Euripides, Rhesus, episode, iambics

(에우리피데스, Rhesus, episode, iambics)

χαῖρ’, ἐσθλὸσ ἐσθλοῦ παῖσ, τύραννε τῆσδε γῆσ, Ἕκτορ· παλαιᾷ σ’ ἡμέρᾳ προσεννέπω. χαίρω δέ σ’ εὐτυχοῦντα καὶ προσήμενον πύργοισιν ἐχθρῶν· συγκατασκάψων δ’ ἐγὼ τείχη πάρειμι καὶ νεῶν πρήσων σκάφη. παῖ τῆσ μελῳδοῦ μητέροσ Μουσῶν μιᾶσ Θρῃκόσ τε ποταμοῦ Στρυμόνοσ, φιλῶ λέγειν τἀληθὲσ αἰεὶ κοὐ διπλοῦσ πέφυκ’ ἀνήρ. πάλαι πάλαι χρῆν τῇδε συγκάμνειν χθονὶ ἐλθόντα, καὶ μὴ τοὐπί σ’ Ἀργείων ὕπο Τροίαν ἐᾶσαι πολεμίῳ πεσεῖν δορί. οὐ γάρ τι λέξεισ ὡσ ἄκλητοσ ὢν φίλοισ οὐκ ἦλθεσ οὐδ’ ἤμυνασ οὐδ’ ἐπεστράφησ. τίσ γάρ σε κῆρυξ ἢ γερουσία Φρυγῶν ἐλθοῦσ’ ἀμύνειν οὐκ ἐπέσκηψεν πόλει; ποῖον δὲ δώρων κόσμον οὐκ ἐπέμψαμεν; σὺ δ’ ἐγγενὴσ ὢν βάρβαρόσ τε βαρβάρουσ Ἕλλησιν ἡμᾶσ προύπιεσ τὸ σὸν μέροσ. καίτοι σε μικρᾶσ ἐκ τυραννίδοσ μέγαν Θρῃκῶν ἄνακτα τῇδ’ ἔθηκ’ ἐγὼ χερί, ὅτ’ ἀμφὶ Πάγγαιόν τε Παιόνων τε γῆν Θρῃκῶν ἀρίστοισ ἐμπεσὼν κατὰ στόμα ἔρρηξα πέλτην, σοὶ δὲ δουλώσασ λεὼν παρέσχον· ὧν σὺ λακτίσασ πολλὴν χάριν, φίλων νοσούντων ὕστεροσ βοηδρομεῖσ. οἱ δ’ οὐδὲν ἡμῖν ἐν γένει πεφυκότεσ, πάλαι παρόντεσ, οἳ μὲν ἐν χωστοῖσ τάφοισ κεῖνται πεσόντεσ, πίστισ οὐ σμικρὰ πόλει, οἳ δ’ ἔν θ’ ὅπλοισι καὶ παρ’ ἱππείοισ ὄχοισ ψυχρὰν ἀήσιν δίψιόν τε πῦρ θεοῦ μένουσι καρτεροῦντεσ, οὐκ ἐν δεμνίοισ πυκνὴν ἄμυστιν ὡσ σὺ δεξιούμενοι. ταῦθ’, ὡσ ἂν εἰδῇσ Ἕκτορ’ ὄντ’ ἐλεύθερον, καὶ μέμφομαί σοι καὶ λέγω κατ’ ὄμμα σόν. τοιοῦτόσ εἰμι καὐτόσ, εὐθεῖαν λόγων τέμνων κέλευθον, κοὐ διπλοῦσ πέφυκ’ ἀνήρ. ἐγὼ δὲ μεῖζον ἢ σὺ τῆσδ’ ἀπὼν χθονὸσ λύπῃ πρὸσ ἧπαρ δυσφορῶν ἐτειρόμην· ἀλλ’ ἀγχιτέρμων γαῖά μοι, Σκύθησ λεώσ, μέλλοντι νόστον τὸν πρὸσ Ἴλιον περᾶν ξυνῆψε πόλεμον· Εὐξένου δ’ ἀφικόμην πόντου πρὸσ ἀκτάσ, Θρῇκα πορθμεύσων στρατόν. ἔνθ’ αἱματηρὸσ πέλανοσ ἐσ γαῖαν Σκύθησ ἠντλεῖτο λόγχῃ Θρῄξ τε συμμιγὴσ φόνοσ. τοιάδε τοί μ’ ἀπεῖργε συμφορὰ πέδον Τροίασ ἱκέσθαι σύμμαχόν τέ σοι μολεῖν. ἐπεὶ δ’ ἔπερσα, τῶνδ’ ὁμηρεύσασ τέκνα τάξασ <τ’> ἔτειον δασμὸν ἐσ δόμουσ φέρειν, ἥκω περάσασ ναυσὶ πόντιον στόμα, τὰ δ’ ἄλλα πεζὸσ γῆσ περῶν ὁρίσματα ‐ οὐχ ὡσ σὺ κομπεῖσ τὰσ ἐμὰσ ἀμύστιδασ, οὐδ’ ἐν ζαχρύσοισ δώμασιν κοιμώμενοσ, ἀλλ’ οἱᾶ πόντον Θρῄκιον φυσήματα κρυσταλλόπηκτα Παιόνασ τ’ ἐπεζάρει, ξὺν τοῖσδ’ ἀύπνοσ οἶδα τλὰσ πορπάμασιν. ἀλλ’ ὕστεροσ μὲν ἦλθον, ἐν καιρῷ δ’ ὅμωσ· σὺ μὲν γὰρ ἤδη δέκατον αἰχμάζεισ ἔτοσ κοὐδὲν περαίνεισ, ἡμέραν δ’ ἐξ ἡμέρασ πίπτεισ κυβεύων τὸν πρὸσ Ἀργείουσ Ἄρη· ἐμοὶ δὲ φῶσ ἓν ἡλίου καταρκέσει πέρσαντι πύργουσ ναυστάθμοισ ἐπεσπεσεῖν κτεῖναί τ’ Ἀχαιούσ· θατέρᾳ δ’ ἀπ’ Ἰλίου πρὸσ οἶκον εἶμι, συντεμὼν τοὺσ σοὺσ πόνουσ, ὑμῶν δὲ μή τισ ἀσπίδ’ ἄρηται χερί· ἐγὼ γὰρ ἕξω τοὺσ μέγ’ αὐχοῦντασ δορὶ πέρσασ Ἀχαιούσ, καίπερ ὕστεροσ μολών.

상위

Rhesus

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION