Plutarch, chapter 12

(플루타르코스, chapter 12)

μετὰ δὲ ταῦτα τοῦ Πομπηίου αὐτόθεν ἐπὶ τὴν ὑπατείαν καλουμένου, ἐλπίδασ ἔχων ὁ Κράσσοσ συνάρξειν ὅμωσ οὐκ ὤκνησε τοῦ Πομπηίου δεηθῆναι. οὐ μὴν ἔμειναν ἐπὶ ταύτησ τῆσ φιλοφροσύνησ εἰσ τὴν ἀρχὴν καταστάντεσ, ἀλλ’ ὀλίγου δεῖν περὶ πάντων διαφερόμενοι καὶ πάντα δυσκολαίνοντεσ ἀλλήλοισ καὶ φιλονεικοῦντεσ ἀπολίτευτον καὶ ἄπρακτον αὑτοῖσ τὴν ὑπατείαν ἐποίησαν, πλὴν ὅτι Κράσσοσ Ἡρακλεῖ μεγάλην θυσίαν ποιησάμενοσ εἱστίασε τὸν δῆμον ἀπὸ μυρίων τραπεζῶν καὶ σῖτον ἐμέτρησεν εἰσ τρίμηνον.

ἤδη δὲ τῆσ ἀρχῆσ αὑτοῖσ τελευτώσησ ἔτυχον μὲν ἐκκλησιάζοντεσ, ἀνὴρ δέ τισ οὐ τῶν ἐπιφανῶν, ἱππεὺσ Ῥωμαίων, ἀγροῖκοσ δὲ τῷ βίῳ καὶ ἰδιώτησ, Ὀνότιοσ Αὐρήλιοσ, ἀναβὰσ ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ προελθὼν ὄψιν διηγεῖτο κατὰ τοὺσ ὕπνουσ αὐτῷ γενομένην.

"μοι φανεὶσ προσέταξεν εἰσ κοινὸν εἰπεῖν ὅπωσ μὴ πρότερον περιίδητε τοὺσ ὑπάτουσ ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἢ φίλουσ γενέσθαι. "ὦ ἄνδρεσ, οἶμαι, πολῖται, ταπεινὸν πράττειν οὐδ’ ἀνάξιον ἐμαυτοῦ καταρχόμενοσ εὐνοίασ καὶ φιλίασ πρὸσ Πομπήϊον, ὃν ὑμεῖσ μήπω γενειῶντα Μέγαν ἀνηγορεύσατε καὶ μήπω μετέχοντι βουλῆσ ἐψηφίσασθε θρίαμβον.

SEARCH

MENU NAVIGATION