Lucian, De sacrificiis, (no name) 4:

(루키아노스, De sacrificiis, (no name) 4:)

ἐπεὶ δὲ ἅπαξ τοῦ Ἀπόλλωνοσ ἐμνήσθην, βούλομαι καὶ τὰ ἄλλα εἰπεῖν, ἃ περὶ αὐτοῦ οἱ σοφοὶ τῶν ἀνθρώπων λέγουσιν, οὐχ ὅσα περὶ τοὺσ ἔρωτασ ἐδυστύχησεν οὐδὲ τοῦ Υἁκίνθου τὸν φόνον οὐδὲ τῆσ Δάφνησ τὴν ὑπεροψίαν, ἀλλ’ ὅτι καὶ καταγνωσθεὶσ ἐπὶ τῷ τῶν Κυκλώπων θανάτῳ καὶ ἐξοστρακισθεὶσ διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἐπέμφθη εἰσ τὴν γῆν ἀνθρωπίνῃ χρησόμενοσ τῇ τύχῃ· ὅτε δὴ καὶ ἐθήτευσεν ἐν Θετταλίᾳ παρὰ Ἀδμήτῳ καὶ ἐν Φρυγίᾳ παρὰ Λαομέδοντι, παρὰ τούτῳ μέν γε οὐ μόνοσ ἀλλὰ μετὰ τοῦ Ποσειδῶνοσ, ἀμφότεροι πλινθεύοντεσ ὑπ’ ἀπορίασ καὶ ἐργαζόμενοι τὸ τεῖχοσ· καὶ οὐδὲ ἐντελῆ τὸν μισθὸν ἐκομίσαντο παρὰ τοῦ Φρυγόσ, ἀλλὰ προσώφειλεν αὐτοῖσ πλέον ἢ τριάκοντα, φασί, δραχμὰσ Τρωϊκάσ.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION