Plutarch, De defectu oraculorum, section 10

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 10)

"ὀρθῶσ λέγεισ ἀλλ’ ἐπεὶ λαβεῖν καὶ διορίσαι, πῶσ χρηστέον καὶ μέχρι τίνων τῇ προνοίᾳ, χαλεπόν, οἱ μὲν οὐδενὸσ; "ἁπλῶσ θεὸν οἱ δ’ ὁμοῦ τι πάντων αἴτιον ποιοῦντεσ ἀστοχοῦσι τοῦ μετρίου καὶ πρέποντοσ. "εὖ μὲν οὖν λέγουσι καὶ οἱ λέγοντεσ, ὅτι Πλάτων τὸ ταῖσ γεννωμέναισ ποιότησιν ὑποκείμενον στοιχεῖον ἐξευρών, ὃ νῦν ὕλην καὶ φύσιν καλοῦσιν, πολλῶν ἀπήλλαξε καὶ μεγάλων ἀποριῶν τοὺσ φιλοσόφουσ· "ἐμοὶ δὲ δοκοῦσι πλείονασ λῦσαι καὶ μείζονασ ἀπορίασ οἱ τὸ τῶν δαιμόνων γένοσ ἐν μέσῳ θέντεσ θεῶν καὶ ἀνθρώπων καὶ τρόπου τινὰ τὴν κοινωνίαν ἡμῶν συνάγον εἰσ ταὐτὸ καὶ συνάπτον ἐξευρόντεσ· "εἴτε μάγων τῶν περὶ Ζωροάστρην ὁ λόγοσ οὗτόσ ἐστιν, εἴτε Θρᾴκιοσ ἀπ’ Ὀρφέωσ εἴτ’ Αἰγύπτιοσ ἢ Φρύγιοσ, ὡσ τεκμαιρόμεθα ταῖσ ἑκατέρωθι τελεταῖσ ἀναμεμιγμένα πολλὰ θνητὰ καὶ πένθιμα τῶν ὀργιαζομένων καὶ δρωμένων ἱερῶν ὁρῶντεσ. "Ἑλλήνων δ’ Ὅμηροσ μὲν ἔτι φαίνεται κοινῶσ ἀμφοτέροισ χρώμενοσ τοῖσ ὀνόμασι καὶ τοὺσ θεοὺσ ἔστιν ὅτε δαίμονασ προσαγορεύων· "Ἡσίοδοσ δὲ καθαρῶσ καὶ διωρισμένωσ πρῶτοσ ἐξέθηκε τῶν λογικῶν τέσσαρα γένη, θεοὺσ εἶτα δαίμονασ εἶθ’ ἡρ́ωασ, τὸ δ’ ἐπὶ πᾶσιν ἀνθρώπουσ, ἐξ ὧν ἐοίκε ποιεῖν τὴν μεταβολήν, τοῦ μὲν χρυσοῦ γένουσ εἰσ δαίμονασ πολλοὺσ κἀγαθοὺσ τῶν δ’ ἡμιθέων εἰσ ἡρ́ωασ ἀποκριθέντων. "ἕτεροι δὲ μεταβολὴν τοῖσ τε σώμασιν ὁμοίωσ ποιοῦσι καὶ ταῖσ ψυχαῖσ ὥσπερ γὰρ ἐκ γῆσ ὕδωρ ἐκ δ’ ὕδατοσ ἀὴρ ἐκ δ’ ἀέροσ πῦρ γεννώμενον ὁρᾶται, τῆσ οὐσίασ ἄνω φερομένησ· "οὕτωσ; "ἐκ μὲν ἀνθρώπων εἰσ ἡρ́ωασ ἐκ δ’ ἡρώων εἰσ δαίμονασ αἱ βελτίονεσ ψυχαὶ τὴν μεταβολὴν λαμβάνουσιν. "ἐκ δὲ δαιμόνων ὀλίγαι μὲν ἐν χρόνῳ πολλῷ δι’ ἀρετῆσ καθαρθεῖσαι παντάπασι θειότητοσ μετέσχον· "ἐνίαισ δὲ συμβαίνει μὴ κρατεῖν ἑαυτῶν, ἀλλ’ ὑφιεμέναισ καὶ ἐνδυομέναισ πάλιν σώμασι θνητοῖσ ἀλαμπῆ καὶ ἀμυδρὰν ζωὴν ὥσπερ ἀναθυμίασιν ἴσχειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION