Lucian, Vitarum auctio, (no name) 26:

(루키아노스, Vitarum auctio, (no name) 26:)

εἰε͂ν. τίσ λοιπὸσ ἡμῖν; καταλείπεται ὁ Σκεπτικὸσ ^ οὗτοσ. σὺ ὁ Πυρρίασ πρόσιθι καὶ ἀποκηρύττου κατὰ τάχοσ. ἤδη μὲν ὑπορρέουσιν οἱ πολλοὶ καὶ ἐν ὀλίγοισ ἡ πρᾶσισ ἔσται. ὅμωσ δὲ τίσ καὶ τοῦτον ὠνήσεται; ἔγωγε. ἀλλὰ πρῶτον εἰπέ μοι, σὺ τί ἐπίστασαι; οὐδέν. πῶσ τοῦτο ἔφησθα; ὅτι οὐδὲν ὅλωσ εἶναί μοι δοκεῖ. οὐδὲ ἡμεῖσ ἄρα ἐσμέν τινεσ; οὐδὲ τοῦτο οἶδα. οὐδὲ ὅτι σύ τισ ὢν τυγχάνεισ; πολὺ μᾶλλον ἔτι τοῦτο ἀγνοῶ. ὢ τῆσ ἀπορίασ. τί δέ σοι τὰ σταθμία ταυτὶ βούλεται; ζυγοστατῶ ἐν αὐτοῖσ τοὺσ λόγουσ καὶ πρὸσ τὸ ἴσον ἀπευθύνω, καὶ ἐπειδὰν ἀκριβῶσ ὁμοίουσ τε καὶ ἰσοβαρεῖσ ἴδω, τότε δὴ τότε ἀγνοῶ τὸν ἀληθέστερον . τῶν ἄλλων δὲ τί ἂν πράττοισ ἐμμελῶσ; τὰ πάντα πλὴν δραπέτην μεταδιώκειν. τί δὲ τοῦτό σοι ἀδύνατον; ὅτι, ὦγαθέ, οὐ καταλαμβάνω. εἰκότωσ· βραδὺσ γὰρ καὶ νωθήσ τισ εἶναι δοκεῖσ. ἀλλὰ τί σοι τὸ τέλοσ τῆσ ἐπιστάσεωσ; ἡ ἀμαθία καὶ τὸ μήτε ἀκούειν μήτε ὁρᾶν. οὐκοῦν καὶ τὸ τυφλὸσ ἅμα καὶ κωφὸσ εἶναι λέγεισ; καὶ ἄκριτόσ γε προσέτι καὶ ἀναίσθητοσ καὶ ὅλωσ τοῦ σκώληκοσ οὐδὲν διαφέρων. ὠνητέοσ εἶ διὰ ταῦτα. πόσου τοῦτον ἄξιον χρὴ φάναι; μνᾶσ Ἀττικῆσ· λάμβανε. τί φήσ, ὦ οὗτοσ; ἐώνημαι σε; ἄδηλον. μηδαμῶσ· ἐώνημαι γὰρ καὶ τἀργύριον κατέβαλον. ἐπέχω περὶ τούτου καὶ διασκέπτομαι. καὶ μὴν ἀκολούθει μοι, καθάπερ χρὴ ἐμὸν οἰκέτην. τίσ οἶδεν εἰ ἀληθῆ ταῦτα φήσ; ὁ κῆρυξ καὶ ἡ μνᾶ καὶ οἱ παρόντεσ. πάρεισι γὰρ ἡμῖν τινεσ; ἀλλ’ ἔγωγέ σε ἤδη ἐμβαλὼν ἐσ τὸν μυλῶνα πείσω εἶναι δεσπότησ κατὰ τὸν χείρω λόγον. ἔπεχε περὶ τούτου. μὰ Δί’, ἀλλ’ ἤδη γε ἀπεφηνάμην. σὺ μὲν παῦσαι ἀντιτείνων καὶ ἀκολούθει τῷ πριαμένῳ, ὑμᾶσ δὲ εἰσ αὔριον παρακαλοῦμεν· ἀποκηρύξειν γὰρ τοὺσ ἰδιώτασ καὶ βαναύσουσ καὶ ἀγοραίουσ βίουσ μέλλομεν.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION