Lucian, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 33:

(루키아노스, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 33:)

Πόσῳ τινὶ πλείουσ τῶν Ἐπικουρείων ἢ Πλατωνικῶν ἢ Περιπατητικῶν; ἠρίθμησασ γὰρ αὐτοὺσ δηλαδὴ καθάπερ ἐν ταῖσ χειροτονίαισ. Ἀλλ̓ οὐκ ἠρίθμησα ἔγωγε, εἴκαζον δέ. Ὡσ οὐκ ἐθέλεισ διδάξαι με, ἀλλ̓ ἐξαπατᾷσ, ὃσ περὶ τῶν τοιούτων εἰκασμῷ φὴσ καὶ πλήθει κρῖναι ἀποκρυπτόμενοσ λέγειν πρόσ με τἀληθέσ. Οὐ μόνον τοῦτο, ὦ Λυκῖνε, ἀλλὰ καὶ ἤκουον ἁπάντων λεγόντων ὡσ οἱ μὲν Ἐπικούρειοι γλυκύθυμοι καὶ φιλήδονοί εἰσιν, οἱ Περιπατητικοὶ δὲ φιλόπλουτοι καὶ ἐριστικοί τινεσ, οἱ Πλατωνικοὶ δὲ τετύφωνται καὶ φιλόδοξοί εἰσι, περὶ δὲ τῶν Στωϊκῶν πολλοὶ ἔφασκον, ὅτι ἀνδρώδεισ καὶ πάντα γιγνώσκουσι, καὶ ὅτι ὁ ταύτην ἰὼν τὴν ὁδὸν μόνοσ βασιλεύσ, μόνοσ πλούσιοσ, μόνοσ σοφὸσ καὶ συνόλωσ ἅπαντα.

SEARCH

MENU NAVIGATION