Lucian, Philopsuedes sive incredulus, (no name) 27:

(루키아노스, Philopsuedes sive incredulus, (no name) 27:)

"λέγεισ ἐμὸν διδάσκαλον, ἄνδρα ἱερόν, ἐξυρημένον, ἐν ὀθονίοισ, ἀεὶ νοήμονα, οὐ καθαρῶσ ἑλληνίζοντα, ἐπιμήκη, σιμόν, πρόχειλον, ὑπόλεπτον τὰ σκέλη. "ἐκεῖνον τὸν Παγκράτην καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἠγνόουν ὅστισ ἦν, ἐπεὶ δὲ ἑώρων αὐτὸν εἴ ποτε ὁρμίσαιμεν τὸ πλοῖον ἄλλα τε πολλὰ τεράστια ἐργαζόμενον, καὶ δὴ καὶ ἐπὶ κροκοδείλων ὀχούμενον καὶ συννέοντα τοῖσ θηρίοισ, τὰ δὲ ὑποπτήσσοντα καὶ σαίνοντα ταῖσ οὐραῖσ, ἔγνων ἱερόν τινα ἄνθρωπον ὄντα, κατὰ μικρὸν δὲ φιλοφρονούμενοσ ἔλαθον ἑταῖροσ αὐτῷ καὶ συνήθησ γενόμενοσ, ὥστε πάντων ἐκοινώνει μοι τῶν ἀπορρήτων . καὶ τέλοσ πείθει με τούσ μὲν οἰκέτασ ἅπαντασ ἐν τῇ Μέμφιδι καταλιπεῖν, αὐτὸν δὲ μόνον ἀκολουθεῖν μετ’ αὐτοῦ, μὴ γὰρ ἀπορήσειν ἡμᾶσ τῶν διακονησομένων· "καὶ τὸ μετὰ τοῦτο οὕτω διήγομεν. "ἐπειδὴ δὲ ἔλθοιμεν εἴσ τι καταγώγιον, λαβὼν ἂν ὁ ἀνὴρ ἢ τὸν μοχλὸν τῆσ θύρασ ἢ τὸ κόρηθρον ἢ καὶ τὸ ὕπερον περιβαλὼν ἱματίοισ ἐπειπών τινα ἐπῳδὴν ἐποίει βαδίζειν, τοῖσ ἄλλοισ ἅπασιν ἄνθρωπον εἶναι δοκοῦντα. "τὸ δὲ ἀπιὸν ὕδωρ τε ἐμπίπλη ^ καὶ ὠψώνει καὶ ἐσκεύαζεν καὶ πάντα δεξιῶσ ὑπηρέτει καὶ διηκονεῖτο ἡμῖν εἶτα ἐπειδὴ ἅλισ ἔχοι τῆσ διακονίασ, αὖθισ κόρηθρον τὸ κόρηθρον ἢ ὕπερον τὸ ὕπερον ἄλλην ἐπῳδὴν ἐπειπὼν ἐποίει ἄν. τοῦτο ἐγὼ πάνυ ἐσπουδακὼσ οὐκ εἶχον ὅπωσ ἐκμάθοιμι παρ’ αὐτοῦ ἐβάσκαινε γάρ καίτοι πρὸσ τὰ ἄλλα προγειρότατοσ ὤν. μιᾷ δέ ποτε ἡμέρᾳ λαθὼν ἐπήκουσα τῆσ ἐπῳδῆσ, ἦν δὲ τρισύλλαβοσ σχεδόν, ἐν σκοτεινῷ ὑποστάσ. καὶ ὁ μὲν ᾤχετο εἰσ τὴν αγορὰν ἐντειλάμενοσ τῷ ὑπέρῳ ἃ ἔδει ποιεῖν. ἐγὼ δὲ εἰσ τὴν ὑστεραίαν ἐκείνου τι κατὰ τὴν ἀγορὰν πραγματευομένου λαβὼν τὸ ὕπερον σχηματίσασ ὁμοίωσ, ἐπειπὼν τὰσ συλλαβάσ, ἐκέλευσα ὑδροφορεῖν. ἐπεὶ δὲ ἐμπλησάμενον τὸν ἀμφορέα ἐκόμισε, ’ πέπαυσο,’ ἔφην, ’ καὶ μηκέτι ὑδροφόρει, ἀλλ’ ἴσθι αὖθισ ὕπερον· "τὸ δὲ οὐκέτι μοι πείθεσθαι ἤθελεν, ἀλλ’ ὑδροφόρει ἀεί, ἄχρι δὴ ἐνέπλησεν ἡμῖν ὕδατοσ τὴν οἰκίαν ἐπαντλοῦν. ἐγὼ δὲ ἀμηχανῶν τῷ πράγματι ‐ ἐδεδίειν γὰρ μὴ ὁ Παγκράτησ ἐπανελθὼν ἀγανακτήσῃ, ὅπερ καὶ ἐγένετο ‐ ἀξίνην λαβὼν διακόπτω τὸ ὕπερον εἰσ δύο μέρη· "τὰ δέ, ἑκάτερον τὸ μέροσ,^ ἀμφορέασ λαβόντα ὑδροφόρει καὶ ἀνθ’ ἑνὸσ δύο μοι ἐγεγένηντο οἱ διάκονοι. "ἐν τούτῳ καὶ ὁ Παγκράτησ ἐφίσταται καὶ συνεὶσ τὸ γενόμενον ἐκεῖνα μὲν αὖθισ ἐποίησε ξύλα, ὥσπερ ἦν πρὸ τῆσ ἐπῳδῆσ, αὐτὸσ δὲ ἀπολιπών με λαθὼν οὐκ ὅποι ἀφανὴσ ᾤχετο ἀπιών.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION