Pausanias, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 4

(파우사니아스, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 4)

Δωριεὺσ μὲν δὴ ‐ οὐ γὰρ ἠνείχετο ὑπακούειν Κλεομένει μένων ἐν Λακεδαίμονι ‐ ἐσ ἀποικίαν στέλλεται· Κλεομένησ δὲ ὡσ ἐβασίλευσεν, αὐτίκα ἐσέβαλεν ἐσ τὴν Ἀργολίδα, Λακεδαιμονίων τε αὐτῶν ἀθροίσασ καὶ τῶν συμμάχων στρατιάν. ὡσ δὲ ἐπεξῆλθον οἱ Ἀργεῖοι σὺν ὅπλοισ, ὁ Κλεομένησ ἐνίκα τῇ μάχῃ· καὶ ‐ ἦν γὰρ πλησίον ἄλσοσ ἱερὸν Ἄργου τοῦ Νιόβησ ‐ καταφεύγουσιν ὡσ ἐτράποντο ὅσον τε πεντακισχίλιοι τῶν Ἀργείων ἐσ τὸ ἄλσοσ.

Κλεομένησ δὲ ‐ ἐξώρμει γὰρ τὰ πολλὰ ἐκ τοῦ νοῦ ‐ κελεύει καὶ τότε ἐνεῖναι πῦρ τοῖσ εἵλωσιν ἐσ τὸ ἄλσοσ, καὶ τό τε ἄλσοσ ἡ φλὸξ ἐπέλαβεν ἅπαν καὶ ὁμοῦ τῷ ἄλσει καιομένῳ συγκατεκαύθησαν αὖθισ οἱ ἱκέται. ἐστράτευσε δὲ καὶ ἐπὶ Ἀθήνασ, τὸ μὲν πρότερον Ἀθηναίοισ τε ἐλευθερίαν ἀπὸ τῶν Πεισιστράτου παίδων καὶ αὑτῷ καὶ Λακεδαιμονίοισ δόξαν ἐν τοῖσ Ἕλλησιν ἀγαθὴν κτώμενοσ, ὕστερον δὲ Ἀθηναίου χάριτι ἀνδρὸσ Ἰσαγόρου τυραννίδα οἱ συγκατεργασόμενοσ Ἀθηνῶν.

ὡσ δὲ ἡμάρτανε τῆσ ἐλπίδοσ καὶ οἱ Ἀθηναῖοι περὶ τῆσ ἐλευθερίασ ἐμαχέσαντο ἐρρωμένωσ, ἐνταῦθα ὁ Κλεομένησ ἄλλα τε ἐδῄωσε τῆσ χώρασ καὶ τῆσ καλουμένησ Ὀργάδοσ θεῶν τε τῶν ἐν Ἐλευσῖνι ἱερᾶσ, καὶ ταύτησ τεμεῖν φασιν αὐτόν. ἀφίκετο δὲ καὶ ἐσ Αἴγιναν, καὶ Αἰγινητῶν τοὺσ δυνατοὺσ συνελάμβανεν ὅσοι μηδισμοῦ τε αὐτῶν μετέσχον καὶ βασιλεῖ Δαρείῳ τῷ Ὑστάσπου γῆν δοῦναι καὶ ὕδωρ τοὺσ πολίτασ ἔπεισαν. διατρίβοντοσ δὲ ἐν Αἰγίνῃ Κλεομένουσ Δημάρατοσ ὁ τῆσ οἰκίασ βασιλεὺσ τῆσ ἑτέρασ διέβαλλεν αὐτὸν ἐσ τῶν Λακεδαιμονίων τὸ πλῆθοσ·

καὶ Λεωτυχίδην ἄνδρα τοῦ βασιλικοῦ γένουσ καὶ οἰκίασ Δημαράτῳ τῆσ αὐτῆσ ἐπῆρεν ἀμφισβητεῖν ὑπὲρ τῆσ ἀρχῆσ.

εἴχετο δὲ Λεωτυχίδησ λόγων οὓσ Ἀρίστων ποτὲ ἐσ Δημάρατον τεχθέντα ἐξέβαλεν ὑπὸ ἀμαθίασ οὐχ αὑτοῦ παῖδα εἶναι φήσασ.

τότε δὲ οἱ μὲν ἐσ τὸ χρηστήριον οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ ἐν Δελφοῖσ, ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα εἰώθεσαν, ἀνάγουσι καὶ τὸ ἀμφισβήτημα τὸ ὑπὲρ Δημαράτου· ἡ δέ σφισιν ἔχρησεν ἡ πρόμαντισ ὁπόσα ἦν Κλεομένει κατὰ γνώμην. Δημάρατοσ μὲν δὴ κατὰ ἔχθοσ τὸ Κλεομένουσ καὶ οὐ σὺν τῷ δικαίῳ βασιλείασ ἐπαύθη, Κλεομένην δὲ ὕστερον τούτων ἐπέλαβεν ἡ τελευτὴ μανέντα·

