Homer, Odyssey, Book 11 75:

(호메로스, 오디세이아, Book 11 75:)

"τὸν δὲ μετ’ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην, εἴδωλον· αὐτὸσ δὲ μετ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι τέρπεται ἐν θαλίῃσ καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην, παῖδα Διὸσ μεγάλοιο καὶ Ἥρησ χρυσοπεδίλου. ἀμφὶ δέ μιν κλαγγὴ νεκύων ἦν οἰωνῶν ὥσ, πάντοσ’ ἀτυζομένων· ὁ δ’ ἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώσ, γυμνὸν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρῆφιν ὀιστόν, δεινὸν παπταίνων, αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώσ. σμερδαλέοσ δέ οἱ ἀμφὶ περὶ στήθεσσιν ἀορτὴρ χρύσεοσ ἦν τελαμών, ἵνα θέσκελα ἔργα τέτυκτο, ἄρκτοι τ’ ἀγρότεροί τε σύεσ χαροποί τε λέοντεσ, ὑσμῖναί τε μάχαι τε φόνοι τ’ ἀνδροκτασίαι τε. μὴ τεχνησάμενοσ μηδ’ ἄλλο τι τεχνήσαιτο, ὃσ κεῖνον τελαμῶνα ἑῇ ἐγκάτθετο τέχνῃ. ἔγνω δ’ αὖτ’ ἔμ’ ἐκεῖνοσ, ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν, καί μ’ ὀλοφυρόμενοσ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

SEARCH

MENU NAVIGATION