Plutarch, Brutus, chapter 13 1:

(플루타르코스, Brutus, chapter 13 1:)

ὁ δὲ Βροῦτοσ, ἅτε δὴ τὰ πρῶτα τῆσ Ῥώμησ φρονήματα καί γένη καί ἀρετὰσ ἐξηρτημένοσ ἑαυτοῦ καί περινοῶν πάντα τὸν κίνδυνον, ἔξω μὲν ἐπειρᾶτο κατέχειν παρ’ ἑαυτῷ καί κατακοσμεῖν τὴν διάνοιαν, οἴκοι δὲ καί νύκτωρ οὐκ ἦν ὁ αὐτόσ, ἀλλὰ τὰ μὲν ἄκοντα τῶν ὕπνων αὐτὸν ἠ φροντὶσ ἐξέφερε, τὰ δὲ μᾶλλον ἐνδυόμενοσ τῷ λογισμῷ καί διατρίβων ἐν ταῖσ ἀπορίαισ οὐκ ἐλάνθανε τὴν γυναῖκα συναναπαυομένην, ὅτι μεστόσ ἐστι ταραχῆσ ἀήθουσ καί κυκλεῖ τι παρ’ ἑαυτῷ δύσφορον βούλευμα καί δυσεξέλικτον.

SEARCH

MENU NAVIGATION