Plutarch, Amatorius, section 20

(플루타르코스, Amatorius, section 20)

"τὰ μὲν οὖν πολλὰ ποιηταὶ προσπαίζοντεσ ἐοίκασι τῷ θεῷ γράφειν περὶ αὐτοῦ καὶ ᾄδειν ἐπικωμάζοντεσ, ὀλίγα δὲ εἴρηται μετὰ σπουδῆσ αὐτοῖσ, εἴτε κατὰ νοῦν καὶ λογισμὸν εἴτε σὺν θεῷ τῆσ ἀληθείασ ἁψαμένοισ· "ὧν ἕν ἐστι καὶ τὸ περὶ τῆσ γενέσεωσ δεινότατον θέων τὸν γέννατ’ εὐπέδιλλοσ Ἶρισ χρυσοκόμᾳ Ζεφύρῳ μίγεισα· "εἰ μή τι καὶ ὑμᾶσ ἀναπεπείκασιν οἱ γραμματικοί, λέγοντεσ πρὸσ τὸ ποικίλον τοῦ πάθουσ καὶ τὸ ἀνθηρὸν γεγονέναι τὴν εἰκασίαν. "ἕτερον;

εἶπεν ὁ πατήρ· "οὕτω γὰρ βιάζεται τὸ φαινόμενον λέγειν. "ἀνάκλασισ δή που τὸ περὶ τὴν ἶρίν ἐστι τῆσ ὄψεωσ πάθοσ, ὅταν ἡσυχῆ νοτερῷ λείῳ δὲ καὶ μέτριον πάχοσ ἔχοντι προσπεσοῦσα νέφει τοῦ ἡλίου ψαύσῃ κατ’ ἀνάκλασιν, καὶ τὴν περὶ ἐκεῖνον αὐγὴν ὁρῶσα καὶ τὸ φῶσ δόξαν ἡμῖν ἐνεργάσηται τοῦ φαντάσματοσ ὡσ ἐν τῷ νέφει ὄντοσ. "τοῦτο δὴ τὸ ἐρωτικὸν μηχάνημα καὶ σόφισμα περὶ τὰσ εὐφυεῖσ καὶ φιλοκάλουσ ψυχὰσ ἀνάκλασιν ποιεῖ τῆσ μνήμησ ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα φαινομένων καὶ προσαγορευομένων καλῶν εἰσ τὸ θεῖον καὶ ἐράσμιον καὶ μακάριον ὡσ ἀληθῶσ ἐκεῖνο καὶ θαυμάσιον καλόν. ἀλλ’ οἱ πολλοὶ μὲν ἐν παισὶ καὶ γυναιξὶν ὥσπερ ἐν κατόπτροισ εἴδωλον αὐτοῦ φανταζόμενον διώκοντεσ καὶ ψηλαφῶντεσ οὐδὲν ἡδονῆσ μεμιγμένησ λύπῃ δύνανται λαβεῖν βεβαιότερον ἀλλ’ οὗτοσ ἐοίκεν ὁ τοῦ Ἰξίονοσ ἴλιγγοσ εἶναι καὶ πλάνοσ, ἐν νέφεσι κενὸν ὥσπερ σκιαῖσ θηρωμένου τὸ ποθούμενον· "ὥσπερ οἱ παῖδεσ προθυμούμενοι τὴν ἶριν ἑλεῖν τοῖν χεροῖν, ἑλκόμενοι πρὸσ τὸ φαινόμενον. "εὐφυοῦσ δ’ ἐραστοῦ καὶ σώφρονοσ ἄλλοσ τρόποσ· "ἐκεῖ γὰρ ἀνακλᾶται πρὸσ τὸ θεῖον καὶ νοητὸν καλόν· "ὁρατοῦ δὲ σώματοσ ἐντυχὼν κάλλει καὶ χρώμενοσ οἱο͂ν ὀργάνῳ τινὶ τῆσ μνήμησ ἀσπάζεται καὶ ἀγαπᾷ, καὶ συνὼν καὶ γεγηθὼσ ἔτι μᾶλλον ἐκ φλέγεται τὴν διάνοιαν Καὶ οὔτε μετὰ σωμάτων ὄντεσ ἐνταῦθα τουτὶ τὸ φῶσ ἐπιποθοῦντεσ κάθηνται καὶ θαυμάζοντεσ· "οὔτ’ ἐκεῖ γιγνόμενοι μετὰ τὴν τελευτήν, δεῦρο πάλιν στρεφόμενοι καὶ δραπετεύοντεσ ἐν θύραισ νεογάμων καὶ δωματίοισ κυλινδοῦνται, δυσόνειρα φαντασμάτια φιληδόνων καὶ φιλοσωμάτων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν οὐ δικαίωσ ἐρωτικῶν προσαγορευομένων. "ὁ γὰρ ὡσ ἀληθῶσ ἐρωτικὸσ ἐκεῖ γενόμενοσ καὶ τοῖσ καλοῖσ ὁμιλήσασ, ᾗ θέμισ, ἐπτέρωται καὶ κατωργίασται καὶ διατελεῖ περὶ τὸν αὑτοῦ θεὸν ἄνω χορεύων καὶ συμπεριπολῶν, ἄχρι οὗ πάλιν εἰσ τοὺσ Σελήνησ καὶ Ἀφροδίτησ λειμῶνασ ἐλθὼν καὶ καταδαρθὼν ἑτέρασ ἄρχηται γενέσεωσ. "μείζονασ ἔχει τῶν παρόντων λόγων ὑποθέσεισ, τῷ δ’ Ἔρωτι καὶ τοῦτο καθάπερ τοῖσ ἄλλοισ θεοῖσ ἔνεστιν ὡσ Εὐριπίδησ φησὶ τιμωμένῳ χαίρειν ἀνθρώπων ὕπο καὶ τοὐναντίον·

"εὐμενέστατοσ γάρ ἐστι τοῖσ δεχομένοισ ἐμμελῶσ αὐτὸν βαρὺσ δὲ τοῖσ ἀπαυθαδισαμένοισ. "οὔτε γὰρ ξένων καὶ ἱκετῶν ἀδικίασ ὁ Ξένιοσ οὔτε γονέων ἀρὰσ ὁ Γενέθλιοσ οὕτω διώκει καὶ μέτεισι ταχέωσ ὡσ ἐρασταῖσ ἀγνωμονηθεῖσιν ὁ Ἔρωσ ὀξὺσ ὑπακούει, τῶν ἀπαιδεύτων καὶ ὑπερηφάνων κολαστήσ. τί γὰρ ἂν λέγοι τισ Εὐξύνθετον καὶ Λευκομάντιδα τὴν ἐν Κύπρῳ Παρακύπτουσαν ἔτι νῦν προσαγορευομένην; "ἀλλὰ τὴν Γοργοῦσ ἴσωσ ποινὴν οὐκ ἀκηκόατε τῆσ Κρήσσησ, παραπλήσια τῇ Παρακυπτούσῃ παθούσησ πλὴν ἐκείνη μὲν ἀπελιθώθη παρακύψασα τὸν ἐραστὴν ἰδεῖν ἐκκομιζόμενον τῆσ δὲ Γοργοῦσ Ἄσανδρόσ τισ ἠράσθη, νέοσ ἐπιεικὴσ καὶ γένει λαμπρόσ, ἐκ δὲ λαμπρῶν εἰσ ταπεινὰ πράγματα καὶ εὐτελῆ ἀφιγμένοσ, ὅμωσ αὑτὸν οὐδενὸσ ἀπηξιοῦτο, ἀλλὰ τὴν Γοργώ, διὰ πλοῦτον ὡσ ἐοίκε περιμάχητον οὖσαν καὶ πολυμνήστευτον, ᾔτει γυναῖκα συγγενὴσ ὤν, πολλοὺσ; "ἔχων καὶ ἀγαθοὺσ συνερῶντασ αὐτῷ, πάντασ δὲ τοὺσ περὶ τὴν κόρην ἐπιτρόπουσ καὶ οἰκείουσ πεπεικὼσ .

SEARCH

MENU NAVIGATION