Lucian, De morte Peregrini, (no name) 9:

(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 9:)

"ὦ ἄνδρεσ, χρὴ ποιεῖν ἀκούοντασ μὲν οὕτω γελοίων ῥήσεων, ὁρῶντασ ^ δὲ ἄνδρασ γέροντασ δοξαρίου καταπτύστου ἕνεκα μονονουχὶ κυβιστῶντασ ἐν τῷ μέσῳ; "ὡσ δὲ εἰδείητε οἱο͂́ν τι τὸ ἄγαλμά ἐστι τὸ καυθησόμενον, ἀκούσατέ μου ἐξ ἀρχῆσ παραφυλάξαντοσ τὴν γνώμην αὐτοῦ καὶ τὸν βίον ἐπιτηρήσαντοσ· "ἔνια δὲ παρὰ τῶν πολιτῶν αὐτοῦ ἐπυνθανόμην καὶ οἷσ ἀνάγκη ἦν ἀκριβῶσ εἰδέναι αὐτόν. τὸ γὰρ τῆσ φύσεωσ τοῦτο πλάσμα καὶ δημιούργημα, ὁ τοῦ Πολυκλείτου κανών, ἐπεὶ εἰσ ἄνδρασ τελεῖν ἤρξατο, ἐν Ἀρμενίᾳ μοιχεύων ἁλοὺσ μάλα πολλὰσ πληγὰσ ἔλαβεν καὶ τέλοσ κατὰ τοῦ τέγουσ ἁλόμενοσ διέφυγε, ῥαφανῖδι τὴν πυγὴν βεβυσμένοσ. "εἶτα μειράκιόν τι ὡραῖον διαφθείρασ τρισχιλίων ἐξωνήσατο παρὰ τῶν γονέων τοῦ παιδόσ, πενήτων ὄντων, μὴ ἐπὶ τὸν ἁρμοστὴν ἀπαχθῆναι τῆσ Ἀσίασ. "ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐάσειν μοι δοκῶ· "πηλὸσ γὰρ ἔτι ἄπλαστοσ ἦν καὶ οὐδέπω ἐντελὲσ ἄγαλμα ἡμῖν δεδημιούργητο. "ἃ δὲ τὸν πατέρα ἔδρασεν καὶ πάνυ ἀκοῦσαι ἄξιον καίτοι πάντεσ ἴστε, καὶ ἀκηκόατε ὡσ ἀπέπνιξε τὸν γέροντα, οὐκ ἀνασχόμενοσ αὐτὸν ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη ἤδη γηρῶντα. "εἶτα ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα διεβεβόητο, φυγὴν ἑαυτοῦ καταδικάσασ ἐπλανᾶτο ἄλλοτε ἄλλην ἀμείβων. "ὅτεπερ καὶ τὴν θαυμαστὴν σοφίαν τῶν Χριστιανῶν ἐξέμαθεν, περὶ τὴν Παλαιστίνην τοῖσ ἱερεῦσιν καὶ γραμματεῦσιν αὐτῶν ξυγγενόμενοσ. "καὶ τί γάρ; "ἐν βραχεῖ παῖδασ αὐτοὺσ ἀπέφηνε, προφήτησ καὶ ^ θιασάρχησ καὶ ξυναγωγεὺσ καὶ πάντα μόνοσ αὐτὸσ ὤν, καὶ τῶν βίβλων τὰσ μὲν ἐξηγεῖτο καὶ διεσάφει, πολλὰσ δὲ αὐτὸσ καὶ συνέγραφεν, καὶ ὡσ θεὸν αὐτὸν ἐκεῖνοι ᾐδοῦντο ^ καὶ νομοθέτῃ ἐχρῶντο καὶ προστάτην ἐπεγράφοντο, μετὰ ^ γοῦν ἐκεῖνον ὃν ἔτι σέβουσι, τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐν τῇ Παλαιστίνῃ ἀνασκολοπισθέντα, ὅτι καινὴν