Euripides, Rhesus, episode, iambic 2:

(에우리피데스, Rhesus, episode, iambic 2:)

μόνοσ μάχεσθαι πολεμίοισ, Ἕκτορ, θέλω. εἰ δ’ αἰσχρὸν ἡγῇ μὴ συνεμπρῆσαι νεῶν πρύμνασ, πονήσασ τὸν πάροσ πολὺν χρόνον, τάξον μ’ Ἀχιλλέωσ καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα. οὐκ ἔστ’ ἐκείνῳ θοῦρον ἐντάξαι δόρυ. καὶ μὴν λόγοσ γ’ ἦν ὡσ ἔπλευσ’ ἐπ’ Ἴλιον. ἔπλευσε καὶ πάρεστιν· ἀλλὰ μηνίων στρατηλάταισιν οὐ συναίρεται δόρυ. τίσ δὴ μετ’ αὐτὸν ἄλλοσ εὐδοξεῖ στρατοῦ; Αἰάσ ἐμοὶ μὲν οὐδὲν ἡσσᾶσθαι δοκεῖ χὡ Τυδέωσ παῖσ· ἔστι δ’ αἱμυλώτατον κρότημ’ Ὀδυσσεύσ, λῆμά τ’ ἀρκούντωσ θρασὺσ καὶ πλεῖστα χώραν τήνδ’ ἀνὴρ καθυβρίσασ· ὃσ εἰσ Ἀθάνασ σηκὸν ἔννυχοσ μολὼν κλέψασ ἄγαλμα ναῦσ ἐπ’ Ἀργείων φέρει. ἤδη δ’ ἀγύρτησ πτωχικὴν ἔχων στολὴν ἐσῆλθε πύργουσ, πολλὰ δ’ Ἀργείοισ κακὰ ἠρᾶτο, πεμφθεὶσ Ἰλίου κατάσκοποσ· κτανὼν δὲ φρουροὺσ καὶ παραστάτασ πυλῶν ἐξῆλθεν· αἰεὶ δ’ ἐν λόχοισ εὑρίσκεται Θυμβραῖον ἀμφὶ βωμὸν ἄστεωσ πέλασ θάσσων· κακῷ δὲ μερμέρῳ παλαίομεν. οὐδεὶσ ἀνὴρ εὔψυχοσ ἀξιοῖ λάθρᾳ κτεῖναι τὸν ἐχθρόν, ἀλλ’ ἰὼν κατὰ στόμα. τοῦτον δ’ ὃν ἵζειν φὴσ σὺ κλωπικὰσ ἕδρασ καὶ μηχανᾶσθαι, ζῶντα συλλαβὼν ἐγὼ πυλῶν ἐπ’ ἐξόδοισιν ἀμπείρασ ῥάχιν στήσω πετεινοῖσ γυψὶ θοινατήριον. λῃστὴν γὰρ ὄντα καὶ θεῶν ἀνάκτορα συλῶντα δεῖ νιν τῷδε κατθανεῖν μόρῳ. νῦν μὲν καταυλίσθητε· καὶ γὰρ εὐφρόνη. δείξω δ’ ἐγώ σοι χῶρον, ἔνθα χρὴ στρατὸν τὸν σὸν νυχεῦσαι τοῦ τεταγμένου δίχα. ξύνθημα δ’ ἡμῖν Φοῖβοσ, ἤν τι καὶ δέῃ· μέμνησ’ ἀκούσασ, Θρῃκί τ’ ἄγγειλον στρατῷ. ὑμᾶσ δὲ βάντασ χρὴ προταινὶ τάξεων φρουρεῖν ἐγερτὶ καὶ νεῶν κατάσκοπον δέχθαι Δόλωνα· καὶ γάρ, εἴπερ ἐστὶ σῶσ, ἤδη πελάζει στρατοπέδοισι Τρωικοῖσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION