Plutarch, chapter 28

(플루타르코스, chapter 28)

οἱ δὲ Πάρθοι νυκτὸσ μὲν αἰσθόμενοι τὴν ἀπόδρασιν οὐκ ἐδίωκον, ἅμα δ’ ἡμέρᾳ τοὺσ μὲν ἐν τῷ στρατοπέδῳ καταλειφθέντασ οὐ μείουσ τετρακισχιλίων ἐπελθόντεσ ἀπέσφαξαν, ἐν δὲ τῷ πεδίῳ πλανωμένουσ πολλοὺσ ἱππασάμενοι συνέλαβον. τέσσαρασ δ’ ὁμοῦ σπείρασ, ἃσ ἔτι νυκτὸσ ἀπέρρηξε Βαργοντήιοσ ὁ πρεσβευτήσ, ἐκπεσούσασ τῆσ ὁδοῦ περισχόντεσ ἔν τινι λόφῳ διέφθειραν ἀμυνομένασ, πλὴν ἀνδρῶν εἴκοσιν.

τούτουσ δὲ γυμνοῖσ τοῖσ ξίφεσιν ὠθουμένουσ δι’ αὐτῶν θαυμάσαντεσ εἶξαν, καὶ διέξοδον ἀπιοῦσι βάδην εἰσ τὰσ Κάρρασ ἐδίδοσαν. τῷ δὲ Σουρήνᾳ προσέπεσε ψευδὴσ λόγοσ ἐκπεφευγέναι Κράσσον μετὰ τῶν ἀρίστων, τὸ δ’ εἰσ Κάρρασ συνερρυηκὸσ ὄχλον εἶναι σύμμικτον οὐκ ἀξίων σπουδῆσ ἀνθρώπων. οἰόμενοσ οὖν ἀποβεβληκέναι τὸ τῆσ νίκησ τέλοσ, ἔτι δ’ ἀμφιδοξῶν καὶ μαθεῖν βουλόμενοσ τἀληθέσ, ὅπωσ ἢ προσμένων ἐνταῦθα πολιορκοίη Κράσσον ἢ διώκοι χαίρειν ἐάσασ Καρρηνούσ, ὑποπέμπει τινὰ τῶν παρ’ αὐτῷ διγλώττων πρὸσ τὰ τείχη, κελεύσασ ἱέντα Ῥωμαϊκὴν διάλεκτον καλεῖν Κράσσον αὐτὸν ἢ Κάσσιον, ὡσ Σουρήνα διὰ λόγων ἐθέλοντοσ αὐτοῖσ συγγενέσθαι.

ταῦτα τοῦ διγλώττου φράσαντοσ, ὡσ ἀπηγγέλη τοῖσ περὶ Κράσσον, ἐδέχοντο τὰσ προκλήσεισ·

καὶ μετὰ μικρὸν ἧκον ἀπὸ τῶν βαρβάρων Ἄραβεσ, οἳ Κράσσον εὖ καὶ Κάσσιον ἀπ’ ὄψεωσ ἐγνώριζον, ἐν τῷ στρατοπέδῳ πρὸ τῆσ μάχησ γεγονότεσ. οὗτοι τὸν Κάσσιον ἰδόντεσ ἀπὸ τοῦ τείχουσ, ἔλεγον ὅτι Σουρήνασ σπένδεται καὶ δίδωσιν αὐτοῖσ φίλοισ οὖσι βασιλέωσ σῴζεσθαι, Μεσοποταμίαν ἐκλιποῦσιν· τοῦτο γὰρ ὁρᾶν λυσιτελὲσ ἀμφοτέροισ πρὸ τῆσ ἐσχάτησ ἀνάγκησ. δεξαμένου δὲ τοῦ Κασσίου, καὶ τόπον ὁρισθῆναι καὶ χρόνον ἀξιοῦντοσ, ἐν ᾧ συνίασι Σουρήνασ καὶ Κράσσοσ, οὕτω φάμενοι ποιήσειν ἀπήλαυνον.

SEARCH

MENU NAVIGATION