ὡσ γὰρ δὴ ἐλάβετο ξίφουσ, ἐτίτρωσκεν αὐτὸσ αὑτὸν καὶ διεξῄει τὸ σῶμα ἅπαν κόπτων τε καὶ λυμαινόμενοσ. Ἀργεῖοι μὲν δὴ τοῖσ ἱκέταισ τοῦ Ἄργου διδόντα αὐτὸν δίκην τέλοσ τοῦ βίου φασὶν εὑρέσθαι τοιοῦτον, Ἀθηναῖοι δὲ ὅτι ἐδῄωσε τὴν Ὀργάδα, Δελφοὶ δὲ τῶν δώρων ἕνεκα ὧν τῇ προμάντιδι ἔδωκεν, ἀναπείσασ ἐψευσμένα εἰπεῖν ἐσ Δημάρατον. εἰή δ’ ἂν καὶ τὰ μηνίματα ἔκ τε ἡρώων ὁμοῦ καὶ θεῶν ἐσ τὸ αὐτὸ τῷ Κλεομένει συνεληλυθότα, ἐπεί τοι καὶ ἰδίᾳ Πρωτεσίλαοσ ἐν Ἐλαιοῦντι οὐδὲν ἡρ́ωσ Ἄργου φανερώτεροσ ἄνδρα Πέρσην ἐτιμωρήσατο Ἀρταύ̈κτην καὶ Μεγαρεῦσιν οὔ ποτε θεῶν τῶν ἐν Ἐλευσῖνι ὄντων ἐξεγένετο ἱλάσασθαι τὸ μήνιμα γῆν ἐπεργασαμένοισ τὴν ἱεράν.

τὰ δὲ ἐσ τοῦ μαντείου τὴν διάπειραν οὐδὲ τὸ παράπαν ἄλλον γε οὐδένα ὅτι μὴ μόνον Κλεομένην τολμήσαντα ἴσμεν. Κλεομένει δὲ οὐκ ὄντων ἀρρένων παίδων ἐσ Λεωνίδαν τὸν Ἀναξανδρίδου, Δωριέωσ δὲ ἀπ’ ἀμφοτέρων ἀδελφόν, κατέβαινεν ἡ ἀρχή.

καὶ Ξέρξησ τε τηνικαῦτα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἤγαγε τὸν λαὸν καὶ Λεωνίδασ τριακοσίοισ ὁμοῦ Λακεδαιμονίων ἀπήντησεν ἐσ Θερμοπύλασ. γεγόνασι μὲν δὴ πόλεμοι καὶ Ἑλλήνων πολλοὶ καὶ ἐσ ἀλλήλουσ βαρβάρων, εὐαρίθμητοι δὲ ὁπόσουσ ἀνδρὸσ ἑνὸσ μάλιστα ἀρετὴ προήγαγεν ἐσ πλέον δόξησ, ὡσ Ἀχιλλεύσ τε τὸν πρὸσ Ἰλίῳ πόλεμον καὶ Μιλτιάδησ τὸ Μαραθῶνι ἔργον. ἀλλὰ γὰρ τὸ Λεωνίδου κατόρθωμα ὑπερεβάλετο ἐμοὶ δοκεῖν τά τε ἀνὰ χρόνον συμβάντα καὶ τὰ ἔτι πρότερον. Ξέρξῃ γὰρ βασιλέων, ὁπόσοι Μήδοισ καὶ Πέρσαισ ἐγένοντο ὕστερον, παρασχομένῳ μέγιστον φρόνημα καὶ ἀποδειξαμένῳ λαμπρὰ οὕτω, κατὰ τὴν πορείαν Λεωνίδασ σὺν ὀλίγοισ, οὓσ ἠγάγετο ἐσ Θερμοπύλασ, ἐγένετο ἂν ἐμποδὼν μηδὲ ἀρχὴν τὴν Ἑλλάδα ἰδεῖν αὐτὸν μηδὲ Ἀθηναίων ποτὲ ἐμπρῆσαι τὴν πόλιν, εἰ μὴ κατὰ τὴν ἀτραπὸν τὴν διὰ τῆσ Οἴτησ τείνουσαν περιαγαγὼν τὴν μετὰ Ὑδάρνου στρατιὰν ὁ Τραχίνιοσ κυκλώσασθαί σφισι τοὺσ Ἕλληνασ παρέσχε καὶ οὕτω κατεργασθέντοσ Λεωνίδου παρῆλθον ἐσ τὴν Ἑλλάδα οἱ βάρβαροι.

Παυσανίασ δὲ ὁ Κλεομβρότου βασιλεὺσ μὲν οὐκ ἐγένετο·

ἐπιτροπεύων γὰρ Πλείσταρχον τὸν Λεωνίδου καταλειφθέντα ἔτι παῖδα ἐσ Πλάταιάν τε Λακεδαιμονίουσ ἤγαγε καὶ ὕστερον ναυσὶν ἐσ τὸν Ἑλλήσποντον. Ἀνταγόρου Φαρανδάτησ ὁ Τεάσπιδοσ, ἀνὴρ Πέρσησ, παλλακὴν εἶχεν ἄκουσαν·

ἐπεὶ δὲ Πλαταιᾶσι Μαρδόνιόσ τε ἔπεσεν ἐν τῇ μάχῃ καὶ ἀπώλοντο οἱ βάρβαροι, τὴν γυναῖκα ὁ Παυσανίασ ἀπέστειλεν ἐσ τὴν Κῶν κόσμον τε ὃν ἐποιήσατο ὁ Πέρσησ αὐτῇ καὶ τὴν ἄλλην ἀγομένην κατασκευήν.

Μαρδονίου τε οὐκ ἠθέλησεν ὁ Παυσανίασ αἰσχῦναι τὸν νεκρὸν κατὰ τὴν παραίνεσιν τοῦ Αἰγινήτου Λάμπωνοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION