Homer, Iliad, Book 22 9:

(호메로스, 일리아스, Book 22 9:)

ὣσ τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν πολλὰ λισσομένω· οὐδ’ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον, ἀλλ’ ὅ γε μίμν’ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα. ὡσ δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστεροσ ἄνδρα μένῃσι βεβρωκὼσ κακὰ φάρμακ’, ἔδυ δέ τέ μιν χόλοσ αἰνόσ, σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενοσ περὶ χειῇ· ὣσ Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένοσ οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ’ ἐρείσασ· ὀχθήσασ δ’ ἄρα εἶπε πρὸσ ὃν μεγαλήτορα θυμόν· ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλασ καὶ τείχεα δύω, Πουλυδάμασ μοι πρῶτοσ ἐλεγχείην ἀναθήσει, ὅσ μ’ ἐκέλευε Τρωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι νύχθ’ ὕπο τήνδ’ ὀλοὴν ὅτε τ’ ὤρετο δῖοσ Ἀχιλλεύσ. ἀλλ’ ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τ’ ἂν πολὺ κέρδιον ἠε͂ν. νῦν δ’ ἐπεὶ ὤλεσα λαὸν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν, αἰδέομαι Τρῶασ καὶ Τρῳάδασ ἑλκεσιπέπλουσ, μή ποτέ τισ εἴπῃσι κακώτεροσ ἄλλοσ ἐμεῖο· Ἕκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσασ ὤλεσε λαόν. ὣσ ἐρέουσιν· ἐμοὶ δὲ τότ’ ἂν πολὺ κέρδιον εἰή ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι, ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶσ πρὸ πόληοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION