Lucian, Nigrinus, intro

(루키아노스, Nigrinus, intro)

Λουκιανὸσ Νιγρίνῳ εὗ πράττειν. ἡ μὲν παροιμία φησίν, Γλαῦκα εἰσ Ἀθήνασ, ὡσ γελοῖον ὂν εἴ τισ ἐκεῖ κομίζοι γλαῦκασ, ὅτι πολλαὶ παρ’ αὐτοῖσ εἰσιν. ἐγὼ δ’ εἰ μὲν δύναμιν λόγων ἐπιδείξασθαι βουλόμενοσ ἔπειτα Νιγρίνῳ γράψασ βιβλίον ἔπεμπον, εἰχόμην ἂν τῷ γελοίῳ γλαῦκασ ὡσ ἀληθῶσ ἐμπορευόμενοσ· ἐπεὶ δὲ μόνην σοι δηλῶσαι τὴν ἐμὴν γνώμην ἐθέλω, ὅπωσ τε νῦν ἔχω καὶ ὅτι μὴ παρέργωσ εἴλημμαι· πρὸσ τῶν σῶν λόγων, ἀποφεύγοιμ’ ἂν εἰκότωσ καὶ τὸ τοῦ Θουκυδίδου λέγοντοσ, ὅτι ἡ ἀμαθία μὲν θράσοσ, ὀκνηροὺσ δὲ τὸ λελογισμένον ἀπεργάζεται· δῆλον γὰρ ὡσ οὐχ ἡ ἀμαθία μοι μόνη τῆσ τοιαύτησ τόλμησ, ἀλλὰ καὶ ὁ πρὸσ τοὺσ λόγουσ ἔρωσ αἴτιοσ. ἔρρωσο.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION