Plutarch, chapter 14

(플루타르코스, chapter 14)

ὁ δὲ Καῖσαρ ὡσ ἐπανῆλθεν ἀπὸ τῆσ ἐπαρχίασ, παρασκευαζόμενοσ ὑπατείαν μετιέναι καὶ Κράσσον ὁρῶν καὶ Πομπήιον αὖθισ ἐν διαφοραῖσ πρὸσ ἀλλήλουσ ὄντασ, οὔτε θατέρου δεηθεὶσ ἐβούλετο λαβεῖν ἐχθρὸν τὸν ἕτερον, οὔτε μηδετέρου συνεργοῦντοσ ἤλπιζε κατορθώσειν. ἔπραττεν οὖν διαλλαγὰσ αὐτοῖσ προσκείμενοσ καὶ διδάσκων ὡσ καταλύοντεσ ἀλλήλουσ αὔξουσι Κικέρωνασ καὶ Κάτλουσ καὶ Κάτωνασ, ὧν οὐδεὶσ λόγοσ, ἂν ἐκεῖνοι συνενεγκόντεσ εἰσ ταὐτὸ τὰσ φιλίασ καὶ τὰσ ἑταιρείασ ἑνὶ κράτει καὶ μιᾷ γνώμῃ τήν πόλιν ἄγωσιν.

πείσασ δὲ καὶ διαλλάξασ συνήγαγε καὶ συνέστησεν ἐκ τῶν τριῶν ἰσχὺν ἄμαχον, ᾗ κατέλυσε Ῥωμαίων τήν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον, οὐκ ἐκείνουσ δι’ ἀλλήλων μείζονασ, ἀλλὰ δι’ ἐκείνων ἑαυτὸν μέγιστον ἀπεργασάμενοσ. εὐθὺσ γὰρ ἀρθεὶσ ὑπ’ ἀμφοτέρων ὕπατοσ ἀπεδείχθη λαμπρῶσ.

ὑπατεύοντι δ’ αὐτῷ ψηφισάμενοι στρατευμάτων ἡγεμονίαν καὶ Γαλατίαν ἐγχειρίσαντεσ ὥσπερ εἰσ ἀκρόπολιν κατέστησαν, οἰόμενοι καθ’ ἡσυχίαν νεμήσεσθαι τὰ λοιπὰ πρὸσ ἀλλήλουσ ἐκείνῳ βεβαιοῦντεσ ἣν ἔλαχεν ἀρχήν. Πομπήιοσ μὲν οὖν ὑπὸ φιλαρχίασ ἀμέτρου ταῦτ’ ἔπραττε·

τῶν δὲ Κράσσου νοσημάτων τὸ ἀρχαῖον ἡ φιλοπλουτία καινὸν ἔρωτα προσλαβοῦσα καὶ ζῆλον ἐπὶ ταῖσ Καίσαροσ ἀριστείαισ τροπαίων καὶ θριάμβων, οἷσ γε μόνοισ ἐλαττοῦσθαι προὔχοντα τοῖσ ἄλλοισ, αὐτὸν οὐκ ἀνῆκεν οὐδ’ ἐλώφησε πρὶν εἰσ ὄλεθρον ἀκλεῆ καὶ δημοσίασ συμφορὰσ τελευτῆσαι. Καίσαροσ γὰρ εἰσ Λοῦκαν πόλιν ἐκ Γαλατίασ καταβάντοσ ἄλλοι τε πολλοὶ Ῥωμαίων ἀφίκοντο, καὶ Πομπήιοσ καὶ Κράσσοσ ἰδίᾳ συγγενόμενοι πρὸσ αὐτὸν ἔγνωσαν ἐγκρατέστερον ἔχεσθαι τῶν πραγμάτων καὶ πᾶσαν ὑφ’ ἑαυτοῖσ ποιεῖσθαι τήν ἡγεμονίαν, Καίσαροσ μὲν ἐν τοῖσ ὅπλοισ μένοντοσ, ἄλλασ δὲ ἐπαρχίασ καὶ στρατεύματα Πομπηίου καὶ Κράσσου λαβόντων.

ἐνταῦθα δ’ ὁδὸσ ἦν μία δευτέρασ ὑπατείασ αἴτησισ ἣν μετιόντων ἐκείνων ἔδει συμπράττειν Καίσαρα, τοῖσ τε φίλοισ γράφοντα καὶ τῶν στρατιωτῶν πέμποντα πολλοὺσ ἀρχαιρεσιάσοντασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION