Lucian, (no name) 16:

(루키아노스, (no name) 16:)

"ὦ κακόδαιμον ἄνθρωπε, τί κέκραγασ; "τί δέ μοι παρέχεισ πράγματα ; "παῦσαι τιλλόμενοσ τὴν κόμην καὶ τὸ πρόσωπον ἐξ ἐπιπολῆσ ἀμύσσων. "τί μοι λοιδορῇ καὶ ἄθλιον ἀποκαλεῖσ καὶ δύσμορον πολύ σου βελτίω καὶ μακαριώτερον γεγενημένον; "ἢ τί σοι δεινὸν πάσχειν δοκῶ; "ἢ διότι μὴ τοιουτοσὶ γέρων ἐγενόμην οἱο͂σ εἶ σύ, φαλακρὸσ μὲν τὴν κεφαλήν, τὴν δ’ ὄψιν ἐρρυτιδωμένοσ, κυφὸσ καὶ τὰ γόνατα νωθήσ, καὶ ὅλωσ ὑπὸ τοῦ χρόνου σαθρὸσ πολλὰσ τριακάδασ καὶ ὀλυμπιάδασ ἀναπλήσασ, καὶ τὰ τελευταῖα δὴ ταῦτα παραπαίων ἐπὶ τοσούτων μαρτύρων ; "ὦ μάταιε, τί σοι χρηστὸν εἶναι δοκεῖ παρὰ τὸν βίον οὗ μηκέτι μεθέξομεν ; "ἢ τοὺσ πότουσ ἐρεῖσ δῆλον ὅτι καὶ τὰ δεῖπνα καὶ ἐσθῆτα καὶ ἀφροδίσια, καὶ δέδιασ μὴ τούτων ἐνδεὴσ γενόμενοσ ἀπόλωμαι. "οὐκ ἐννοεῖσ δὲ ὅτι τὸ μὴ διψῆν τοῦ πιεῖν πολὺ κάλλιον καὶ τὸ μὴ πεινῆν τοῦ φαγεῖν καὶ τὸ μὴ ῥιγοῦν τοῦ ἀμπεχόνησ εὐπορεῖν ; "φέρε τοίνυν, ἐπειδὴ ἐοίκασ ἀγνοεῖν, διδάξομαὶ σε θρηνεῖν ἀληθέστερον, καὶ δὴ ἀναλαβὼν ἐξ ὑπαρχῆσ βόα, τέκνον ἄθλιον, οὐκέτι διψήσεισ, οὐκέτι πεινήσεισ οὐδὲ ῥιγώσεισ. "οἴχῃ μοι κακοδαίμων ἐκφυγὼν τὰσ νόσουσ, οὐ πυρετὸν ἔτι δεδιώσ, οὐ πολέμιον, οὐ τύραννον οὐκ ἔρωσ σε ἀνιάσει οὐδὲ συνουσία διαστρέψει, οὐδὲ σπαθήσεισ ἐπὶ τούτῳ δὶσ ἢ τρὶσ τῆσ ἡμέρασ, ὢ τῆσ συμφορᾶσ. οὐ καταφρονηθήσῃ γέρων γενόμενοσ οὐδὲ ὀχληρὸσ ἔσῃ τοῖσ νέοισ βλεπόμενοσ. "ἂν ταῦτα λέγῃσ, ὦ πάτερ, οὐκ οἰεί πολὺ ἀληθέστερα καὶ γενναιότερα ^ ἐκείνων ἐρεῖν ; "ἀλλ’ ἆρα μὴ τόδε σε ἀνιᾷ, καὶ διανοῇ τὸν παρ’ ἡμῖν ζόφον καὶ τὸ πολὺ σκότοσ, κᾆτα δέδιασ μή σοι ἀποπνιγῶ κατακλεισθεὶσ ἐν τῷ μνήματι; "χρὴ δὲ πρὸσ ταῦτα λογίζεσθαι ὅτι τῶν ὀφθαλμῶν διασαπέντων ἢ καὶ νὴ Δία καέντων μετ’ ὀλίγον, εἴ γε καῦσαί με διεγνώκατε, οὔτε σκότοσ οὔτε φῶσ ὁρᾶν δεησόμεθα. "καὶ ταῦτα μὲν ἴσωσ μέτρια· "τί δέ με ὁ κωκυτὸσ ὑμῶν ὀνίνησι καὶ ἡ πρὸσ τὸν αὐλὸν αὕτη στερνοτυπία καὶ ἡ τῶν γυναικῶν περὶ τὸν θρῆνον ἀμετρία ; "τί δὲ ὁ ὑπὲρ τοῦ τάφου λίθοσ ἐστεφανωμένοσ ; "ἢ τί ὑμῖν δύναται τὸν ἄκρατον ἐπιχεῖν ; "ἢ νομίζετε καταστάξειν αὐτὸν πρὸσ ἡμᾶσ καὶ μέχρι τοῦ Αἳδου διίξεσθαι; "τὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν καθαγισμῶν καὶ αὐτοὶ ὁρᾶτε, οἶμαι, ὡσ τὸ μὲν νοστιμώτατον τῶν παρεσκευασμένων ὁ καπνὸσ παραλαβὼν ἄνω εἰσ τὸν οὐρανὸν οἴχεται μηδέν τι ἡμᾶσ ὀνῆσαν τοὺσ κάτω, τὸ δὲ καταλειπόμενον, ἡ κόνισ, ἀχρεῖον, ἐκτὸσ εἰ μὴ τὴν σποδὸν ἡμᾶσ σιτεῖσθαι πεπιστεύκατε. "οὐχ οὕτωσ ἄσποροσ οὐδὲ ἄκαρποσ ἡ τοῦ Πλούτωνοσ ἀρχή, οὐδὲ ἐπιλέλοιπεν ἡμᾶσ ὁ ἀσφόδελοσ, ἵνα παρ’ ὑμῶν τὰ σιτία μεταστελλώμεθα. "ὥστε μοι νὴ τὴν Τισιφόνην πάλαι δὴ ἐφ’ οἷσ ἐποιεῖτε καὶ ἐλέγετε παμμέγεθεσ ἐπῄει ἀνακαγχάσαι, διεκώλυσε δὲ ἡ ὀθόνη καὶ τὰ ἔρια, οἷσ μου τὰσ σιαγόνασ ἀπεσφίγξατε.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION