Homer, Odyssey, Book 15 57:

(호메로스, 오디세이아, Book 15 57:)

"σιγῇ νῦν, μή τίσ με προσαυδάτω ἐπέεσσιν ὑμετέρων ἑτάρων, ξυμβλήμενοσ ἢ ἐν ἀγυιῇ, ἤ που ἐπὶ κρήνῃ· μή τισ ποτὶ δῶμα γέροντι ἐλθὼν ἐξείπῃ, ὁ δ’ ὀϊσάμενοσ καταδήσῃ δεσμῷ ἐν ἀργαλέῳ, ὑμῖν δ’ ἐπιφράσσετ’ ὄλεθρον. ἀλλ’ ἔχετ’ ἐν φρεσὶ μῦθον, ἐπείγετε δ’ ὦνον ὁδαίων. ἀλλ’ ὅτε κεν δὴ νηῦσ πλείη βιότοιο γένηται, ἀγγελίη μοι ἔπειτα θοῶσ ἐσ δώμαθ’ ἱκέσθω· οἴσω γὰρ καὶ χρυσόν, ὅτισ χ’ ὑποχείριοσ ἔλθῃ· καὶ δέ κεν ἄλλ’ ἐπίβαθρον ἐγὼν ἐθέλουσά γε δοίην. παῖδα γὰρ ἀνδρὸσ ἑῆοσ ἐνὶ μεγάροισ ἀτιτάλλω, κερδαλέον δὴ τοῖον, ἅμα τροχόωντα θύραζε· τόν κεν ἄγοιμ’ ἐπὶ νηόσ, ὁ δ’ ὑμῖν μυρίον ὦνον ἄλφοι, ὅπῃ περάσητε κατ’ ἀλλοθρόουσ ἀνθρώπουσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION