Homer, Iliad, Book 19 31:

(호메로스, 일리아스, Book 19 31:)

τὸν δ’ ἄρ’ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδασ αἰόλοσ ἵπποσ Ξάνθοσ, ἄφαρ δ’ ἤμυσε καρήατι· ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι. πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλησ ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδασ ἵκανεν· αὐδήεντα δ’ ἔθηκε θεὰ λευκώλενοσ Ἥρη· καὶ λίην σ’ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ’ Ἀχιλλεῦ· ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον· οὐδέ τοι ἡμεῖσ αἴτιοι, ἀλλὰ θεόσ τε μέγασ καὶ Μοῖρα κραταιή. οὐδὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶεσ ἀπ’ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχε’ ἕλοντο· ἀλλὰ θεῶν ὤριστοσ, ὃν ἠύ̈κομοσ τέκε Λητώ, ἔκταν’ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδοσ ἔδωκε. νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ’ ἔμμεναι·

SEARCH

MENU NAVIGATION