Euripides, The Trojan Women, choral, antistrophe 2

εἴθ’ ἀκάτου Μενέλα μέσον πέλαγοσ ἰούσασ, δίπαλτον ἱερὸν ἀνὰ μέσον πλατᾶν πέσοι Αἰγαίου κεραυνοφαὲσ πῦρ, Ἰλιόθεν ὅτε με πολύδακρυν Ἑλλάδι λάτρευμα γᾶθεν ἐξορίζει, χρύσεα δ’ ἔνοπτρα, παρθένων χάριτασ, ἔχουσα τυγχάνει Διὸσ κόρα· μηδὲ γαῖάν ποτ’ ἔλθοι Λάκαιναν πατρῷ‐ όν τε θάλαμον ἑστίασ, μηδὲ πόλιν Πιτάνασ χαλκόπυλόν τε θεάν, δύσγαμον αἶσχοσ ἑλὼν Ἑλλάδι τᾷ μεγάλᾳ καὶ Σιμοεντιάσιν μέλεα πάθεα ῥοῇσιν.