Plutarch, chapter 11

(플루타르코스, chapter 11)

ἐφοβήθη μὲν οὖν ὁ Κράσσοσ μὴ λάβοι τισ ὁρμὴ τὸν Σπάρτακον ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἐλαύνειν, ἐθάρρησε δὲ πολλῶν ἐκ διαφορᾶσ ἀποστάντων αὐτοῦ καὶ στρατοπεδευσαμένων καθ’ αὑτοὺσ ἐπὶ Λευκανίδοσ λίμνησ, ἥν φασι τρέπεσθαι διὰ χρόνου γινομένην γλυκεῖαν καὶ αὖθισ ἁλμυρὰν καὶ ἄποτον. τούτοισ ἐπελθὼν ὁ Κράσσοσ ἐξέωσε μὲν ἀπὸ τῆσ λίμνησ, ἀφῃρέθη δὲ τὸν φόνον καὶ τὴν δίωξιν αὐτῶν ἐπιφανέντοσ ὀξέωσ τοῦ Σπαρτάκου καὶ τὴν φυγὴν ἐπιστήσαντοσ. γεγραφὼσ δὲ τῇ βουλῇ πρότερον ὡσ χρὴ καὶ Λούκουλλον ἐκ Θρᾴκησ καλεῖν καὶ Πομπήιον ἐξ Ἰβηρίασ, μετενόει, καὶ πρὶν ἥκειν ἐκείνουσ ἔσπευδε διαπράξασθαι τὸν πόλεμον, εἰδὼσ ὅτι τοῦ προσγενομένου καὶ βοηθήσαντοσ, οὐκ αὐτοῦ τὸ κατόρθωμα δόξει.

πρῶτον μὲν οὖν διαγνοὺσ τοῖσ ἀφεστῶσι καὶ κατ’ ἰδίαν στρατευομένοισ, ὧν ἀφηγοῦντο Γάιοσ Καννίκιοσ καὶ Κάστοσ, ἐπιθέσθαι, λόφον τινὰ προκαταληψομένουσ ἄνδρασ ἑξακισχιλίουσ ἀπέστειλε, λανθάνειν πειρᾶσθαι κελεύσασ. οἱ δ’ ἐπειρῶντο μὲν τὴν αἴσθησιν ἀποκρύπτειν τὰ κράνη καταμπέχοντεσ, ὀφθέντεσ δ’ ὑπὸ δυεῖν γυναικῶν προθυομένων τοῖσ πολεμίοισ ἐκινδύνευσαν, εἰ μὴ Κράσσοσ ὀξέωσ ἐπιφανεὶσ μάχην ἔθετο πασῶν καρτερωτάτην, ἐν ᾗ τριακοσίουσ ἐπὶ δισχιλίοισ καὶ μυρίοισ καταβαλὼν δύο μόνουσ εὑρ͂ε κατὰ νώτου τετρωμένουσ, οἱ δ’ ἄλλοι πάντεσ ἑστῶτεσ ἐν τάξει καὶ μαχόμενοι τοῖσ Ῥωμαίοισ ἀπέθανον.

Σπαρτάκῳ δὲ μετὰ τὴν τούτων ἧτταν ἀναχωροῦντι πρὸσ τὰ ὄρη τὰ Πετηλῖνα, Κόιντοσ τῶν περὶ Κράσσον ἡγεμόνων καὶ Σκρώφασ ταμίασ ἐξαπτόμενοι παρηκολούθουν.

ἐπιστρέψαντοσ δὲ γίνεται φυγὴ μεγάλη τῶν Ῥωμαίων, καὶ μόλισ τρωθέντα τὸν ταμίαν ἁρπάσαντεσ ἀπεσώθησαν. τοῦτο τὸν Σπάρτακον ἀπώλεσε τὸ κατόρθωμα, φρονήματοσ ἐπιγενομένου τοῖσ δραπέταισ. οὐκέτι γὰρ ἠξίουν φυγομαχεῖν οὐδ’ ἐπείθοντο τοῖσ ἄρχουσιν, ἀλλ’ ἤδη καθ’ ὁδὸν ὄντασ ἐν τοῖσ ὅπλοισ περισχόντεσ ἠνάγκασαν αὖθισ ὀπίσω διὰ τῆσ Λευκανίασ ἄγειν ἐπὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ, εἰσ ταὐτὸ τῷ Κράσσῳ σπεύδοντεσ.

ἤδη γὰρ ὁ Πομπήιοσ προσιὼν ἀπηγγέλλετο· καὶ δὴ ἀρχαιρεσιάζοντεσ ἦσαν οὐκ ὀλίγοι τὴν νίκην ἐκείνῳ τοῦ πολέμου προσήκειν ἐλθόντα γὰρ εὐθὺσ μαχεῖσθαι καὶ καταλύσειν τὸν πόλεμον. ἐπειγόμενοσ οὖν διαγωνίσασθαι καὶ παραστρατοπεδεύσασ τοῖσ πολεμίοισ ὤρυττε τάφρον, πρὸσ ἣν ἐκπηδῶντεσ οἱ δοῦλοι προσεμάχοντο τοῖσ ἐργαζομένοισ. ἀεὶ δὲ πλειόνων ἑκατέρωθεν ἐκβοηθούντων ὁρῶν τὴν ἀνάγκην ὁ Σπάρτακοσ ἅπαν παρέταξε τὸ στράτευμα.

καὶ πρῶτον μὲν τοῦ ἵππου προσαχθέντοσ αὐτῷ σπασάμενοσ τὸ ξίφοσ καὶ εἰπών ὅτι νικῶν μὲν ἔχοι πολλοὺσ ἵππουσ καὶ καλοὺσ τῶν πολεμίων, ἡττώμενοσ δὲ οὐ δεῖται, κατέσφαξε τὸν ἵππον· ἔπειτα πρὸσ Κράσσον αὐτὸν ὠθούμενοσ διὰ πολλῶν ὅπλων καὶ τραυμάτων ἐκείνου μὲν οὐκ ἔτυχεν, ἑκατοντάρχασ δὲ δύο συμπεσόντασ ἀνεῖλε. τέλοσ δὲ φυγόντων τῶν περὶ αὐτόν, αὐτὸσ ἑστὼσ καὶ κυκλωθεὶσ ὑπὸ πολλῶν ἀμυνόμενοσ κατεκόπη.

Κράσσου δὲ τῇ τύχῃ χρησαμένου καὶ στρατηγήσαντοσ ἄριστα καὶ τὸ σῶμα τῷ κινδύνῳ παρασχόντοσ, ὅμωσ οὐ διέφυγε τὸ κατόρθωμα τὴν Πομπηϊού δόξαν. οἱ γὰρ διαφυγόντεσ ἐμπεσόντεσ αὐτῷ διεφθάρησαν, ὥστε καὶ γράψαι πρὸσ τὴν σύγκλητον ὅτι μάχῃ μὲν τοὺσ δραπέτασ φανερᾷ Κράσσοσ νενίκηκεν, αὐτὸσ δὲ τοῦ πολέμου τὴν ῥίζαν ἀνῄρηκε. Πομπήιοσ μὲν οὖν ἀπὸ Σερτωρίου καὶ Ἰβηρίασ ἐπιφανῶσ ἐθριάμβευσε, Κράσσοσ δὲ τὸν μὲν μέγαν θρίαμβον οὐδ’ αὐτὸσ αἰτεῖν ἐπεχείρησεν, ἐδόκει δὲ καὶ τὸν πεζόν, ὀούαν δὲ καλούμενον, ἀγεννῶσ καὶ παρ’ ἀξίαν ἐπὶ δουλικῷ πολέμῳ θριαμβεῦσαι.

τί δ’ οὗτοσ ἐκείνου διαφέρει, καὶ περὶ τῆσ κλήσεωσ, ἐν τῷ Μαρκέλλου βίῳ γέγραπται.

SEARCH

MENU NAVIGATION