Plutarch, chapter 25

(플루타르코스, chapter 25)

ἄχρι μὲν οὖν ἤλπιζον αὐτοὺσ ἐκχεαμένουσ τὰ βέλη σχήσεσθαι μάχησ ἢ συνάψειν εἰσ χεῖράσ, ἐκαρτέρουν· ὡσ δ’ ἔγνωσαν ὅτι πολλαὶ κάμηλοι παρεστᾶσι τοξευμάτων πλήρεισ, ἀφ’ ὧν περιελαύνοντεσ οἱ πρῶτοι λαμβάνουσιν, οὐδὲν πέρασ ὁρῶν ὁ Κράσσοσ ἠθύμει, καὶ σκοπεῖν ἐκέλευεν, ἀγγέλουσ πέμψασ πρὸσ τὸν υἱόν, ὅπωσ προσμῖξαι βιάσεται τοῖσ ἐναντίοισ πρὶν ἢ κυκλωθῆναι. μάλιστα γὰρ ἐκείνῳ προσέπιπτον καὶ περιίππευον τὸ κέρασ ὡσ κατὰ νώτου γενησόμενοι. λαβὼν οὖν ὁ νεανίασ ἱππεῖσ τε χιλίουσ τριακοσίουσ, ὧν οἱ χίλιοι παρὰ Καίσαροσ ἦσαν, καὶ τοξότασ πεντακοσίουσ καὶ τῶν ἔγγιστα θυρεοφόρων ὀκτὼ σπείρασ συνήγαγεν εἰσ ἐμβολήν.

τῶν δὲ Πάρθων οἱ περιελαύνοντεσ, εἴτε τέλμασιν ἐντυχόντεσ, ὡσ ἔνιοί φασιν, εἴτε λαβεῖν τὸν Κράσσον ἀπωτάτω τοῦ πατρὸσ στρατηγοῦντεσ, ὀπίσω στρέψαντεσ ἐδίωκον. ὁ δὲ βοήσασ ὡσ οὐ μένουσιν οἱ ἄνδρεσ, ἤλαυνε, καὶ σὺν αὐτῷ Κηνσωρῖνόσ τε καὶ Μεγάβακχοσ, ὁ μὲν εὐψυχίᾳ καὶ ῥώμῃ διαφέρων, Κηνσωρῖνοσ δὲ βουλευτικὸν ἔχων ἀξίωμα καὶ δεινὸσ εἰπεῖν, ἑταῖροι δὲ Κράσσου καὶ παραπλήσιοι καθ’ ἡλικίαν.

, ἐπισπομένων δὲ τῶν ἱππέων οὐδὲ τὸ πεζὸν ἀπελείπετο προθυμίᾳ καὶ χαρᾷ τῆσ ἐλπίδοσ· νικᾶν γὰρ ᾤοντο καὶ διώκειν, ἄχρι οὗ πολὺ προελθόντεσ ᾔσθοντο τὴν ἀπάτην, μεταβαλλομένων ἅμα τῶν φεύγειν δοκούντων καὶ πλειόνων ἄλλων ἐπιφερομένων. εἱλουμένουσ δὲ ἐν ὀλίγῳ καὶ συμπίπτοντασ ἀλλήλοισ βάλλεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν οὐ ῥᾴδιον οὐδ’ ὀξὺν θάνατον, ἀλλ’ ὑπὸ σπασμοῦ καὶ ὀδύνησ δυσανασχετοῦντασ καὶ κυλινδουμένουσ περὶ τοῖσ ὀιστοῖσ ἐναποθραύειν τοῖσ τραύμασι, βίᾳ τε πειρωμένουσ ἐξέλκειν ἠγκιστρωμένασ ἀκίδασ καὶ δεδυκυίασ διὰ φλεβῶν καὶ νεύρων προσαναρρηγνύναι καὶ λυμαίνεσθαι σφᾶσ αὐτούσ.

οὕτω δὲ πολλῶν ἀποθνῃσκόντων ἄπρακτοι καὶ οἱ ζῶντεσ ἦσαν πρὸσ ἀλκήν·

καὶ τοῦ Ποπλίου παρακαλοῦντοσ ἐμβαλεῖν εἰσ τὴν κατάφρακτον, ἐπεδείκνυσαν ἑαυτῶν χεῖράσ τε θυρεοῖσ πεπερονημένασ καὶ πόδασ διαμπὰξ προσεληλαμένουσ πρὸσ τοὔδαφοσ, ὥστε καὶ πρὸσ φυγὴν ἀμηχάνουσ εἶναι καὶ πρὸσ ἄμυναν. αὐτὸσ οὖν τοὺσ ἱππεῖσ παρορμήσασ προσέβαλε μὲν ἐρρωμένωσ καὶ συνῆψε τοῖσ ἀνδράσιν, ἦν δὲ ἄνισοσ ἔν τε ταῖσ πληγαῖσ καὶ τῷ φυλάττεσθαι, παίων μὲν ἀσθενέσι καὶ μικροῖσ δορατίοισ θώρακασ ὠμοβύρσουσ καὶ σιδηροῦσ, παιόμενοσ δὲ κοντοῖσ εἰσ εὐσταλῆ καὶ γυμνὰ σώματα τῶν Γαλατῶν τούτοισ γὰρ ἐθάρρει μάλιστα, καὶ μετὰ τούτων ἔργα θαυμαστὰ διεπράττετο.

