Lucian, Rhetorum praeceptor, (no name)

(루키아노스, Rhetorum praeceptor, (no name))

ἐρωτᾷσ, ὠ μειράκιον, ὅπωσ ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴσ εἶναι δόξαισ· ^ ἀβίωτα γάρ εἶναί σοι φήσ, εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖσ λόγοισ ὡσ ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸσ ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖσ Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰσ ἐπὶ τοῦτο ἀγούσασ ὁδοὺσ αἵτινέσ ποτέ εἰσιν ἐθέλεισ ἐκμαθεῖν. ἀλλ’ οὐδεὶσ φθόνοσ, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε νέοσ τισ αὐτὸσ ὤν, ὀρεγόμενοσ τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼσ ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ’ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡσ τάχιστα δεινὸσ ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃσ αὐτὸσ ἐμμένειν οἷσ ἂν ἀκούσῃσ παρ’ ἡμῶν καὶ φιλοπόνωσ αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμωσ ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ’ ἂν ἀφίκῃ πρὸσ τὸ τέρμα. τὸ μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγησ τῆσ σπουδῆσ δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ’ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον.

σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέωσ μηδὲν ὄντεσ ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων. ὅμωσ δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸσ τὸ μέγεθοσ τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃσ, μυρίουσ τινὰσ τοὺσ πόνουσ προπονῆσαι οἰηθείσ.

οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτοσ μεστὴν ἡμεῖσ ἄξομεν, ὡσ ἐκ μέσησ αὐτῆσ ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡσ τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ’ ἡμῶν ἐξαίρετον ^ τῆσ συμβουλῆσ τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶσ ἀκριβοῦσ σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεισ ^ οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί’ εὐωχήσῃ κατακείμενοσ, ἐκείνουσ ^ ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆσ ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλισ ἀνέρποντασ, ἀποκυλιομένουσ ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντασ περὶ τραχείαισ ταῖσ πέτραισ· σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένοσ εὐδαιμονέστατοσ ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆσ ῥητορικῆσ μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσισ οὕτω μεγάλη·

σὺ δὲ πρὸσ Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃσ, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ ^ ; Ἡσίοδοσ μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνοσ λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴσ ἐκ ποιμένοσ κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχοσ ἐκ Μουσῶν γενόμενοσ, ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆσ μεγαληγορίασ ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τισ ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδὸν ; ὡσ ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸσ ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι’ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον.

ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδροσ Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοισ μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώσ· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆσ ἀρχῆσ διαθεῖν τοὺσ γραμματοφόρουσ τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντασ. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰσ Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδόσ· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα διὰ τῆσ Βαβυλωνίασ εἰσ τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλισ εἰσ Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστουσ ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺσ τούτουσ διανύσαντα. ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδροσ ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίουσ τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖσ σατράπαισ τὰ δοκοῦντὰ οἱ περὶ αὐτῶν. "ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰσ Αἴγυπτον. "εἰ γάρ τισ ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα ‐ ὑπερβαίη δ’ ἂν τριταῖοσ ‐ αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτὸσ ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδροσ οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον τῆσ ὑποσχέσεωσ ἄπιστον δοκεῖ τοῖσ πολλοῖσ. ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃσ τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενοσ ὡσ οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶσ οὐδὲ ὅλησ ἡμέρασ ὑπερπετασθέντα τὸ ὄροσ ἐκ Περσῶν εἰσ Αἴγυπτον.

ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβησ ἐκεῖνοσ εἰκόνα γραψάμενοσ τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδὸν δύο γάρ ἐστον, αἳ πρὸσ τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧσ ἐρᾶν οὐ μετρίωσ μοι δοκεῖσ. καὶ δῆτα ἡ μὲν ἐφ’ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωποσ, τὸ τῆσ Ἀμαλθείασ κέρασ ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοισ καρποῖσ ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺσ παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖσ ἐοικότεσ πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδεσ γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸσ ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου, οἱοῖ πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα παιδία παρ’ αὐτὸν παίζοντα ‐ πήχεισ δὲ αὐτοὺσ οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, ‐ τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν ’ Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴσ ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆσ ἄκρασ, ὡσ γαμήσειὰσ τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοισ, τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺσ ἐπαίνουσ· νόμῳ γὰρ· ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότοσ.

εἶτ’ ἐπειδὰν πλησιάσῃσ τῷ ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεισ τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πράημα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ οἱά ἡ Αὄρνοσ ἐφάνη τοῖσ Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶσ οὐδὲ ὀρνβοισ ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸσ ἢ Ἡρακλέουσ, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον εἶτα μετ’ ὀλίγον ὁρᾷσ δύο τινὰσ ὁδούσ. μᾶλλον δὲ ἡ μὲν ἀτραπόσ ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδησ καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψοσ ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδοσ εὖ μάλα ὑποδείξασ αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὐύδροσ, τοιαύτη οἱάν μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκισ τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντησ οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά.

καὶ ἔγωγε κατ’ ἐκείνην ἄθλιοσ ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον ἡ ἑτέρα δ’ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἱά ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων νέοσ ὢν ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ δ’ οὐκ εἶχεν οὕτωσ· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺσ πολλοὺσ μειζόνων ἀξιουμένουσ εὐμοιρίᾳ τῆσ αἱρέσεωσ τῶν λόγων καὶ ὁδῶν. ἐπὶ δ’ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενοσ εὖ οἶδ’ ὅτι ἀπορήσεισ, καὶ ἤδη ἀπορεῖσ, ποτέραν τρεπτέον. ὡσ οὖν ποιήσασ ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεισ καὶ γαμήσεισ καὶ θαυμαστὸσ πᾶσι δόξεισ, ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. εὐθὺσ οὖν σοι πρόσεισι καρτερόσ τισ ἀνήρ, ὑπόσκληροσ, ἀνδρώδησ τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸσ τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώσ, τῆσ τραχείασ ὁδοῦ ἐκείνησ ἡγεμών, λήρουσ τινὰσ ὁ μάταιοσ διεξιὼν πρὸσ σέ.

ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενοσ, ὑποδεικνὺσ τὰ Δημοσθένουσ ἴχνη καὶ Πλάτωνοσ καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺσ νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει ^ εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειασ ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντεσ· εἰ δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίησ ἢ ἔξω πατήσειασ ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείησ τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆσ ὀρθῆσ ὁδοῦ καὶ ἀγούσησ ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνουσ τοὺσ ἀρχαίουσ ἄνδρασ ἑώλα παραδείγματα παρατιθεὶσ τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἱᾶ τὰ τῆσ παλαιᾶσ ἐργασίασ ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶσ ἀποτεταμένα ταῖσ γραμμαῖσ. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲσ ^ ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆσ ὁδοιπορίασ, ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρασ καὶ τριακάδασ, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδασ ὅλασ ἀριθμῶν, ὡσ καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸσ δὲ τούτοισ οὐδὲ μισθοὺσ ὀλίγουσ ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι. ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖοσ ὡσ ἀληθῶσ καὶ Κρονικὸσ ἄνθρωποσ, νεκροὺσ εἰσ μίμησιν παλαιοὺσ προτιθεὶσ καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγουσ πάλαι κατορωρυγμένουσ ὥσ τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸσ γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντοσ μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντοσ, ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσωσ ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼσ ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰσ τὸ εὐθὺ τῆσ ῥητορικῆσ ὁδόσ.

σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖσ πόνοισ παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντωσ ἐρᾷσ καὶ τάχιστα ἐθέλεισ τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡσ καὶ σπουδάζοιο πρὸσ αὐτῆσ, ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλουσ ὁπόσουσ ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. πρὸσ δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεισ πολλοὺσ καὶ ἄλλουσ, ἐν τούτοισ δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγασ μὲν ἔτι, οὔλασ δὲ καὶ ὑακινθίνασ τὰσ τρίχασ εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆσ τραγῳδίασ ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν.

λέγω δὲ ὡσ ἀπὸ τούτων γνωρίζοισ αὐτόν, μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι, καίτοι τί φημὶ ; κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξασ στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη μάθοισ ἂν ὡσ οὐχὶ τῶν καθ’ ἡμᾶσ ἐστιν, οἳ ἀρούρησ καρπὸν ἔδομεν, ἀλλὰ τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺσ σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτοσ καί, ὡσ ὀνομάζει αὐτόσ, βασιλεὺσ ἐν τοῖσ λόγοισ ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ‐ μᾶλλον δὲ αὐτὸσ εἰπάτω πρὸσ σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτοροσ ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺσ λόγουσ, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσωσ τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν ἡρ́ωα ὃν ὑποκρίνομαι.

φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸσ σὲ ὧδέ πωσ ἐπισπασάμενοσ ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆσ κόμησ καὶ ὑπομειδιάσασ τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἱο͂ν εἰώθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενοσ τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματοσ· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸσ ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτοροσ. φήσει δ’ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ·

"μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιοσ ἔπεμψε πρόσ με ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὑτοῦ· ", ἔδειξεν ὅστισ ἦν ὁ σοφώτατοσ ἐν τοῖσ τότε ; "εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέοσ αὐτὸσ ἥκεισ ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸσ οἱο͂́ν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεισ. "προσδοκήσῃσ δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἱο͂ν τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ’ εἴ τισ ἢ Τιτυὸσ ἢ Ὦτοσ ἢ Ἐφιάλτησ, ὑπὲρ ἐκείνουσ πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲσ καὶ τεράστιον ἐπεὶ τούσ γε ἄλλουσ τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεισ ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺσ αὐλοὺσ καὶ οἱ τέττιγεσ τὰσ μελίττασ καὶ οἱ χοροὶ τοὺσ ἐνδιδόντασ. "ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸσ ἐθέλεισ γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ’ ἄλλου ῥᾷον μάθοισ, ἕπου μόνον, ὦ μέλημα, οἷσ ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ τοὺσ νόμουσ οἷσ ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶσ μοι παραφύλαττε. "μᾶλλον δ’ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσασ μηδὲ πτοηθείσ, εἰ μὴ προετελέσθησ ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆσ ῥητορικῆσ, ὁπόσα ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖσ ἀνοήτοισ καὶ ματαίοισ μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· "οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει. "ἀλλ’ ἀνίπτοισ ποσὶν ‐ ἡ παροιμία φησὶν ‐ ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ’ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇσ· "ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ. "λέξω δὲ πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸσ τὴν πορείαν καὶ ὅπωσ ἐπισιτίσασθαι, ὡσ ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείησ. "ἔπειτα καὐτὸσ ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺσ κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺσ πάντασ ἀποφανῶ, οἱο͂σ αὐτόσ εἰμι, ἀναμφιλέκτωσ τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. "κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσοσ, ἐπὶ τούτοισ δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. "αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· "ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. "ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλοσ ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἱο͂ν τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴσ δὲ ἔστω εὐανθὴσ ἢ ^ λευκή, ἔργον ^ τῆσ Ταραντίνησ ἐργασίασ· ", ὡσ διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶσ Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδέσ, ἢ ἐμβὰσ Σικυωνία πίλοισ τοῖσ λευκοῖσ ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί, ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν τὰ δ’ ἄλλα καθ’ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὁρ́α καὶ ἄκουε. "καὶ δή σοι τοὺσ νόμουσ δίειμι, οἷσ χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. "σχήματοσ μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆσ ἀναβολῆσ, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξασ ποθὲν ἀκριβῶσ ἐκμελετήσασ, πρόχειρα ἐπ’ ἄκρασ τῆσ γλώττησ ἔχε ‐ τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, ‐ καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοισ καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθήσ, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ. μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκισ ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσασ ἀποτόξευε προχειριζόμενοσ εἰσ τοὺσ προσομιλοῦντασ. "οὕτω γάρ σε ὁ λεὼσ ὁ πολὺσ ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούσ, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι τὸ ἀποξύσασθαι λέγοισ, τὸ δ’ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφέσ. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸσ ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. "ἂν σολοικίσῃσ δὲ ἢ βαρβαρίσῃσ, ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺσ ὄνομα οὔτε ὄντοσ τινὸσ οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέωσ, ὃσ οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸσ ἀνήρ καὶ τὴν φωνὴν εἰσ τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένοσ. "ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε, μηδὲ εἴ τι ὁ λῆροσ Ἰσοκράτησ ἢ ὁ χαρίτων ἄμοιροσ Δημοσθένησ ἢ ὁ ψυχρὸσ Πλάτων, ἀλλὰ τοὺσ τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγουσ καὶ ἅσ φασι ταύτασ μελέτασ, ὡσ ἔχῃσ ἀπ’ ἐκείνων ἐπισιτισάμενοσ ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντεσ ὑποβάλωσί τινασ ὑποθέσεισ καὶ ἀφορμὰσ τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω ^ καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡσ οὐδὲν ὅλωσ ἀνδρῶδεσ αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσασ λέγε ὅττι κεν ἐπ’ ἀκαιρίμαν ^ γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείσ, ὡσ τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖσ ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ’ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίσ, περὶ τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυσ, πλὴν ἀλλ’ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον. "κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινοσ ἢ μοιχοῦ λέγῃσ Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖσ καὶ Ἐκβατάνοισ λεγέσθω. "ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειροσ, ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο. "καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθωσ πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντοσ πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιοσ ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξησ φευγέτω καὶ Λεωνίδασ θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶσ καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲσ τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα. "ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸσ εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλοσ γιγνέσθω. "κἄν ποτε ἀπορήσῃσ πράγματοσ ᾠδικοῦ, τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ δικαστὰσ ὀνομάσασ ἐμμελῶσ πεπληρωκέναι οἰού τὴν ἁρμονίαν. "τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκισ, καὶ ὁ μηρὸσ πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖσ λεγομένοισ καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖσ· "ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆσ αἰσχύνησ ἤδη πρὸσ τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλωσ τυραννὶσ τὸ πρᾶγμα ἔστω. "ὅπωσ δὲ καὶ τὸ πλῆθοσ τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενοσ ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνοσ καὶ Πύρρασ γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα. "οἱ μὲν γὰρ συνιέντεσ ὀλίγοι, οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ’ εὐγνωμοσύνησ· "ἢν δὲ καὶ λέγωσὶ τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλοσ καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντεσ καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπωσ ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν τοῖσ λόγοισ ἀγωνιστὴν εἶναί σε. "ἄλλωσ τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖσ πολλοῖσ· "ὥστε ὁρ́α μή ποτε γράψῃσ ἢ σκεψάμενοσ παρέλθῃσ, ἔλεγχοσ γὰρ σαφὴσ ταῦτά γε. "οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντεσ καὶ παρέχοντεσ εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖσ μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· "καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. "ταῦτα μέν σοι τὰ ἐν τοῖσ λόγοισ. "μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφησ μεταξὺ διαλαμβάνοντα. "καὶ ἤν τισ ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴσ γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ ὁ Παιανιεὺσ πρὸσ ἐμὲ ; "καί, πρὸσ ἕνα ἴσωσ μοι τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών καὶ τὰ τοιαῦτα. "ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸσ τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. "καὶ ἢν μέν τισ καλῶσ εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· "ἢν δὲ μετρίωσ ἐλεγχθῇ,^ πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. "καὶ ἐν ταῖσ ἀκροάσεσι μετὰ πάντασ εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ· "καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰσ ἀκοὰσ τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα ^ καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡσ ναυτιᾶν ἅπαντασ ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. "καὶ ἐπισείσῃσ δὲ μὴ πολλάκισ τὴν χεῖρα, εὐτελὲσ γάρ, μηδ’ ἀναστῇσ, πλὴν ἅπαξ γε ἢ δὶσ τὸ πλεῖστον. "ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλοσ γίγνου μὴ ἀρεσκόμενοσ τοῖσ λεγομένοισ. "ἀμφιλαφεῖσ δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖσ συκοφαντικοῖσ τὰ ὦτα. "τὰ δὲ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· "ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδοσ πρόχειρον καὶ ὁρ́κοσ ἐπ’ ἄκροισ ἀεὶ τοῖσ χείλεσι καὶ φθόνοσ πρὸσ ἅπαντασ καὶ μῖσοσ καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναὶ ‐ ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. "ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇσ, καὶ πρὸσ ἅπαντασ λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. "καλὸσ γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν εἰσ τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡσ διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆσ γυναικωνίτιδοσ εὐδοκιμοῦντοσ. "καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇσ, εἰ καὶ πρὸσ ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ^ ἐρᾶσθαι δοκοίησ, καὶ ταῦτα γενειήτησ ἢ καὶ νὴ Δία φαλακρὸσ ἤδη ὤν. ἀλλ’ ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντεσ· "ἢν δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸσ τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· "πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσοσ. "ὁρᾷσ ὡσ λαλίστεραι αἱ γυναῖκεσ καὶ λοιδοροῦνται περιττῶσ καὶ ὑπὲρ τοὺσ ἄνδρασ ; "εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοισ, καὶ ταῦτα διοίσεισ τῶν ἄλλων. "καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ πάντα, εἰ δὲ μή, πάντωσ ἐκεῖνα. "καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα πρὸσ ἅπαντα ὁμοίωσ κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸσ τοὺσ λόγουσ καὶ πρὸσ τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται. "δύναται δ’ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν πρὸσ οὕτω πολλοὺσ τοὺσ ἔρωτασ μὴ διαρκέσῃσ. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ ’γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. "ἢν ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶσ ἐκμάθῃσ ‐ δύνασαι δέ· "οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖσ βαρύ ‐ θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰσ μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. "τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆσ Ῥητορικῆσ. ὁρᾷσ ἐμέ, ὃσ πατρὸσ μὲν ἀφανοῦσ καὶ οὐδὲ καθαρῶσ ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότοσ, μητρὸσ δὲ ἀκεστρίασ ἐπ’ ἀμφοδίου τινόσ. αὐτὸσ δὲ τὴν ὡρ́αν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμοσ εἶναι δόξασ τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσασ ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην ‐ ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσοσ, ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία ‐ πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸσ ὀνομάζομαι, ἀλλ’ ἤδη τοῖσ Διὸσ καὶ Λήδασ παισὶν ὁμώνυμοσ γεγένημαι. "ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσασ τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸσ αὐτῆσ ἐρᾶν προσποιούμενοσ γυναικὸσ ἑβδομηκοντούτιδοσ τέτταρασ ἔτι λοιποὺσ ὀδόντασ ἐχούσησ, χρυσίῳ καὶ τούτουσ ἐνδεδεμένουσ. "πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆσ σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμόσ. εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμοσ ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατόσ τισ οἰκέτησ ἐμήνυσεν ὡσ φάρμακον εἰήν ἐπ’ αὐτὴν ἐωνημένοσ. "ἐξωσθεὶσ δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμωσ οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖσ δίκαισ ἐξετάζομαι προδιδοὺσ τὰ πολλὰ καὶ τοὺσ δικαστὰσ τοῖσ ἀνοήτοισ καθυπισχνούμενοσ, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικεσ δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· "τούτοισ γὰρ ἐπὶ τοὺσ δυστυχεῖσ χρῶμαι τοῖσ δελέασιν. "ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸσ ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ. ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσασ καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενοσ. εἰε͂ν ὁ μὲν γεννάδασ εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται·

σὺ δὲ ἢν πεισθῇσ τοῖσ εἰρημένοισ, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆσ ἐπόθεισ ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖσ νόμοισ ἔν τε τοῖσ δικαστηρίοισ κρατεῖν καὶ ἐν τοῖσ πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτησ καὶ διδάσκαλοσ, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡσ τὸ τοῦ Πλάτωνοσ ἐκεῖνο πτηνὸν ἁρ́μα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διόσ· ἐγὼ δὲ ‐ ἀγεννὴσ γὰρ καὶ δειλόσ εἰμι ‐ ἐκστήσομαι τῆσ ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολοσ ὢν πρὸσ αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δ’ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντεσ, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

  • (no name)

SEARCH

MENU NAVIGATION