Plutarch, De defectu oraculorum, section 3

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 3)

γράφοντασ, ἀλλὰ θρυαλλίδι καὶ λύχνῳ τὸν οὐρανὸν ὁμοῦ τι σύμπαντα μεθιστάντασ καὶ τὴν μαθηματικὴν ἄρδην ἀναιροῦντασ· ὥστ’ ἄλλο τι λέγωμεν πρὸσ αὐτούσ, εἰ βουλόμεθα τῷ ἡλίῳ κατὰ τὰ πάτρια τὴν νενομισμένην τάξιν ἀπαράβατον ποιεῖν. "τούτων διαταράξει τοὺσ ἄνδρασ ἀλλὰ τοῖσ μαθηματικοῖσ οὐχ ὑφήσονται τῆσ ἀκριβείασ, ὡσ μᾶλλον ἂν ἐκείνουσ διαφυγόντα τὸν χρόνον ἐν κινήσεσι καὶ περιόδοισ οὕτω μακρὰν ἀφεστώσαισ, ἢ τὸ μέτρον αὐτοὺσ τοῦ ἐλαίου προσέχοντασ ἀεὶ διὰ τὴν ἀτοπίαν τῷ παραλόγῳ καὶ παραφυλάττοντασ. "τὸ δὲ μικρὰ μὴ διδόναι σημεῖα γίγνεσθαι μεγάλων, ὦ Δημήτριε , πολλαῖσ ἐστι τέχναισ ἐμποδών· "ἐπεὶ καὶ πολλῶν μὲν ἀποδείξεισ παραιρεῖσθαι συμβήσεται πολλῶν δὲ προαγορεύσεισ. "καίτοι καὶ ὑμεῖσ οὐ μικρὸν ἀποδείκνυτε πρᾶγμα, λεαίνεσθαι ξυρῷ τὰ σώματα τοὺσ ἡρ́ωασ, ἐντυχόντεσ παρ’ Ὁμήρῳ ξυρὸν ὀνομάσαντι καὶ δανείζειν ἐπὶ τόκοισ, ὅτι που χρέοσ ὀφέλλεσθαι φησὶν οὔτι νέον οὐδ’ ὀλίγον,’ ὡσ τοῦ ὀφέλλεσθαι τὸ αὔξεσθαι δηλοῦντοσ. "αὖθισ δὲ τὴν νύκτα θοήν εἰπόντοσ, ἀγαπητῶσ ἐμφύεσθε τῷ ῥήματι καὶ τοῦτ’ ἐκεῖνό φατε, φράζεσθαι τὴν σκιὰν τῆσ γῆσ ὑπ’ αὐτοῦ κωνικήν, οὖσαν ἀπὸ σφαιροειδοῦσ. ἰατρικὴν δὲ λοιμῶδεσ θέροσ ἀραχνίων πλήθει προδηλοῦν, καὶ θρίοισ ἐαρινοῖσ ὅταν κορώνησ ποδὶ εἴκελα γένηται, τίσ ἐάσει τῶν ἀξιούντων μικρὰ σημεῖα μὴ γίγνεσθαι τῶν μεγάλων; "τίσ δ’ ἀνέξεται πρὸσ χοῦν καὶ κοτύλην ὕδατοσ τὸ τοῦ ἡλίου μέγεθοσ μετρούμενον, ἢ τῆσ ἐνταῦθα πλινθίδοσ, ἣν ποιεῖ γωνίαν ὀξεῖαν κεκλιμένην πρὸσ τὸ ἐπίπεδον, μέτρον εἶναι λεγομένην τοῦ ἐξάρματοσ, ὃ ἐξῆρται τῶν πόλων ὁ ἀεὶ φανερὸσ ἀπὸ τοῦ ὁρίζοντοσ; "ταῦτα γὰρ ἦν ἀκούειν τῶν ἐκεῖ προφητῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION