Plutarch, De Pythiae oraculis, section 10

(플루타르코스, De Pythiae oraculis, section 10)

"ὦ δαιμόνιε, τῇ φύσει πάθοσ ὁ χρόνοσ οὐκ ὀφείλει; "τί δ’ ἔστι τῶν ἀτόπων καὶ ἀπροσδοκήτων περὶ γῆν ἢ θάλατταν ἢ πόλεισ ἢ ἄνδρασ, ὅ τισ ἂν προειπὼν οὐ τύχοι γενομένου; "καίτοι τοῦτό γε σχεδὸν οὐδὲ προειπεῖν ἔστιν ἀλλ’ εἰπεῖν, μᾶλλον δὲ ῥῖψαι καὶ διασπεῖραι λόγουσ οὐκ ἔχοντασ ἀρχὴν εἰσ τὸ ἄπειρον· "οἷσ πλανωμένοισ ἀπήντησε πολλάκισ ἡ τύχη καὶ συνέπεσεν αὐτομάτωσ. "διαφέρει γὰρ οἶμαι γενέσθαι τὸ ῥηθὲν ἢ ῥηθῆναι τὸ γενησόμενον. "ὁ γὰρ εἰπὼν τὰ μὴ ὑπάρχοντα λόγοσ ἐν ἑαυτῷ τὸ ἡμαρτημένον ἔχων οὐ δικαίωσ ἀναμένει τὴν ἐκ ταὐτομάτου πίστιν οὐδ’ ἀληθεῖ τεκμηρίῳ χρῆται τοῦ προειπεῖν ἐπιστάμενοσ τῷ μετὰ τὸ εἰπεῖν γενομένῳ, πάντα τῆσ ἀπειρίασ φερούσησ· "μᾶλλον δ’’ δ’ μὲν εἰκάζων καλῶσ, ὃν ἄριστον μάντιν ἀνηγόρευκεν ἡ παροιμία, ἰχνοσκοποῦντι καὶ στιβεύοντι διὰ τῶν εὐλόγων τὸ μέλλον ὅμοιόσ ἐστι. "Σίβυλλαι δ’ αὗται καὶ Βάκιδεσ ὥσπερ εἰσ πόντον ἀτεκμάρτωσ τὸν χρόνον κατέβαλον καὶ διέσπειραν ὡσ ἔτυχε παντοδαπῶν ὀνόματα καὶ ῥήματα παθῶν καὶ συμπτωμάτων· "οἷσ, γιγνομένων ἐνίων ἀπὸ τύχησ, ὁμοίωσ ψεῦδόσ ἐστι τὸ νῦν λεγόμενον, κἂν ὕστερον ἀληθέσ, εἰ τύχοι, γένηται.

SEARCH

MENU NAVIGATION