ταύτην ^ τελετὴν εἰσῆγεν ἐσ ^ τὸν βίον. "τότε δὴ καὶ συλληφθεὶσ ἐπὶ τούτῳ ὁ Πρωτεὺσ ἐνέπεσεν εἰσ τὸ δεσμωτήριον, ὅπερ καὶ αὐτὸ οὐ μικρὸν αὐτῷ ἀξίωμα περιεποίησεν πρὸσ τὸν ἑξῆσ βίον καὶ τὴν τερατείαν καὶ δοξοκοπίαν ὧν ἐρῶν ἐτύγχανεν. "ἐπεὶ δ’ οὖν ἐδέδετο, οἱ Χριστιανοὶ συμφορὰν ποιούμενοι τὸ πρᾶγμα πάντα ἐκίνουν ἐξαρπάσαι πειρώμενοι αὐτόν. εἶτ’, ἐπεὶ τοῦτο ἦν ἀδύνατον, ἥ γε ἄλλη θεραπεία πᾶσα οὐ παρέργωσ ἀλλὰ σὺν σπουδῇ ἐγίγνετο· "καὶ ἑώθεν μὲν εὐθὺσ ἦν ὁρᾶν παρὰ τῷ δεσμωτηρίῳ περιμένοντα γρᾴδια χήρασ τινὰσ καὶ παιδία ὀρφανά, οἱ δὲ ἐν τέλει αὐτῶν καὶ συνεκάθευδον ἔνδον μετ’ αὐτοῦ διαφθείραντεσ τοὺσ δεσμοφύλακασ. "εἶτα δεῖπνα ποικίλα εἰσεκομίζετο καὶ λόγοι ἱεροὶ αὐτῶν ἐλέγοντο, καὶ ὁ βέλτιστοσ Περεγρῖνοσ ‐ ἔτι γὰρ τοῦτο ἐκαλεῖτο ‐ καινὸσ Σωκράτησ ὑπ’ αὐτῶν ὠνομάζετο. "καὶ μὴν κἀκ τῶν ἐν Ἀσίᾳ πόλεων ἔστιν ὧν ἧκόν τινεσ, τῶν Χριστιανῶν στελλόντων ἀπὸ τοῦ κοινοῦ, βοηθήσοντεσ καὶ συναγορεύσοντεσ καὶ παραμυθησόμενοι τὸν ἄνδρα. "ἀμήχανον δέ τι τὸ τάχοσ ἐπιδείκνυνται, ἐπειδάν τι τοιοῦτον γένηται δημόσιον ἐν βραχεῖ γὰρ ἀφειδοῦσι πάντων. "καὶ δὴ καὶ τῷ Περεγρίνῳ πολλὰ τότε ἧκεν χρήματα παρ’ αὐτῶν ἐπὶ προφάσει τῶν δεσμῶν, καὶ πρόσοδον οὐ μικρὰν ταύτην ἐποιήσατο. "^ πεπείκασι γὰρ αὑτοὺσ οἱ κακοδαίμονεσ τὸ μὲν ὅλον ἀθάνατοι ἔσεσθαι καὶ βιώσεσθαι τὸν ἀεὶ χρόνον, παρ’ ὃ καὶ καταφρονοῦσιν τοῦ θανάτου καὶ ἑκόντεσ αὑτοὺσ ἐπιδιδόασιν οἱ πολλοί. ἔπειτα δὲ ὁ νομοθέτησ ὁ πρῶτοσ ἔπεισεν αὐτοὺσ ὡσ ἀδελφοὶ πάντεσ εἰε͂ν ἀλλήλων, ἐπειδὰν ἅπαξ παραβάντεσ θεοὺσ μὲν τοὺσ Ἑλληνικοὺσ ἀπαρνήσωνται, τὸν δὲ ἀνεσκολοπισμένον ἐκεῖνον σοφιστὴν αὐτὸν ^ προσκυνῶσιν καὶ κατὰ τοὺσ ἐκείνου νόμουσ βιῶσιν. "καταφρονοῦσιν οὖν ἁπάντων ἐξ ἴσησ καὶ κοινὰ ἡγοῦνται, ἄνευ τινὸσ ἀκριβοῦσ πίστεωσ τὰ τοιαῦτα παραδεξάμενοι. "ἢν τοίνυν παρέλθῃ τισ εἰσ αὐτοὺσ γόησ καὶ τεχνίτησ ἄνθρωποσ καὶ πράγμασιν χρῆσθαι δυνάμενοσ, αὐτίκα μάλα πλούσιοσ ἐν βραχεῖ ἐγένετο ἰδιώταισ ἀνθρώποισ ἐγχανών. πλὴν ἀλλ’ ὁ Περεγρῖνοσ ἀφείθη ὑπὸ τοῦ τότε τῆσ Συρίασ ἄρχοντοσ, ἀνδρὸσ φιλοσοφίᾳ χαίροντοσ, ὃσ συνεὶσ τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ καὶ ὅτι δέξαιτ’ ἂν ἀποθανεῖν ὡσ δόξαν ἐπὶ τούτῳ ἀπολίποι, ἀφῆκεν αὐτὸν οὐδὲ τῆσ κολάσεωσ ὑπολαβὼν ἄξιον. "ὁ δὲ εἰσ τὴν οἰκείαν ἐπανελθὼν καταλαμβάνει τὸ περὶ τοῦ πατρῴου φόνου ἔτι φλεγμαῖνον καὶ πολλοὺσ τοὺσ ἐπανατεινομένουσ τὴν κατηγορίαν. "διήρπαστο δὲ τὰ πλεῖστα τῶν κτημάτων παρὰ τὴν ἀποδημίαν αὐτοῦ καὶ μόνοι ὑπελείποντο οἱ ἀγροὶ ὅσον εἰσ πεντεκαίδεκα τάλαντα. "ἦν γὰρ ἡ πᾶσα οὐσία τριάκοντά που ταλάντων ἀξία ἣν ὁ γέρων κατέλιπεν, οὐχ ὥσπερ ὁ παγγέλοιοσ Θεαγένησ ἔλεγε πεντακισχιλίων· "τοσούτου γὰρ οὐδὲ ἡ πᾶσα τῶν Παριανῶν πόλισ πέντε σὺν αὐτῇ τὰσ γειτνιώσασ παραλαβοῦσα πραθείη ἂν αὐτοῖσ ἀνθρώποισ καὶ βοσκήμασιν καὶ τῇ λοιπῇ παρασκευῇ· "ἀλλ’ ἔτι γε ἡ κατηγορία καὶ τὸ ἔγκλημα θερμὸν ἦν, καὶ ἐῴκει οὐκ εἰσ μακρὰν ἐπαναστήσεσθαί τισ αὐτῷ, καὶ μάλιστα ὁ δῆμοσ αὐτὸσ ἠγανάκτει, χρηστόν, ὡσ ἔφασαν οἱ ἰδόντεσ, γέροντα πενθοῦντεσ οὕτωσ ἀσεβῶσ ἀπολωλότα. "ὁ δὲ σοφὸσ οὗτοσ Πρωτεὺσ πρὸσ ἅπαντα ταῦτα σκέψασθε οἱο͂́ν τι ἐξεῦρεν καὶ ὅπωσ τὸν κίνδυνον διέφυγεν. "παρελθὼν γὰρ εἰσ τὴν ἐκκλησίαν τῶν Παριανῶν ‐ ἐκόμα δὲ ἤδη καὶ τρίβωνα πιναρὸν ἠμπείχετο καὶ πήραν παρήρτητο καὶ τὸ ξύλον ἐν τῇ χειρὶ ἦν, καὶ ὅλωσ μάλα τραγικῶσ ἐσκεύαστο ‐ τοιοῦτοσ οὖν ἐπιφανεὶσ αὐτοῖσ ἀφεῖναι ἔφη τὴν οὐσίαν ἣν ὁ μακαρίτησ πατήρ αὐτῷ κατέλιπεν δημοσίαν εἶναι πᾶσαν. "τοῦτο ὡσ ἤκουσεν ὁ δῆμοσ, πένητεσ ἄνθρωποι καὶ πρὸσ διανομὰσ κεχηνότεσ, ἀνέκραγον εὐθὺσ ἕνα φιλόσοφον, ἕνα φιλόπατριν, ἕνα Διογένουσ καὶ Κράτητοσ ζηλωτήν. οἱ δὲ ἐχθροὶ ἐπεφίμωντο, κἂν εἴ τισ ἐπιχειρήσειεν μεμνῆσθαι τοῦ φόνου, λίθοισ εὐθὺσ ἐβάλλετο. "ἐξῄει οὖν τὸ δεύτερον πλανησόμενοσ, ἱκανὰ ἐφόδια τοὺσ Χριστιανοὺσ ἔχων, ὑφ’ ὧν δορυφορούμενοσ ἐν ἅπασιν ἀφθόνοισ ἦν. καὶ χρόνον μέν τινα οὕτωσ ἐβόσκετο· "εἶτα παρανομήσασ τι καὶ ἐσ ἐκείνουσ ‐ ὤφθη γάρ τι, ὡσ οἶμαι, ἐσθίων τῶν ἀπορρήτων αὐτοῖσ ‐ οὐκέτι προσιεμένων αὐτὸν ἀπορούμενοσ ἐκ παλινῳδίασ ἀπαιτεῖν ᾤετο δεῖν παρὰ τῆσ πόλεωσ τὰ κτήματα, καὶ γραμματεῖον ἐπιδοὺσ ἠξίου ταῦτα κομίσασθαι κελεύσαντοσ βασιλέωσ. "εἶτα τῆσ πόλεωσ ἀντιπρεσβευσαμένησ οὐδὲν ἐπράχθη, ἀλλ’ ἐμμένειν ἐκελεύσθη οἷσ ἅπαξ διέγνω μηδενὸσ καταναγκάσαντοσ. "τρίτη ἐπὶ τούτοισ ἀποδημία εἰσ Αἴγυπτον παρὰ τὸν Ἀγαθόβουλον, ἵναπερ τὴν θαυμαστὴν ἄσκησιν διησκεῖτο, ξυρόμενοσ μὲν τῆσ κεφαλῆσ τὸ ἥμισυ, χριόμενοσ δὲ πηλῷ τὸ πρόσωπον, ἐν πολλῷ δὲ τῶν περιεστώτων δήμῳ ἀναφλῶν τὸ αἰδοῖον καὶ τὸ ἀδιάφορον δὴ τοῦτο καλούμενον ἐπιδεικνύμενοσ, εἶτα παίων καὶ παιόμενοσ νάρθηκι εἰσ τὰσ πυγὰσ καὶ ἄλλα πολλὰ νεανικώτερα θαυματοποιῶν. ἐκεῖθεν δὲ οὕτω παρεσκευασμένοσ ἐπὶ Ἰταλίασ ^ ἔπλευσεν καὶ ἀποβὰσ τῆσ νεὼσ εὐθὺσ ἐλοιδορεῖτο πᾶσι, καὶ μάλιστα τῷ βασιλεῖ, πρᾳότατον αὐτὸν καὶ ἡμερώτατον εἰδώσ, ὥστε ἀσφαλῶσ ἐτόλμα· "ἐκείνῳ γάρ, ὡσ εἰκόσ, ὀλίγον ἔμελεν τῶν βλασφημιῶν καὶ οὐκ ἠξίου τὴν ^ φιλοσοφίαν ὑποδυόμενόν τινα κολάζειν ἐπὶ ῥήμασι καὶ μάλιστα τέχνην τινὰ τὸ λοιδορεῖσθαι πεποιημένον. "τούτῳ δὲ καὶ ἀπὸ τούτων τὰ τῆσ δόξησ ηὐξάνετο, παρὰ γοῦν τοῖσ ἰδιώταισ, καὶ περίβλεπτοσ ἦν ἐπὶ τῇ ἀπονοίᾳ, μέχρι δὴ ὁ τὴν πόλιν ἐπιτετραμμένοσ ἀνήρ σοφὸσ ἀπέπεμψεν αὐτὸν ἀμέτρωσ ἐντρυφῶντα τῷ πράγματι, εἰπὼν μὴ δεῖσθαι τὴν πόλιν τοιούτου φιλοσόφου. "πλὴν ἀλλὰ καὶ τοῦτο κλεινὸν αὐτοῦ καὶ διὰ στόματοσ ἦν ἅπασιν, ὁ φιλόσοφοσ διὰ τὴν παρρησίαν καὶ τὴν ἄγαν ἐλευθερίαν ἐξελαθείσ, καὶ προσήλαυνε κατὰ τοῦτο τῷ Μουσωνίῳ καὶ Δίωνι καὶ Ἐπικτήτῳ καὶ εἴ τισ ἄλλοσ ἐν περιστάσει τοιαύτῃ ἐγένετο. "οὕτω δὴ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐλθὼν ἄρτι μὲν Ἠλείοισ ἐλοιδορεῖτο, ἄρτι δὲ τοὺσ Ἕλληνασ ἔπειθεν ἀντάρασθαι ὅπλα Ῥωμαίοισ, ἄρτι δὲ ἄνδρα παιδείᾳ καὶ ἀξιώματι προὔχοντα, διότι καὶ ἐν τοῖσ ἄλλοισ εὖ ἐποίησεν τὴν Ἑλλάδα καὶ ὕδωρ ἐπήγαγεν τῇ Ὀλυμπίᾳ καὶ ἔπαυσε δίψει ἀπολλυμένουσ τοὺσ πανηγυριστάσ, κακῶσ ἠγόρευεν ὡσ καταθηλύναντα τοὺσ Ἕλληνασ, δέον τοὺσ θεατὰσ τῶν Ὀλυμπίων διακαρτερεῖν διψῶντασ καὶ νὴ Δία γε καὶ ἀποθνήσκειν πολλοὺσ αὐτῶν ὑπὸ σφοδρῶν τῶν νόσων, αἳ τέωσ διὰ τὸ ξηρὸν τοῦ χωρίου ἐν πολλῷ τῷ πλήθει ἐπεπόλαζον. "καὶ ταῦτα ἔλεγε πίνων τοῦ αὐτοῦ ὕδατοσ. "ὡσ δὲ μικροῦ κατέλευσαν αὐτὸν ἐπιδραμόντεσ ἅπαντεσ, τότε μὲν ἐπὶ τὸν Δία καταφυγὼν ὁ γενναῖοσ εὑρ́ετο μὴ ἀποθανεῖν, ἐσ δὲ τὴν ἑξῆσ Ὀλυμπιάδα λόγον τινὰ διὰ τεττάρων ἐτῶν συνθεὶσ τῶν διὰ μέσου ἐξήνεγκε πρὸσ τοὺσ Ἕλληνασ, ἔπαινον ὑπὲρ τοῦ τὸ ὕδωρ ἐπαγαγόντοσ καὶ ἀπολογίαν ὑπὲρ τῆσ τότε φυγῆσ. ἤδη δὲ ἀμελούμενοσ ὑφ’ ἁπάντων καὶ μηκέθ’ ὁμοίωσ περίβλεπτοσ ὤν ‐ ἑώλα γὰρ ἦν ἅπαντα καὶ οὐδὲν ἔτι καινουργεῖν ἐδύνατο ἐφ’ ὅτῳ ἐκπλήξει τοὺσ ἐντυγχάνοντασ καὶ θαυμάζειν καὶ πρὸσ αὐτὸν ἀποβλέπειν ποιήσει, οὗπερ ἐξ ἀρχῆσ δριμύν τινα ἔρωτα ἐρῶν ἐτύγχανεν ‐ τὸ τελευταῖον τοῦτο τόλμημα ἐβουλεύσατο περὶ τῆσ πυρᾶσ, καὶ διέδωκε λόγον ἐσ τοὺσ Ἕλληνασ εὐθὺσ ἀπ’ Ὀλυμπίων τῶν ἔμπροσθεν ὡσ ἐσ τοὐπιὸν καύσων ἑαυτόν. καὶ νῦν αὐτὰ ταῦτα θαυματοποιεῖ, ὥσ φασι, βόθρον ὀρύττων καὶ ξύλα συγκομίζων καὶ δεινήν τινα τὴν καρτερίαν ὑπισχνούμενοσ. "ἐχρῆν δέ, οἶμαι, μάλιστα μὲν περιμένειν τὸν θάνατον καὶ μὴ δραπετεύειν ἐκ τοῦ βίου· "εἰ δὲ καὶ πάντωσ διέγνωστὸ οἱ ἀπαλλάττεσθαι, μὴ πυρὶ μηδὲ τοῖσ ἀπὸ τῆσ τραγῳδίασ τούτοισ χρῆσθαι, ἀλλ’ ἕτερόν τινα θανάτου τρόπον, μυρίων ὄντων, ἑλόμενον ^ ἀπελθεῖν. εἰ δὲ καὶ τὸ πῦρ ὡσ Ἡράκλειόν τι ἀσπάζεται, τί δή ποτε οὐχὶ κατὰ σιγὴν ἑλόμενοσ ὄροσ εὔδενδρον ἐν ἐκείνῳ ἑαυτὸν ἐνέπρησεν μόνοσ, ἕνα τινὰ οἱο͂ν Θεαγένη τοῦτον Φιλοκτήτην παραλαβών; "ὁ δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ τῆσ πανηγύρεωσ πληθούσησ μόνον οὐκ ἐπὶ σκηνῆσ ὀπτήσει ἑαυτόν, οὐκ ἀνάξιοσ ὤν, μὰ τὸν Ἡρακλέα, εἴ γε χρὴ καὶ τοὺσ πατραλοίασ καὶ τοὺσ ἀθέουσ δίκασ διδόναι τῶν τολμημάτων. "καὶ κατὰ τοῦτο πάνυ ὀψὲ δρᾶν αὐτὸ ἐοίκεν, ὃν ἐχρῆν πάλαι ἐσ τὸν τοῦ Φαλάριδοσ ταῦρον ἐμπεσόντα τὴν ἀξίαν ἀποτετικέναι, ἀλλὰ μὴ ἅπαξ χανόντα πρὸσ τὴν φλόγα ἐν ἀκαρεῖ τεθνάναι. "καὶ γὰρ αὖ καὶ τόδε οἱ πολλοί μοι λέγουσιν , ὡσ οὐδεὶσ ὀξύτεροσ ἄλλοσ θανάτου τρόποσ τοῦ διὰ πυρόσ· "ἀνοῖξαι γὰρ δεῖ μόνον τὸ στόμα καὶ αὐτίκα τεθνάναι. "τὸ μέντοι θέαμα ἐπινοεῖται, οἶμαι, ὡσ σεμνόν, ἐν ἱερῷ χωρίῳ καιόμενοσ ἄνθρωποσ, ἔνθα μηδὲ θάπτειν ὅσιον τοὺσ ἄλλουσ ἀποθνήσκοντασ. "ἀκούετε δέ, οἶμαι, ὡσ καὶ πάλαι θέλων τισ ἔνδοξοσ γενέσθαι, ἐπεὶ κατ’ ἄλλον τρόπον οὐκ εἶχεν ἐπιτυχεῖν τούτου, ἐνέπρησε τῆσ Ἐφεσίασ Ἀρτέμιδοσ τὸν νεών. τοιοῦτόν τι καὶ αὐτὸσ ἐπινοεῖ, τοσοῦτοσ ἔρωσ τῆσ δόξησ ἐντέτηκεν αὐτῷ. καίτοι φησὶν ὅτι ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτὸ δρᾷ, ὡσ διδάξειεν αὐτοὺσ θανάτου καταφρονεῖν καὶ ἐγκαρτερεῖν τοῖσ δεινοῖσ. ἐγὼ δὲ ἡδέωσ ἂν ἐροίμην οὐκ ἐκεῖνον ἀλλ’ ὑμᾶσ, εἰ καὶ τοὺσ κακούργουσ βούλοισθε ἂν μαθητὰσ αὐτοῦ γενέσθαι τῆσ καρτερίασ ταύτησ καὶ καταφρονεῖν θανάτου καὶ καύσεωσ καὶ τῶν τοιούτων δειμάτων. "ἀλλ’ οὐκ ἂν εὖ οἶδ’ ὅτι βουληθείητε. "πῶσ οὖν ὁ Πρωτεὺσ τοῦτο διακρινεῖ καὶ τοὺσ μὲν χρηστοὺσ ὠφελήσει, τοὺσ δὲ πονηροὺσ οὐ φιλοκινδυνοτέρουσ καὶ τολμηροτέρουσ ἀποφανεῖ; "καίτοι δυνατὸν ἔστω ἐσ τοῦτο μόνουσ ἀπαντήσεσθαι τοὺσ πρὸσ τὸ ὠφέλιμον ὀψομένουσ τὸ πρᾶγμα. "ὑμᾶσ δ’ οὖν αὖθισ ἐρήσομαι, δέξαισθ’ ἂν ὑμῶν τοὺσ παῖδασ ζηλωτὰσ τοῦ τοιούτου γενέσθαι; "οὐκ ἂν εἴποιτε. "καὶ τί τοῦτο ἠρόμην, ὅπου μηδ’ αὐτῶν τισ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ζηλώσειεν ἄν; "τὸν γοῦν Θεαγένη τοῦτο μάλιστα αἰτιάσαιτο ἄν τισ, ὅτι τἄλλα ζηλῶν τἀνδρὸσ οὐχ ἕπεται τῷ διδασκάλῳ καὶ συνοδεύει παρὰ τὸν Ἡρακλέα, ὥσ φησιν, ἀπιόντι, δυνάμενοσ ἐν βραχεῖ πανευδαίμων γενέσθαι συνεμπεσὼν ἐπὶ κεφαλὴν ^ ἐσ τὸ πῦρ . οὐ γὰρ ἐν πήρᾳ καὶ βάκτρῳ καὶ τρίβωνι ὁ ζῆλοσ, ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀσφαλῆ καὶ ῥᾴδια καὶ παντὸσ ἂν εἰή, τὸ τέλοσ δὲ καὶ τὸ κεφάλαιον χρὴ ζηλοῦν καὶ πυρὰν συνθέντα κορμῶν συκίνων ὡσ ἔνι μάλιστα χλωρῶν ἐναποπνιγῆναι τῷ καπνῷ· "τὸ πῦρ γάρ αὐτὸ οὐ μόνον Ἡρακλέουσ καὶ Ἀσκληπιοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἱεροσύλων καὶ ἀνδροφόνων, οὓσ ὁρᾶν ἔστιν ἐκ καταδίκησ αὐτὸ πάσχοντασ. "ὥστε ἄμεινον τὸ διὰ τοῦ καπνοῦ· "ἴδιον γὰρ καὶ ὑμῶν ἂν μόνων γένοιτο. "ἄλλωσ τε ὁ μὲν Ἡρακλῆσ, εἴπερ ἄρα καὶ ἐτόλμησέν τι τοιοῦτο, ὑπὸ νόσου αὐτὸ ἔδρασεν, ὑπὸ τοῦ Κενταυρείου αἵματοσ, ὥσ φησιν ἡ τραγῳδία κατεσθιόμενοσ· "οὗτοσ δέ τίνοσ αἰτίασ ἕνεκεν ἐμβάλλει φέρων ἑαυτὸν εἰσ τὸ πῦρ; "νὴ Δί’, ὅπωσ τὴν καρτερίαν ἐπιδείξηται καθάπερ οἱ Βραχμᾶνεσ· "ἐκείνοισ γὰρ αὐτὸν ἠξίου Θεαγένησ εἰκάζειν, ὥσπερ οὐκ ἐνὸν καὶ ἐν Ἰνδοῖσ εἶναί τινασ μωροὺσ καὶ κενοδόξουσ ἀνθρώπουσ. "ὅμωσ δ’ οὖν κἂν ἐκείνουσ μιμείσθω ‐ ἐκεῖνοι γάρ οὐκ ἐμπηδῶσιν ἐσ τὸ πῦρ, ὡσ Ὀνησίκριτοσ ὁ Ἀλεξάνδρου κυβερνήτησ ἰδὼν Κάλανον καόμενόν φησιν, ἀλλ’ ἐπειδὰν νήσωσι, πλησίον παραστάντεσ ἀκίνητοι ἀνέχονται παροπτώμενοι, εἶτ’ ἐπιβάντεσ κατὰ σχῆμα καίονται, οὐδ’ ὅσον ὀλίγον ἐντρέψαντεσ ^ τῆσ κατακλίσεωσ. "οὗτοσ δὲ τί μέγα εἰ ἐμπεσὼν τεθνήξεται συναρπασθεὶσ ὑπὸ τοῦ πυρόσ; "οὐκ ἀπ’ ἐλπίδοσ μὴ ἀναπηδήσασθαι αὐτὸν καὶ ἡμίφλεκτον, εἰ μή, ὅπερ φασί, μηχανήσεται βαθεῖαν γενέσθαι καὶ ἐν βόθρῳ τὴν πυράν. εἰσὶ δ’ οἳ καὶ μεταβαλέσθαι ^ φασιν αὐτὸν καί τινα ὀνείρατα διηγεῖσθαι, ὡσ τοῦ Διὸσ οὐκ ἐῶντοσ μιαίνειν ἱερὸν χωρίον. "ἀλλὰ θαρρείτω τούτου γε ἕνεκα· "ἐγὼ γὰρ διομοσαίμην ἂν ἦ μὴν μηδένα τῶν θεῶν ἀγανακτήσειν, εἰ Περεγρῖνοσ κακῶσ ^ ἀποθάνοι. "οὐ μὴν οὐδὲ ῥᾴδιον αὐτῷ ἔτ’ ἀναδῦναι· "οἱ γὰρ συνόντεσ κύνεσ παρορμῶσιν καὶ συνωθοῦσιν ἐσ τὸ πῦρ καὶ ὑπεκκάουσι τὴν γνώμην, οὐκ ἐῶντεσ ἀποδειλιᾶν ὧν εἰ δύο συγκατασπάσασ ἐμπέσοι εἰσ τὴν πυράν, τοῦτο μόνον χάριεν ἂν ἐργάσαιτο. "ἤκουον δὲ ὡσ οὐδὲ Πρωτεὺσ ἔτι καλεῖσθαι ἀξιοῖ, ἀλλὰ Φοίνικα μετωνόμασεν ἑαυτόν, ὅτι καὶ φοῖνιξ, τὸ Ἰνδικὸν ὄρνεον, ἐπιβαίνειν πυρᾶσ λέγεται πορρωτάτω γήρωσ προβεβηκώσ. ἀλλὰ καὶ λογοποιεῖ καὶ χρησμούσ τινασ διέξεισιν παλαιοὺσ δή, ὡσ χρεὼν