τῶν τε γὰρ κοντῶν ἐπελαμβάνοντο, καὶ συμπλεκόμενοι τοὺσ ἄνδρασ ἀπὸ τῶν ἵππων ἐώθουν τῇ βαρύτητι τοῦ ὁπλισμοῦ δυσκινήτουσ ὄντασ, πολλοὶ δὲ τοὺσ ἑαυτῶν ἀπολείποντεσ ἵππουσ καὶ ὑποδυόμενοι τοῖσ ἐκείνων ἔτυπτον εἰσ τὰσ γαστέρασ·

οἱ δ’ ἀνεσκίρτων ὑπ’ ὀδύνησ, καὶ συμπατοῦντεσ ἐν ταὐτῷ τοὺσ ἐπιβάτασ καὶ τοὺσ πολεμίουσ ἀναπεφυρμένουσ ἀπέθνῃσκον. ἐπίεζε δὲ τοὺσ Γαλάτασ μάλιστα τό τε θάλποσ καὶ τὸ δίψοσ, ἀμφοτέρων ἀήθεισ ὄντασ·

καὶ τῶν ἵππων ἀπολώλεισαν οἱ πλεῖστοι πρὸσ ἐναντίουσ ἐλαυνόμενοι τοὺσ κοντούσ, ἐβιάσθησαν οὖν ἀναχωρῆσαι πρὸσ τοὺσ ὁπλίτασ, ἔχοντεσ τὸν Πόπλιον ὑπὸ τραυμάτων ἤδη κακῶσ διακείμενον. ἀπέβαινε δὲ τοὐναντίον, ἐν μὲν γὰρ τῷ ὁμαλῷ τοῖσ ὄπισθεν ἁμῶσ γέ πωσ παρέχουσιν οἱ πρότακτοι ῥᾳστώνην, ἐκεῖ δ’ ἄλλον ὑπὲρ ἄλλον διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ἀνέχοντοσ τοῦ χωρίου καὶ μᾶλλον ἀεὶ τὸν κατόπιν ἐξαίροντοσ, οὐδὲν ἦν τὸ διαφεῦγον, ἀλλ’ ἐβάλλοντο πάντεσ ὁμαλῶσ, ὀδυρόμενοι τὴν ἀκλεῆ καὶ ἄπρακτον αὑτῶν τελευτήν.

ἦσαν δὲ περὶ τὸν Πόπλιον ἄνδρεσ Ἕλληνεσ δύο τῶν αὐτόθι κατοικούντων ἐν Κάρραισ, Ιἑρώνυμοσ καὶ Νικόμαχοσ, οἱ συνέπειθον αὐτὸν ὑπεξελθεῖν μετ’ αὑτῶν καὶ διαφεύγειν εἰσ Ἴχνασ, πόλιν ᾑρημένην τὰ Ῥωμαίων καὶ οὐ μακρὰν οὖσαν.

ὁ δὲ φήσασ οὐδένα δεινὸν οὕτωσ ἔσεσθαι θάνατον ὃν φοβηθεὶσ Πόπλιοσ ἀπολείψει τοὺσ ἀπολλυμένουσ δι’ αὑτόν, ἐκείνουσ μὲν ἐκέλευσε σῴζεσθαι καὶ δεξιωσάμενοσ ἀπέλυσεν, αὐτὸσ δὲ τῇ χειρὶ χρήσασθαι μὴ δυνάμενοσ διελήλατο γὰρ βέλει, τὸν ὑπασπιστὴν ἐκέλευσε πατάξαι τῷ ξίφει, παρασχὼν τὸ πλευρόν. ὁμοίωσ δὲ καὶ Κηνσωρῖνον ἀποθανεῖν λέγουσιν·

Μεγάβακχοσ δ’ αὐτὸσ αὑτὸν διεχρήσατο, καὶ τῶν ἄλλων οἱ δοκιμώτατοι. τοὺσ δ’ ὑπολελειμμένουσ ἀναβαίνοντεσ οἱ Πάρθοι τοῖσ κοντοῖσ διήλαυνον μαχομένουσ· ζῶντασ δ’ οὐ πλείονασ ἁλῶναι φασι πεντακοσίων, τὰσ δὲ κεφαλὰσ τῶν περὶ τὸν Πόπλιον ἀποκόψαντεσ ἤλαυνον εὐθὺσ ἐπὶ τὸν Κράσσον.

SEARCH

MENU NAVIGATION