Plutarch, Adversus Colotem, section 26

(플루타르코스, Adversus Colotem, section 26)

"ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὅσησ ἐστὶ μεστὰ ταραχῆσ καὶ μάχησ πρὸσ ἑαυτά, τί δεῖ λέγειν ἐν τῷ παρόντι; "τοῦ δ’ Ἀρκεσιλάου τὸν Ἐπίκουρον οὐ μετρίωσ ἐοίκεν ἡ δόξα παραλυπεῖν, ἐν τοῖσ τότε χρόνοισ μάλιστα τῶν φιλοσόφων ἀγαπηθέντοσ μηδὲν γὰρ αὐτὸν ἴδιον λέγοντά φησιν ὑπόληψιν ἐμποιεῖν καὶ δόξαν ἀνθρώποισ ἀγραμμάτοισ ἅτε δὴ πολυγράμματοσ αὐτὸσ ὢν καὶ μεμουσωμένοσ. "ὁ δ’ Ἀρκεσίλαοσ τοσοῦτον ἀπέδει τοῦ καινοτομίασ τινὰ δόξαν ἀγαπᾶν καὶ ὑποποιεῖσθαί τι τῶν παλαιῶν, ὥστ’ ἐγκαλεῖν τοὺσ τότε σοφιστάσ, ὅτι προστρίβεται Σωκράτει καὶ Πλάτωνι καὶ Παρμενίδῃ καὶ Ἡρακλείτῳ τὰ περὶ τῆσ ἐποχῆσ δόγματα καὶ τῆσ ἀκαταληψίασ, οὐδὲν δεομένοισ, ἀλλ’ οἱο͂ν ἀναγωγὴν καὶ βεβαίωσιν αὐτῶν εἰσ ἄνδρασ ἐνδόξουσ ποιούμενοσ. "ὑπὲρ μὲν οὖν τούτου Κωλώτῃ χάρισ καὶ παντὶ τῷ τὸν Ἀκαδημαϊκὸν λόγον ἄνωθεν ἣκειν εἰσ Ἀρκεσίλαον ἀποφαίνοντι. "τὴν δὲ περὶ πάντων ἐποχὴν οὐδ’ οἱ πολλὰ πραγματευσάμενοι καὶ κατατείναντεσ εἰσ τοῦτο συγγράμματα καὶ λόγουσ ἐκίνησαν· "ἀλλ’ ἐκ τῆσ Στοᾶσ αὐτῆσ τελευτῶντεσ ὥσπερ Γοργόνα τὴν ἀπραξίαν ἐπάγοντεσ ἀπηγόρευσαν, ὡσ πάντα πειρῶσι καὶ στρέφουσιν αὐτοῖσ οὐχ ὑπήκουσεν ἡ ὁρμὴ γενέσθαι συγκατάθεσισ οὐδὲ τῆσ ῥοπῆσ ἀρχὴν ἐδέξατο τὴν αἴσθησιν, ἀλλ’ ἐξ ἑαυτῆσ ἀγωγὸσ ἐπὶ τὰσ πράξεισ ἐφάνη, μὴ δεομένη τοῦ προστίθεσθαι. "νόμιμοι γὰρ οἱ πρὸσ ἐκείνουσ ἀγῶνέσ εἰσι, καὶ ὁπποῖὸν κ’ εἴπῃσθα ἔποσ, τοῖὸν κ’ ἐπακούσαισ. "Κωλώτῃ δ’ οἶμαι τὰ περὶ ὁρμῆσ καὶ συγκαταθέσεωσ ὄνῳ λύρασ ἀκρόασιν εἶναι. "λέγεται δὲ τοῖσ συνεπομένοισ καὶ ἀκούουσιν, ὅτι, τριῶν περὶ τὴν ψυχὴν κινημάτων ὄντων, φανταστικοῦ καὶ ὁρμητικοῦ καὶ συγκαταθετικοῦ, τὸ μὲν φανταστικὸν οὐδὲ βουλομένοισ ἀνελεῖν ἔστιν, ἀλλ’ ἀνάγκη προεντυγχάνοντασ τοῖσ πράγμασι τυποῦσθαι καὶ πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν· "τὸ δ’ ὁρμητικὸν ἐγειρόμενον ὑπὸ τοῦ φανταστικοῦ πρὸσ τὰ οἰκεῖα πρακτικῶσ κινεῖ τὸν ἄνθρωπον, οἱο͂ν ῥοπῆσ ἐν τῷ ἡγεμονικῷ καὶ νεύσεωσ γινομένησ οὐδὲ τοῦτ’ οὖν ἀναιροῦσιν οἱ περὶ πάντων ἐπέχοντεσ, ἀλλὰ χρῶνται τῇ ὁρμῇ φυσικῶσ ἀγούσῃ πρὸσ τὸ φαινόμενον οἰκεῖον. "τί οὖν φεύγουσι μόνον; "ᾧ μόνῳ ψεῦδοσ ἐμφύεται καὶ ἀπάτη, τὸ δοξάζειν καὶ προπίπτειν τὴν συγκατάθεσιν, εἶξιν οὖσαν ὑπ’ ἀσθενείασ τῷ φαινομένῳ, χρήσιμον δ’ οὐδὲν ἔχουσαν. "ἡ γὰρ πρᾶξισ δυεῖν δεῖται, φαντασίασ τοῦ οἰκείου καὶ πρὸσ τὸ φανὲν οἰκεῖον ὁρμῆσ, ὧν οὐδέτερον τῇ ἐποχῇ μάχεται · "δόξησ γὰρ οὐχ ὁρμῆσ οὐδὲ φαντασίασ ὁ λόγοσ ἀφίστησιν. "ὅταν οὖν φανῇ τὸ ἡδὺ οἰκεῖον, οὐδὲν δεῖ πρὸσ τὴν ἐπ’ αὐτὸ κίνησιν καὶ φορὰν δόξησ, ἀλλ’ ἦλθεν εὐθὺσ ἡ ὁρμή, κίνησισ οὖσα καὶ φορὰ τῆσ ψυχῆσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION