Lucian, De mercede, (no name) 3:

(루키아노스, De mercede, (no name) 3:)

ἀτεχνῶσ γὰρ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα τοῖσ τοιούτοισ τὰ πάντα φύεσθαι. ὁπότε οὖν ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἤκουεσ, ἑώρων ὅπωσ ἐκεχήνεισ πρὸσ αὐτὰ καὶ πάνυ σφόδρα πρὸσ τὸ δέλεαρ ἀναπεπταμένον παρεῖχεσ τὸ στόμα. ὡσ οὖν τό γε ἡμέτερον εἰσαῦθίσ ποτε ἀναίτιον ᾖ μηδὲ ἔχῃσ λέγειν ὡσ ὁρῶντέσ σε τηλικοῦτο μετὰ τῆσ καρίδοσ ἄγκιστρον καταπίνοντα οὐκ ἐπελαβόμεθα οὐδὲ πρὶν ἐμπεσεῖν τῷ λαιμῷ περιεσπάσαμεν οὐδὲ προεδηλώσαμεν, ἀλλὰ περιμείναντεσ ἐξ ἑλκομένου ^ καὶ ἐμπεπηγότοσ ἤδη συρόμενον καὶ πρὸσ ἀνάγκην ἀγόμενον ὁρᾶν ὅτ’ οὐδὲν ὄφελοσ ἑστῶτεσ ἐπεδακρύομεν· ὅπωσ μὴ ταῦτα λέγῃσ ποτέ, πάνυ εὔλογα, ἢν λέγηται, καὶ ἄφυκτα ἡμῖν, ὡσ οὐκ ἀδικοῦμεν μὴ προμηνύσαντεσ, ἄκουσον ἐξ ἀρχῆσ ἁπάντων, καὶ τὸ δίκτυόν τε αὐτὸ καὶ τῶν κύρτων τὸ ἀδιέξοδον ἔκτοσθεν ἐπὶ σχολῆσ, ἀλλὰ μὴ ἔνδοθεν ἐκ τοῦ μυχοῦ προεπισκόπησον, καὶ τοῦ ἀγκίστρου δὲ τὸ ἀγκύλον καὶ τὴν εἰσ τὸ ἔμπαλιν τοῦ σκόλοποσ ἀναστροφὴν καὶ τῆσ τριαίνησ τὰσ ἀκμὰσ εἰσ τὰσ χεῖρασ λαβὼν καὶ πρὸσ τὴν γνάθον πεφυσημένην ἀποπειρώμενοσ, ἢν μὴ πάνυ ὀξέα μηδὲ ἄφυκτα μηδὲ ἀνιαρὰ ἐν τοῖσ τραύμασι φαίνηται βιαίωσ σπῶντα καὶ ἀμάχωσ ἀντιλαμβανόμενα, ἡμᾶσ μὲν ἐν τοῖσ δειλοῖσ καὶ διὰ τοῦτο πεινῶσιν ἀνάγραφε, σεαυτὸν δὲ παρακαλέσασ θαρρεῖν ἐπιχείρει τῇ ἄγρᾳ, εἰ θέλεισ, καθάπερ ὁ λάροσ ὅλον περιχανὼν τὸ δέλεαρ.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION