Plutarch, chapter 18

(플루타르코스, chapter 18)

ἤδη δὲ τὰσ δυνάμεισ ἐκ τῶν χειμαδίων συναθροίζοντοσ αὐτοῦ πρέσβεισ ἀφίκοντο παρ’ Ἀρσάκου βραχύν τινα λόγον κομίζοντεσ, ἔφασαν γάρ, εἰ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων ὁ στρατὸσ ἀπέσταλται, πόλεμον ἄσπονδον εἶναι καί ἀδιάλλακτον, εἰ δὲ τῆσ πατρίδοσ ἀκούσησ, ὡσ πυνθάνονται, Κράσσοσ ἰδίων ἕνεκα κερδῶν ὅπλα Πάρθοισ ἐπενήνοχε καί χώραν κατείληφε, μετριάζειν Ἀρσάκην καὶ τὸ μὲν Κράσσου γῆρασ οἰκτείρειν, ἀφιέναι δὲ Ῥωμαίοισ τοὺσ ἄνδρασ, οὓσ ἔχει φρουρουμένουσ μᾶλλον ἢ φρουροῦντασ· "ὦ Κράσσε, φύσονται τρίχεσ πρότερον ἢ σὺ ὄψει Σελεύκειαν.

αὐτόπται μὲν γεγονότεσ τοῦ τε πλήθουσ τῶν πολεμίων καί τῶν ἀγώνων ὧν ἠγωνίσαντο προσμαχόμενοι ταῖσ πόλεσιν, οἱᾶ δὲ φιλεῖ πάντα πρὸσ τὸ δεινότερον ἐξαγγέλλοντεσ, ὡσ ἄφυκτοι μὲν οἱ ἄνδρεσ διώκοντεσ, ἄληπτοι δὲ φεύγοντεσ, βέλη δὲ καινὰ προθέοντα τῆσ ὄψεωσ καί πρὶν ὀφθῆναι τὸν βάλλοντα χωροῦντα διὰ τοῦ προστυχόντοσ, τῶν δὲ καταφράκτων ὅπλα τὰ μὲν διὰ παντὸσ ὠθεῖσθαι, τὰ δὲ πρὸσ μηδὲν ἐνδιδόναι πεποιημένα, ταῦτα τῶν στρατιωτῶν ἀκουόντων τὸ θράσοσ ὑπέπιπτεν.

πεπεισμένοι γὰρ οὐδὲν Ἀρμενίων διαφέρειν Πάρθουσ οὐδὲ Καππαδοκῶν, οὓσ ἄγων καί φέρων Λούκουλλοσ ἀπεῖπε, καί τοῦ πολέμου τὸ χαλεπώτατον ἡγούμενοι μακρὰν ὁδὸν ἔσεσθαι καὶ δίωξιν ἀνθρώπων εἰσ χεῖρασ οὐκ ἀφιξομένων, παρ’ ἐλπίδασ ἀγῶνα καί κίνδυνον μέγαν προσεδόκων, ὥστε καί τῶν ἐν τέλει τινὰσ οἰέσθαι δεῖν ἐπισχόντα τὸν Κράσσον αὖθισ ὑπὲρ τῶν ὅλων γνώμην προθέσθαι.

τούτων ἦν Κάσσιοσ ὁ ταμίασ. ἡσυχῇ δὲ παρεδήλουν καί οἱ μάντεισ ὡσ ἀεὶ πονηρὰ σημεῖα καί δυσέκθυτα προφαίνοιτο τῷ Κράσσῳ διὰ τῶν ἱερῶν, ἀλλ’ οὔτε τούτοισ προσεῖχεν οὔτε τοῖσ ἕτερόν τι πλὴν ἐπείγεσθαι παραινοῦσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION