Lucian, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 100:

(루키아노스, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 100:)

Εἶτα ἑξῆσ Ἐπικούρῳ καὶ τοῖσ ἄλλοισ. ὡσ δὲ οὐ πολλὰ ταῦτα τίθημι, ἐκεῖθεν μάθοισ ἄν, ἢν ἐννοήσῃσ, ὅσοι ὀγδοηκοντούτεισ εἰσὶ Στωϊκοὶ ἢ Ἐπικούρειοι ἢ Πλατωνικοὶ ὁμολογοῦντεσ μὴ ταῦτα εἰδέναι πάντα τὰ τῆσ ἑαυτοῦ αἱρέσεωσ ἕκαστοσ, ὡσ μηδὲν ἐνδεῖν σφίσιν ἐσ τὰ μαθήματα· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ Χρύσιππόσ γε καὶ Ἀριστοτέλησ καὶ Πλάτων φαῖεν ἄν, καὶ πρὸ τούτων ὁ Σωκράτησ οὐδὲν φαυλότεροσ αὐτῶν, ὃσ ἐκεκράγει πρὸσ ἅπαντασ οὐχ ὅπωσ μὴ πάντα, ἀλλὰ μηδ̓ ὅλωσ εἰδέναι τι ἢ τοῦτο μόνον ὅτι οὐκ οἶδε. λογισώμεθα οὖν ἐξ ἀρχῆσ· εἴκοσι τῷ Πυθαγόρᾳ ἐτίθεμεν, εἶτα Πλάτωνι τοσαῦθ̓ ἕτερα, εἶτα ἑξῆσ τοῖσ ἄλλοισ. πόσα δ̓ οὖν ταῦτα συντεθέντα ἐν κεφαλαίῳ γένοιτ̓ ἄν, εἰ δέκα μόνασ θεῖμεν τὰσ αἱρέσεισ ἐν φιλοσοφία; Ὑπὲρ διακόσια, ὦ Λυκῖνε. Βούλει οὖν ἀφαιρῶμεν τὸ τέταρτον, ὡσ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη ἱκανὰ εἶναι, ἢ τὸ ἥμισυ ὅλον;

SEARCH

MENU NAVIGATION