Lucian, Apologia 31:

(루키아노스, Apologia 31:)

ἐθέλω γοῦν ἐκ περιττοῦ χρησάμενοσ τῇ παρρησίᾳ καὶ ὁμόσε χωρήσασ τῷ ἐπιφερομένῳ ἐγκλήματι καθ̓ ὑπερβολὴν ἀπολογήσασθαι, καὶ δὴ φημί σοι μηδένα μηδὲν ἀμισθὶ ποιεῖν, οὐδ̓ ἂν τοὺσ τὰ μέγιστα πράττοντασ εἴπῃσ, ὅπου μηδὲ βασιλεὺσ αὐτὸσ ἄμισθόσ ἐστιν. οὐ φόρουσ λέγω οὐδὲ δασμούσ, ὁπόσοι παρὰ τῶν ἀρχομένων ἐπέτειοι φοιτῶσιν, ἀλλ̓ ἔστι βασιλεῖ μισθὸσ μέγιστοσ ἔπαινοι καὶ ἡ παρὰ πᾶσιν εὔκλεια καὶ τὸ ἐπὶ ταῖσ εὐεργεσίαισ προσκυνεῖσθαι, καὶ εἰκόνεσ δὲ καὶ νεῲ καὶ τεμένη, ὁπόσα παρὰ τῶν ἀρχομένων ἔχουσι, μισθοὶ καὶ ταῦτά εἰσιν ὑπὲρ τῶν φροντίδων καὶ προνοίασ, ἣν εἰσφέρονται προσκοποῦντεσ ἀεὶ τὰ κοινὰ καὶ βελτίω ποιοῦντεσ. ὡσ δὴ μικρὰ μεγάλοισ εἰκάζειν, ἢν ἐθέλῃσ ἀρξάμενοσ ἀπὸ τῆσ τοῦ σωροῦ κορυφῆσ ἐφ̓ ἕκαστον τούτων, ἀφ̓ ὧν σύγκειται, καταβαίνειν, ὄψει ὅτι μεγέθει καὶ σμικρότητι διαλλάττομεν τῶν ἀκροτάτων, τα δ̓ ἄλλα μισθοφόροι ὁμοίωσ ἅπαντεσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION