Plutarch, De defectu oraculorum, section 19

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 19)

"καὶ ἐγὼ τοιαῦτα διελθεῖν, ἀρκεῖ δὲ πρὸσ τὴν ὑπόθεσιν τὸ μηδὲν ἐναντιοῦσθαι μηδὲ κωλύειν ἔχειν οὕτω ταῦτα. "γιγνώσκομεν οὐ μόνον κατὰ δαιμόνων ἣν λέγω δόξαν ἔχοντασ, ἀλλὰ καὶ θεῶν ὄντων τοσούτων τὸ πλῆθοσ ἑνὶ χρωμένουσ ἀιδίῳ καὶ ἀφθάρτῳ· "τοὺσ δ’ ἄλλουσ καὶ γεγονέναι καὶ φθαρήσεσθαι νομίζοντασ. "Ἐπικουρείων δὲ χλευασμοὺσ καὶ γέλωτασ οὔτι φοβητέον, οἷσ τολμῶσι χρῆσθαι καὶ κατὰ τῆσ προνοίασ μῦθον αὐτὴν συναποκαλοῦντεσ. "ἡμεῖσ δὲ τὴν ἀπειρίαν μῦθον εἶναί φαμεν ἐν κόσμοισ τοσούτοισ μηδένα λόγῳ θείῳ κυβερνώμενον ἔχουσαν, ἀλλὰ πάντασ ἐκ ταὐτομάτου καὶ γεγονότασ καὶ συνισταμένουσ. "εἰ δὲ χρὴ γελᾶν ἐν φιλοσοφίᾳ, τὰ εἴδωλα γελαστέον τὰ κωφὰ καὶ τυφλὰ καὶ ἄψυχα, ἃ ποιμαίνουσιν ἀπλέτουσ ἐτῶν περιόδουσ ἐπιφαινόμενα καὶ περινοστοῦντα πάντῃ, τὰ μὲν ἔτι ζώντων τὰ δὲ πάλαι κατακαέντων ἢ κατασαπέντων ἀπορρυέντα, φλεδόνασ καὶ σκιὰσ ἕλκοντεσ εἰσ φυσιολογίαν, ἂν δὲ φῇ τισ εἶναι δαίμονασ οὐ φύσει μόνον ἀλλὰ καὶ λόγοισ καὶ τὸ σῴζεσθαι καὶ διαμένειν πολὺν χρόνον ἔχοντασ, δυσκολαίνοντεσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION