Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 321:

(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 321:)

ὑπὸ γὰρ τοῦ συγχεῖσθαι ταχὺ γίγνεται ἀμυδρά. ἐὰν δὲ πρὸσ πᾶσι τούτοισ ἐπ’ ἀλλήλων συμπεπτωκότα ᾖ ὑπὸ στενοχωρίασ, ἐάν του σμικρὸν ᾖ τὸ ψυχάριον, ἔτι ἀσαφέστερα ἐκείνων. πάντεσ οὖν οὗτοι γίγνονται οἱοῖ δοξάζειν ψευδῆ. ὅταν γάρ τι ὁρῶσιν ἢ ἀκούωσιν ἢ ἐπινοῶσιν, ἕκαστα ἀπονέμειν ταχὺ ἑκάστοισ οὐ δυνάμενοι βραδεῖσ τέ εἰσι καὶ ἀλλοτριονομοῦντεσ παρορῶσί τε καὶ παρακούουσι καὶ παρανοοῦσι πλεῖστα, καὶ καλοῦνται αὖ οὗτοι ἐψευσμένοι τε δὴ τῶν ὄντων καὶ ἀμαθεῖσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION