Plutarch, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 11 3:

(플루타르코스, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 11 3:)

βεβαιοῦντοσ αὐτοῦ τὸν Στωικὸν ἐκεῖνον λόγον, ὅτι πᾶν, ὃ ἂν δρᾷ ὁ σοφόσ, κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ἐνεργεῖ, καὶ μία μέν, ὡσ ἐοίκεν, ἀρετὴ πρωταγωνιστεῖ πράξεωσ ἑκάστησ, παρακαλεῖ τὰσ ἄλλασ καὶ συντείνει πρὸσ τὸ τέλοσ. ἰδεῖν γοῦν ἔστιν ἐν Ἀλεξάνδρῳ τὸ μὲν πολεμικὸν φιλάνθρωπον, τὸ δὲ πρᾶον ἀνδρῶδεσ τὸ δὲ χαριστικὸν οἰκονομικόν, τὸ δὲ θυμικὸν εὐδιάλλακτον, τὸ δ’ ἐρωτικὸν σῶφρον, τὸ δ’ ἀνειμένον οὐκ ἀργόν, τὸ δ’ ἐπίπονον οὐκ ἀπαραμύθητον.

SEARCH

MENU NAVIGATION