Plutarch, De defectu oraculorum, section 8

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 8)

"ὦ Λαμπρία, καὶ πρόσεχε τῷ λόγῳ τὴν διάνοιαν, ὅπωσ μὴ τὸν θεὸν ἀναίτιον ποιῶμεν. "ὁ γὰρ ἄλλῳ τινὶ καὶ μὴ θεοῦ γνώμῃ τὰ παυσάμενα τῶν χρηστηρίων ἐκλιπεῖν ἡγούμενοσ, ὑπόνοιαν δίδωσι τοῦ μὴ γίνεσθαι μηδ’ εἶναι διὰ τὸν θεὸν ἀλλ’ ἑτέρῳ τινὶ τρόπῳ νομίζειν. "οὐ γὰρ ἄλλη γέ τισ ἔστι μείζων οὐδὲ κρείττων δύναμισ, ὥστ’ ἀναιρεῖν καὶ ἀφανίζειν ἔργον θεοῦ τὴν μαντικὴν οὖσαν. "ὁ μὲν οὖν Πλανητιάδου λόγοσ οὐκ ἀρεστὸσ ἐμοὶ διά τε τἄλλα καὶ τὴν ἀνωμαλίαν, ἣν περὶ τὸν θεὸν ποιεῖ, πῆ μὲν ἀποστρεφόμενον καὶ ἀπαξιοῦντα τὴν κακίαν πῆ δὲ πάλιν αὖ προσιέμενον ὥσπερ βασιλεύσ τισ ἢ τύραννοσ ἑτέραισ ἀποκλείων θύραισ τοὺσ πονηροὺσ καθ’ ἑτέρασ εἰσδέχοιτο καὶ χρηματίζοι. "τοῦ δὲ μετρίου καὶ ἱκανοῦ καὶ μηδαμῆ περιττοῦ πανταχῆ δ’ αὐτάρκουσ, μάλιστα τοῖσ θεοῖσ πρέποντοσ ἔργου , εἰ ταύτην ἀρχὴν λαβὼν φαίη τισ, ὅτι τῆσ κοινῆσ ὀλιγανδρίασ, ἣν αἱ πρότεραι στάσεισ καὶ οἱ πόλεμοι περὶ πᾶσαν ὁμοῦ τι τὴν οἰκουμένην ἀπειργάσαντο, πλεῖστον μέροσ ἡ Ἑλλὰσ μετέσχηκε, καὶ μόλισ ἂν νῦν ὅλη παράσχοι τρισχιλίουσ ὁπλίτασ, ὅσουσ ἡ Μεγαρέων μία πόλισ ἐξέπεμψεν εἰσ Πλαταιέασ οὐδὲν οὖν ἕτερον ἦν τὸ πολλὰ καταλιπεῖν χρηστήρια τὸν θεὸν ἢ τῆσ Ἑλλάδοσ ἐλέγχειν τὴν ἐρημίαν, ἀκριβῶσ ἂν αὐτῷ παράσχοιμι τῆσ εὑρησιλογίασ. "τίνοσ γὰρ ἦν ἀγαθόν, εἱ ἐν Τεγύραισ ὡσ πρότερον ἦν μαντεῖον, ἢ περὶ τὸ Πτῷον ὅπου μεθ’ ἡμέρασ ἐντυχεῖν ἔστιν ἀνθρώπῳ νέμοντι; "καὶ γὰρ τοῦτο δὴ τοὐνταῦθα πρεσβύτατον ὂν χρόνῳ τε δόξῃ τε κλεινότατον ὑπὸ θηρίου χαλεποῦ δρακαίνησ πολὺν χρόνον ἔρημον γενέσθαι καὶ ἀπροσπέλαστον ἱστοροῦσιν, οὐκ ὀρθῶσ τὴν ἀργίαν ἀλλ’ ἀνάπαλιν λαμβάνοντεσ· "ἡ γὰρ ἐρημία τὸ θηρίον ἐπηγάγετο μᾶλλον ἢ τὸ θηρίον ἐποίησε τὴν ἐρημίαν. "ἐπεὶ δὲ τῷ θεῷ δόξαν οὕτωσ ἥ θ’ Ἑλλὰσ ἐρρώσθη πόλεσι καὶ τὸ χωρίον ἀνθρώποισ ἐπλήθυνε, δυσὶν ἐχρῶντο προφήτισιν ἐν μέρει καθιεμέναισ, καὶ τρίτη δ’ ἔφεδροσ ἦν ἀποδεδειγμένη. "νῦν δ’ ἔστι μία προφῆτισ, καὶ οὐκ ἐγκαλοῦμεν ἐξαρκεῖ γὰρ αὕτη τοῖσ δεομένοισ. "οὐ τοίνυν αἰτιατέον οὐδὲ τὸν θεόν· "ἡ γὰρ οὖσα μαντικὴ καὶ διαμένουσα πᾶσίν ἐστιν ἱκανὴ καὶ πάντασ ἀποπέμπει τυγχάνοντασ ὧν χρῄζουσιν. "ὥσπερ οὖν ἐννέα κήρυξιν ὁ Ἀγαμέμνων ἐχρῆτο, καὶ μόλισ κατεῖχε τὴν ἐκκλησίαν διὰ πλῆθοσ, ἐνταῦθα δ’ ὄψεσθε μεθ’ ἡμέρασ ὀλίγασ ἐν τῷ θεάτρῳ μίαν φωνὴν ἐξικνουμένην εἰσ πάντασ· "οὕτω τότε πλείοσιν ἐχρῆτο φωναῖσ πρὸσ πλείονασ ἡ μαντικὴ , νῦν δὲ τοὐναντίον ἔδει θαυμάζειν τὸν θεόν, εἰ περιεώρα τὴν μαντικὴν ἀχρήστωσ δίκην ὕδατοσ ἀπορρέουσαν ἢ καθάπερ αἱ πέτραι ποιμένων ἐν ἐρημίᾳ καὶ βοσκημάτων φωναῖσ ἀντηχοῦσαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION