Lucian, Λυκῖνοσ, Τιμόλαοσ, Σάμιπποσ, Ἀδείμαντος 45:

(루키아노스, Λυκῖνοσ, Τιμόλαοσ, Σάμιπποσ, Ἀδείμαντος 45:)

Οἶσθα οὖν, ὦ Ἀδείμαντε, ὡσ πάνυ σοι ἀπὸ λεπτῆσ κρόκησ ὁ πᾶσ οὑτοσὶ πλοῦτοσ ἀπήρτηται, καὶ ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακέσ σοι ὁ θησαυρὸσ ἔσται; Πῶσ λέγεισ, ὦ Λυκῖνε; Ὅτι, ὦ ἄριστε, ἄδηλον ὁπόσον χρόνον βιώσεισ πλουτῶν. τίσ γὰρ οἶδεν εἰ ἔτι σοι παρακειμένησ τῆσ χρυσῆσ τραπέζησ, πρὶν ἐπιβαλεῖν τὴν χεῖρα καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦ ταὼ ἢ τοῦ Νομάδοσ ἀλεκτρυόνοσ, ἀποφυσήσασ τὸ ψυχίδιον ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι πάντα ἐκεῖνα καταλιπών; ἢ ἐθέλεισ καταριθμήσομαί σοι τοὺσ μὲν αὐτίκα τοῦ πλούτου πρὶν ἀπολαῦσαι ἀποθανόντασ, ἐνίουσ δὲ καὶ ζῶντασ ἀποστερηθέντασ ὧν εἶχον ὑπό τινοσ βασκάνου πρὸσ τὰ τοιαῦτα δαίμονοσ; ἀκούεισ γάρ που τὸν Κροῖσον καὶ τὸν Πολυκράτην πολύ σου πλουσιωτέρουσ γενομένουσ ἐκπεσόντασ ἐν βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων.

SEARCH

MENU NAVIGATION