Lucian, ψευδοσοφιστὴσ ἢ σολοικιστήσ. 4:

(루키아노스, ψευδοσοφιστὴσ ἢ σολοικιστήσ. 4:)

Ταῦτα μὲν οὐκ οἶδα πῶσ λέγεισ· ἐγὼ δὲ πολλοὺσ ἤδη σολοικίζοντασ κατενόησα. Κἀμὲ τοίνυν εἴσῃ τότε, ὅταν τι τῶν παιδίων γένῃ τῶν τὰσ τίτθασ θηλαζόντων. ἢ εἰ οὐ νῦν ἔγνωσ σολοικίζοντά με, οὐδὲ αὐξάνοντα παιδία σολοικισμὸν ποιήσει τῷ μηδὲν εἰδότι. Ἀληθῆ λέγεισ. Καὶ μὴν εἰ ταῦτα ἀγνοήσομεν, οὐδὲν γνωσόμεθα τῶν ἑαυτῶν, ἐπεὶ καὶ τόδε σολοικισθὲν ἀπέφυγέ σε. μὴ τοίνυν ἔτι λέγειν, ὡσ ἱκανὸσ εἶ κατιδεῖν τὸν σολοικίζοντα, καὶ αὐτὸσ μὴ σολοικίζειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION