Plutarch, De curiositate, section 4

(플루타르코스, De curiositate, section 4)

καὶ καθάπερ τοῦ κωμῳδουμένου Κλέωνοσ τὼ χεῖρ’ ἐν Αἰτωλοῖσ, ὁ νοῦσ δ’ ἐν Κλωπιδῶν, οὕτω τοῦ πολυπράγμονοσ ὁ νοῦσ ἅμ’,’ ἐν πλουσίων οἴκοισ ἐστίν, ἐν δωματίοισ πενήτων, ἐν αὐλαῖσ βασιλέων, ἐν θαλάμοισ νεογάμων· πάντα πράγματα ζητεῖ, τὰ ξένων, τὰ ἡγεμόνων, οὐδ’ ἀκινδύνωσ ταῦτα ζητῶν ἀλλ’ οἱο͂ν, εἴ τισ ἀκονίτου γεύοιτο πολυπραγμονῶν τὴν ποιότητα, φθάσειεν ἂν τῆσ αἰσθήσεωσ προανελὼν τὸν αἰσθανόμενον, οὕτωσ οἱ τὰ τῶν μειζόνων κακὰ ζητοῦντεσ προαναλίσκουσι τῆσ γνώσεωσ ἑαυτούσ. καὶ γὰρ οἱ τοῦ ἡλίου τὴν ἄφθονόν γε ταύτην καὶ κατακεχυμένην ἅπασιν ἀκτῖνα παρορῶντεσ, αὐτὸν δὲ τὸν κύκλον ἀναιδῶσ καταβλέπειν καὶ διαστέλλειν τὸ φῶσ εἴσω βιαζόμενοι καὶ τολμῶντεσ ἀποτυφλοῦνται.

SEARCH

MENU NAVIGATION