Plato, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Λάχης 62:

(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Λάχης 62:)

καὶ κομιδῇ μοι δοκεῖ μουσικὸσ ὁ τοιοῦτοσ εἶναι, ἁρμονίαν καλλίστην ἡρμοσμένοσ οὐ λύραν οὐδὲ παιδιᾶσ ὄργανα, ἀλλὰ τῷ ὄντι ζῆν ἡρμοσμένοσ οὗ αὐτὸσ αὑτοῦ τὸν βίον σύμφωνον τοῖσ λόγοισ πρὸσ τὰ ἔργα, ἀτεχνῶσ δωριστὶ ἀλλ’ οὐκ ἰαστί, οἰόμαι δὲ οὐδὲ φρυγιστὶ οὐδὲ λυδιστί, ἀλλ’ ἥπερ μόνη Ἑλληνική ἐστιν ἁρμονία. ὁ μὲν οὖν τοιοῦτοσ χαίρειν με ποιεῖ φθεγγόμενοσ καὶ δοκεῖν ὁτῳοῦν φιλόλογον εἶναι ‐ οὕτω σφόδρα ἀποδέχομαι παρ’ αὐτοῦ τὰ λεγόμενα ‐ ὁ δὲ τἀναντία τούτου πράττων λυπεῖ με, ὅσῳ ἂν δοκῇ ἄμεινον λέγειν, τοσούτῳ μᾶλλον, καὶ ποιεῖ αὖ δοκεῖν εἶναι μισόλογον.

SEARCH

MENU NAVIGATION