Lucian, (no name) 8:

ἂν δέ τινασ τῶν πονηρῶν λάβωσι, ταῖσ Ἐρινύσι παραδόντεσ εἰσ τὸν τῶν ἀσεβῶν χῶρον εἰσπέμπουσι κατὰ λόγον τῆσ ἀδικίασ κολασθησομένουσ. ἔνθα δὴ. τί κακῶν οὐ πάσχουσι στρεβλούμενοί τε καὶ καιόμενοι καὶ ὑπὸ γυπῶν ἐσθιόμενοι καὶ τροχῷ συμπεριφερόμενοι καὶ λίθουσ ἀνακυλίοντεσ ; ὁ μὲν γὰρ Τάνταλοσ ἐπ’ αὐτῇ τῇ λίμνῃ αὐο͂σ ἔστηκεν κινδυνεύων ὑπὸ δίψουσ ὁ κακοδαίμων ἀποθανεῖν. οἱ δὲ τοῦ μέσου βίου, πολλοὶ ὄντεσ οὗτοι, ἐν τῷ λειμῶνι πλανῶνται ἄνευ τῶν σωμάτων σκιαὶ γενόμενοι καὶ ὑπὸ τῇ ἁφῇ καθάπερ καπνὸσ ἀφανιζόμενοι.