εἰή ^ δαίμονα νυκτοφύλακα γενέσθαι αὐτόν, καὶ δῆλόσ ἐστι βωμῶν ἤδη ἐπιθυμῶν καὶ χρυσοῦσ ἀναστήσεσθαι ἐλπίζων. "καὶ μὰ Δία οὐδὲν ἀπεικὸσ ἐν πολλοῖσ τοῖσ ἀνοήτοισ εὑρεθήσεσθαί τινασ τοὺσ καὶ τεταρταίων ἀπηλλάχθαι δι’ αὐτοῦ φήσοντασ καὶ νύκτωρ ἐντετυχηκέναι τῷ δαίμονι τῷ νυκτοφύλακι. "οἱ κατάρατοι δὲ οὗτοι μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ χρηστήριον, οἶμαι, καὶ ἄδυτον ἐπὶ τῇ πυρᾷ μηχανήσονται, διότι καὶ Πρωτεὺσ ἐκεῖνοσ ὁ Διόσ, ὁ προπάτωρ τοῦ ὀνόματοσ, μαντικὸσ ἦν. μαρτύρομαι δὲ ἦ μὴν καὶ ἱερέασ αὐτοῦ ἀποδειχθήσεσθαι μαστίγων ἢ καυτηρίων ἤ τινοσ τοιαύτησ τερατουργίασ, ἢ καὶ νὴ Δία τελετήν τινα ἐπ’ αὐτῷ συστήσεσθαι νυκτέριον καὶ δᾳδουχίαν ἐπὶ τῇ πυρᾷ. Θεαγένησ δὲ ἔναγχοσ, ὣσ μοί τισ τῶν ἑταίρων ἀπήγγειλεν, καὶ Σίβυλλαν ἔφη προειρηκέναι περὶ τούτων· "καὶ τὰ ἔπη γὰρ ἀπεμνημόνευεν· "ἀλλ’ ὁπόταν Πρωτεὺσ Κυνικῶν ὄχ’ ἄριστοσ ἁπάντων Ζηνὸσ ἐριγδούπου τέμενοσ κάτα πῦρ ἀνακαύσασ ἐσ φλόγα πηδήσασ ἔλθῃ ἐσ μακρὸν Ὄλυμπον, δὴ τότε πάντασ ὁμῶσ, οἳ ἀρούρησ καρπὸν ἔδουσιν, νυκτιπόλον τιμᾶν κέλομαι ἡρ́ωα μέγιστον σύνθρονον Ἡφαίστῳ καὶ Ἡρακλῆϊ ἄνακτι. "ταῦτα μὲν Θεαγένησ Σιβύλλησ ἀκηκοέναι φησίν, ἐγὼ δὲ Βάκιδοσ αὐτῷ χρησμὸν ὑπὲρ τούτων ἐρῶ· "φησὶν δὲ ὁ Βάκισ οὕτω, σφόδρα εὖ ἐπειπών, Ἀλλ’ ὁπόταν Κυνικὸσ πολυώνυμοσ ἐσ φλόγα πολλὴν πηδήσῃ δόξησ ὑπ’ ἐρινύι θυμὸν ὀρινθείσ, δὴ τότε τοὺσ ἄλλουσ κυναλώπεκασ, οἳ οἱ ἕπονται, μιμεῖσθαι χρὴ πότμον ἀποιχομένοιο λύκοιο. "^ ὃσ δέ κε δειλὸσ ἐὼν φεύγῃ μένοσ Ἡφαίστοιο, λάεσσιν βαλέειν τοῦτον τάχα πάντασ Ἀχαιούσ, ὡσ μὴ ψυχρὸσ ἐὼν θερμηγορέειν ἐπιχειρῇ χρυσῷ σαξάμενοσ πήρην μάλα πολλὰ δανείζων, ἐν καλαῖσ Πάτραισιν ἔχων τρὶσ πέντε τάλαντα. "τί ὑμῖν δοκεῖ, ἄνδρεσ; "ἆρα φαυλότεροσ χρησμολόγοσ ὁ Βάκισ τῆσ Σιβύλλησ εἶναι; "ὥστε ὡρ́α τοῖσ θαυμαστοῖσ τούτοισ ὁμιληταῖσ τοῦ Πρωτέωσ περισκοπεῖν ἔνθα ἑαυτοὺσ ἐξαερώσουσιν τοῦτο γὰρ τὴν καῦσιν καλοῦσιν.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION