Plutarch, chapter 2

(플루타르코스, chapter 2)

Ῥωμαῖοι μὲν οὖν λέγουσι πολλαῖσ ἀρεταῖσ τοῦ Κράσσου κακίαν μόνην ἐπισκοτῆσαι τὴν φιλοπλουτίαν· ἐοίκε δὲ μία πασῶν ἐρρωμενεστέρα τῶν ἐν αὐτῷ κακιῶν γενομένη τὰσ ἄλλασ ἀμαυρῶσαι. τριακοσίων γὰρ οὐ πλείω κεκτημένοσ ἐν ἀρχῇ ταλάντων, εἶτα παρὰ τὴν ὑπατείαν ἀποθύσασ μὲν τῷ Ἡρακλεῖ τὴν δεκάτην καὶ τόν δῆμον ἑστιάσασ, τρεῖσ δὲ μῆνασ ἑκάστῳ Ῥωμαίων σιτηρέσιον ἐκ τῶν αὑτοῦ παρασχών, ὅμωσ πρὸ τῆσ ἐπὶ Πάρθουσ στρατείασ αὐτὸσ αὐτῷ θέμενοσ ἐκλογισμὸν τῆσ οὐσίασ εὑρ͂εν ἑκατὸν ταλάντων τίμημα πρὸσ ἑπτακισχιλίοισ.

τὰ δὲ πλεῖστα τούτων, εἰ δεῖ μετὰ βλασφημίασ εἰπεῖν τὸ ἀληθέσ, ἐκ πυρὸσ συνήγαγε καὶ πολέμου, ταῖσ κοιναῖσ ἀτυχίαισ προσόδῳ τῇ μεγίστῃ χρησάμενοσ.

ὅτε γὰρ Σύλλασ ἑλὼν τὴν πόλιν ἐπώλει τὰσ οὐσίασ τῶν ἀνῃρημένων ὑπ’ αὐτοῦ, λάφυρα καὶ νομίζων καὶ ὀνομάζων, καὶ βουλόμενοσ ὅτι πλείστοισ καὶ κρατίστοισ προσομόρξασθαι τὸ ἄγοσ, οὔτε λαμβάνων οὔτ’ ὠνούμενοσ ἀπεῖπε. τοσούτουσ δὲ κεκτημένοσ τεχνίτασ οὐδὲν ᾠκοδόμησεν αὐτὸσ ἢ τὴν ἰδίαν οἰκίαν, ἀλλ’ ἔλεγε τοὺσ φιλοικοδόμουσ αὐτοὺσ ὑφ’ ἑαυτῶν καταλύεσθαι χωρὶσ ἀνταγωνιστῶν, ὄντων δ’ αὐτῷ παμπόλλων ἀργυρείων, πολυτιμήτου δὲ χώρασ καὶ τῶν ἐργαζομένων ἐν αὐτῇ, ὅμωσ ἄν τισ ἡγήσαιτο μηδὲν εἶναι ταῦτα πάντα πρὸσ τὴν τῶν οἰκετῶν τιμήν·

τοσούτουσ ἐκέκτητο καὶ τοιούτουσ, ἀναγνώστασ, ὑπογραφεῖσ, ἀργυρογνώμονασ, διοικητάσ, τραπεζοκόμουσ, αὐτὸσ ἐπιστατῶν μανθάνουσι καὶ προσέχων καὶ διδάσκων καὶ ὅλωσ νομίζων τῷ δεσπότῃ προσήκειν μάλιστα τὴν περὶ τοὺσ οἰκέτασ ἐπιμέλειαν ὡσ ὄργανα ἔμψυχα τῆσ οἰκονομικῆσ.

καὶ τοῦτο μὲν ὀρθῶσ ὁ Κράσσοσ, εἴπερ, ὡσ ἔλεγεν, ἡγεῖτο τὰ μὲν ἄλλα διὰ τῶν οἰκετῶν χρῆναι, τοὺσ δὲ οἰκέτασ δι’ αὑτοῦ κυβερνᾶν τὴν γὰρ οἰκονομικήν ἐν ἀψύχοισ χρηματιστικὴν οὖσαν, ἐν ἀνθρώποισ πολιτικὴν γιγνομένην ὁρῶμεν ἐκεῖνο δὲ οὐκ εὖ, τὸ μηδένα νομίζειν μηδὲ φάσκειν εἶναι πλούσιον, ὃσ οὐ δύναται τρέφειν ἀπὸ τῆσ οὐσίασ στρατόπεδον ὁ γὰρ πόλεμοσ οὐ τεταγμένα σιτεῖται, κατὰ τόν Ἀρχίδαμον, ὥσθ’ ὁ πρὸσ πόλεμον πλοῦτοσ ἀόριστοσ, καὶ πολὺ τῆσ Μαρίου γνώμησ ἀπηρτημένωσ.

"γένοιτο Ῥωμαίων ὀλίγην ἡγούμενοσ τὴν τρέφειν ἀρκοῦσαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION