Lucian, Dialogi mortuorum, Σιμύλοσ καὶ Πολύστρατοσ. 3:

(루키아노스, Dialogi mortuorum, Σιμύλοσ καὶ Πολύστρατοσ. 3:)

Τὸ μὲν πρῶτον ἅπαντα ἐδυνάμην· ἐραστὰσ σὺ τηλικοῦτοσ ὤν, ὀδόντασ τέτταρασ ἔχων; ἔτι καὶ παῖδεσ ὡραῖοι ἦσαν πολλοὶ καὶ γυναῖκεσ ἁβρόταται καὶ μύρα καὶ οἶνοσ ἀνθοσμίασ καὶ τράπεζα ὑπὲρ τὰσ ἐν Σικελίᾳ. Καινὰ ταῦτα· ἐγὼ γάρ σε πάνυ φειδόμενον ἠπιστάμην. Ἀλλ̓ ἐπέρρει μοι, ὦ γενναῖε, παῤ ἄλλων τἀγαθά· καὶ ἑώθεν μὲν εὐθὺσ ἐπὶ θύρασ ἐφοίτων μάλα πολλοί, μετὰ δὲ παντοῖά μοι δῶρα προσήγετο ἁπανταχόθεν τῆσ γῆσ τὰ κάλλιστα. Ἐτυράννησασ, ὦ Πολύστρατε, μετ̓ ἐμέ; Οὔκ, ἀλλ̓ ἐραστὰσ εἶχον μυρίουσ. Ἐγέλασα·

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION