Lucian, Contemplantes, (no name) 1:

(루키아노스, Contemplantes, (no name) 1:)

τί γελᾳσ, ω Χάρων; ἡ τί το πορθμσίον ἀπολιπὼν δεῦρο ἀνελήλυθασ εἰσ τὴν ἡμετέραν οὐ πάνυ εἰωθὼσ ἐπιχωριάζειν τοῖσ ἄνω πράγμασιν; ἐπεθύμησα , ὦ Ἑρμῆ, ἰδεῖν ὁποῖά ἐστι τὰ ἐν τῷ βίῳ καὶ ἃ πράττουσιν οἱ ἄνθρωποι ἐν αὐτῷ ἢ τίνων στερούμενοι πάντεσ οἰμώζουσι κατιόντεσ παρ’ ἡμᾶσ· οὐδεὶσ γὰρ αὐτῶν ἀδακρυτὶ διέπλευσεν. αἰτησάμενοσ οὖν παρὰ τοῦ Αἵδου καὶ αὐτὸσ ὥσπερ ὁ Θετταλὸσ ἐκεῖνοσ νεανίσκοσ μίαν ἡμέραν λιπόνεωσ γενέσθαι ἀνελήλυθα ἐσ τὸ φῶσ, καί μοι δοκῶ εἰσ δέον ἐντετυχηκέναι σοι· ξεναγήσεισ γὰρ εὖ οἶδ’ ὅτι με συμπερινοστῶν καὶ δείξεισ ἕκαστα ὡσ ἂν εἰδὼσ ἅπαντα. οὐ σχολή μοι, ὦ πορθμεῦ· ἀπέρχομαι γάρ τι διακονησόμενοσ τῷ ἄνω Διὶ τῶν ἀνθρωπικῶν ὁ δὲ ὀξύθυμὸσ τέ ἐστι ^ καὶ δέδια μὴ βραδύναντά με ὅλον ὑμέτερον ἐάσῃ εἶναι παραδοὺσ τῷ ζόφῳ, ἢ ὅπερ τὸν Ἥφαιστον πρῴην ἐποίησε, ῥίψῃ κἀμὲ τεταγὼν τοῦ ποδὸσ ἀπὸ τοῦ θεσπεσίου βηλοῦ, ὡσ ὑποσκάζων γέλωτα παρέχοιμι καὶ αὐτὸσ οἰνοχοῶν. περιόψει οὖν με ἄλλωσ πλανώμενον ὑπὲρ γῆσ, καὶ ταῦτα ἑταῖροσ καὶ σύμπλουσ καὶ συνδιάκτοροσ ὤν; καὶ μὴν καλῶσ εἶχεν, ὦ Μαίασ παῖ, ἐκείνων γοῦν σε μεμνῆσθαι, ὅτι μηδεπώποτέ σε ἢ ἀντλεῖν ἐκέλευσα ἢ πρόσκωπον εἶναι· ἀλλὰ σὺ μὲν ῥέγκεισ ἐπὶ τοῦ καταστρώματοσ ἐκταθεὶσ ὤμουσ οὕτω καρτεροὺσ ἔχων, ἢ εἴ τινα λάλον νεκρὸν εὑρ́οισ, ἐκείνῳ παρ’ ὅλον τὸν πλοῦν διαλέγῃ; ἐγὼ δὲ πρεσβύτησ ὢν τὴν δικωπίαν ἐρέττω μόνοσ. ἀλλὰ πρὸσ τοῦ πατρόσ, ὦ φίλτατον Ἑρμάδιον, μὴ καταλίπῃσ με, περιήγησαι δὲ τὰ ἐν τῷ βίῳ ἅπαντα, ὥσ τι καὶ ἰδὼν ἐπανέλθοιμι· ὡσ ἤν με σὺ ἀφῇσ, οὐδὲν τῶν τυφλῶν ^ διοίσω· καθάπερ γὰρ ἐκεῖνοι σφάλλονται καὶ διολισθάνουσιν ἐν τῷ σκότῳ, οὕτω δὴ κἀγώ σοι ἔμπαλιν ἀμβλυώττω πρὸσ τὸ φῶσ. ἀλλὰ δόσ, ὦ Κυλλήνιε, ἐσ ἀεὶ μεμνησομένῳ τὴν χάριν.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION