃν πλάναισ πολλαῖσ καὶ μήνυτρα τελέσασ μεγάλα, περὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν ἀνθρώποισ ἀνὰ πᾶν ἔτοσ ἅπαξ ἐντυγχάνοντα τἄλλα δὲ συνόντα νύμφαισ νομάσι καὶ δαίμοσιν, ὡσ ἔφασκε, μόλισ ἐξανευρὼν ἔτυχον λόγου καὶ φιλοφροσύνησ. "κάλλιστοσ μὲν ἦν ὧν εἶδον ἀνθρώπων ὀφθῆναι νόσου τε πάσησ ἀπαθὴσ διετέλει, Β καρπόν τινα πόασ φαρμακώδη καὶ πικρὸν ἑκάστου μηνὸσ ἅπαξ προσφερόμενοσ· "γλώσσαισ δὲ πολλαῖσ ἤσκητο χρῆσθαι, πρὸσ δ’ ἐμὲ τὸ πλεῖστον ἐδώριζεν οὐ πόρρω μελῶν. φθεγγομένου δέ, τὸν τόπον εὐωδία κατεῖχε, τοῦ στόματοσ ἥδιστον ἀποπνέοντοσ. "ἡ μὲν οὖν ἄλλη μάθησισ καὶ ἱστορία συνῆν αὐτῷ τὸν πάντα χρόνον· "εἰσ δὲ μαντικὴν ἐνεπνεῖτο μίαν ἡμέραν ἔτουσ ἑκάστου καὶ προεθέσπιζε κατιὼν ἐπὶ θάλατταν, ἐπεφοίτων δὲ καὶ δυνάσται καὶ γραμματεῖσ βασιλέων εἶτ’ ἀπῄεσαν. "ἐκεῖνοσ οὖν τὴν μαντικὴν ἀνῆγεν εἰσ δαίμονασ· "πλεῖστον δὲ Δελφῶν λόγον εἶχε, καὶ τῶν λεγομένων περὶ τὸν Διόνυσον ἐνταῦθα καὶ δρωμένων ἱερῶν οὐδενὸσ ἀνήκοοσ ἦν, ἀλλὰ κἀκεῖνα δαιμόνων ἔφασκεν εἶναι πάθη μεγάλα καὶ ταῦτα δὴ τὰ περὶ Πύθωνα. "τῷ δ’ ἀποκτείναντι μήτ’ ἐννέα ἐτῶν μήτ’ εἰσ τὰ Τέμπη γενέσθαι τὴν φυγήν, ἀλλ’ ἐκπεσόντ’ ἐλθεῖν εἰσ ἕτερον κόσμον· "ὕστερον δ’ ἐκεῖθεν ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοισ ἁγνὸν γενόμενον καὶ Φοῖβον ἀληθῶσ κατελθόντα τὸ χρηστήριον παραλαβεῖν, τέωσ ὑπὸ Θέμιδοσ φυλαττόμενον. "οὕτω δ’ ἔχειν καὶ τὰ Τυφωνικὰ καὶ τὰ Τιτανικά· "δαιμόνων μάχασ γεγονέναι πρὸσ δαίμονασ, εἶτα φυγὰσ τῶν κρατηθέντων ἢ δίκασ ὑπὸ θεοῦ τῶν ἐξαμαρτόντων, οἱᾶ Τυφὼν λέγεται περὶ Ὄσιριν ἐξαμαρτεῖν καὶ Κρόνοσ περὶ Οὐρανόν, ὧν ἀμαυρότεραι γεγόνασιν αἱ τιμαὶ ἢ καὶ παντάπασιν ἐκλελοίπασι, μεταστάντων εἰσ ἕτερον κόσμον. "ἐπεὶ καὶ Σολύμουσ πυνθάνομαι τοὺσ Λυκίων προσοίκουσ ἐν τοῖσ μάλιστα τιμᾶν τὸν Κρόνον· "ἐπεὶ δ’ ἀποκτείνασ τοὺσ ἄρχοντασ αὐτῶν, Ἄρσαλον καὶ Δρύον καὶ Τρωσοβιόν, ἔφυγε καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν, ἐκεῖνον μὲν ἀμεληθῆναι, τοὺσ δὲ περὶ τὸν Ἄρσαλον σκληροὺσ θεοὺσ προσαγορεύεσθαι, καὶ τὰσ κατάρασ ἐπὶ τούτων ποιεῖσθαι δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ Λυκίουσ. "τούτοισ μὲν οὖν ὅμοια πολλὰ λαβεῖν ἔστιν ἐκ τῶν θεολογουμένων. "εἰ δὲ τοῖσ νενομισμένοισ τῶν θεῶν ὀνόμασι δαίμονάσ τινασ καλοῦμεν, οὐ θαυμαστέον εἶπεν ὁ ξένοσ ᾧ γὰρ ἕκαστοσ θεῷ συντέτακται καὶ παρ’ οὗ δυνάμεωσ καὶ τιμῆσ εἴληχεν, ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι. "καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μὲν τίσ ἐστι Δίιοσ ὁ δ’ Ἀθηναῖοσ ὁ δ’ Ἀπολλώνιοσ ἢ Διονύσιοσ ἢ Ἑρμαῖοσ· "ἀλλ’ ἔνιοι μὲν ὀρθῶσ; "κατὰ τύχην ἐκλήθησαν, οἱ δὲ πολλοὶ μηδὲν προσηκούσασ ἀλλ’ ἐνηλλαγμένασ ἐκτήσαντο θεῶν παρωνυμίασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION