Lucian, Prometheus es in verbis 5:

(루키아노스, Prometheus es in verbis 5:)

ὥστε μοι ἐνθυμεῖσθαι ἔπεισι, μὴ ἄρα οὕτω με Προμηθέα λέγοισ εἶναι, ὡσ ὁ κωμικὸσ τὸν Κλέωνα· φησὶ δέ, οἶσθα, περὶ αὐτοῦ· Κλέων Προμηθεύσ ἐστι μετὰ τὰ πράγματα. καὶ αὐτοὶ δὲ Ἀθηναῖοι τοὺσ χυτρέασ καὶ ἰπνοποιοὺσ καὶ πάντασ, ὅσοι πηλουργοί, Προμηθέασ ἀπεκάλουν ἐπισκώπτοντεσ ἐσ τὸν πηλὸν καὶ τὴν ἐν πυρὶ οἶμαι τῶν σκευῶν ὄπτησιν· καὶ εἴ γε σοι τοῦτο βούλεται εἶναι ὁ Προμηθεύσ, πάνυ εὐστόχωσ ἀποτετόξευται καὶ ἐσ τὴν Ἀττικὴν δριμύτητα τῶν σκωμμάτων, ἐπεὶ καὶ εὔθρυπτα ἡμῖν τὰ ἔργα, ὥσπερ ἐκείνοισ τὰ χυτρίδια, καὶ μικρόν τισ λίθον ἐμβαλὼν συντρίψειεν ἂν πάντα.

SEARCH

MENU NAVIGATION