Euripides, Rhesus, episode, iambics 1:

(에우리피데스, Rhesus, episode, iambics 1:)

τοιοῦτόσ εἰμι καὐτόσ, εὐθεῖαν λόγων τέμνων κέλευθον, κοὐ διπλοῦσ πέφυκ’ ἀνήρ. ἐγὼ δὲ μεῖζον ἢ σὺ τῆσδ’ ἀπὼν χθονὸσ λύπῃ πρὸσ ἧπαρ δυσφορῶν ἐτειρόμην· ἀλλ’ ἀγχιτέρμων γαῖά μοι, Σκύθησ λεώσ, μέλλοντι νόστον τὸν πρὸσ Ἴλιον περᾶν ξυνῆψε πόλεμον· Εὐξένου δ’ ἀφικόμην πόντου πρὸσ ἀκτάσ, Θρῇκα πορθμεύσων στρατόν. ἔνθ’ αἱματηρὸσ πέλανοσ ἐσ γαῖαν Σκύθησ ἠντλεῖτο λόγχῃ Θρῄξ τε συμμιγὴσ φόνοσ. τοιάδε τοί μ’ ἀπεῖργε συμφορὰ πέδον Τροίασ ἱκέσθαι σύμμαχόν τέ σοι μολεῖν. ἐπεὶ δ’ ἔπερσα, τῶνδ’ ὁμηρεύσασ τέκνα τάξασ <τ’> ἔτειον δασμὸν ἐσ δόμουσ φέρειν, ἥκω περάσασ ναυσὶ πόντιον στόμα, τὰ δ’ ἄλλα πεζὸσ γῆσ περῶν ὁρίσματα ‐ οὐχ ὡσ σὺ κομπεῖσ τὰσ ἐμὰσ ἀμύστιδασ, οὐδ’ ἐν ζαχρύσοισ δώμασιν κοιμώμενοσ, ἀλλ’ οἱᾶ πόντον Θρῄκιον φυσήματα κρυσταλλόπηκτα Παιόνασ τ’ ἐπεζάρει, ξὺν τοῖσδ’ ἀύπνοσ οἶδα τλὰσ πορπάμασιν. ἀλλ’ ὕστεροσ μὲν ἦλθον, ἐν καιρῷ δ’ ὅμωσ· σὺ μὲν γὰρ ἤδη δέκατον αἰχμάζεισ ἔτοσ κοὐδὲν περαίνεισ, ἡμέραν δ’ ἐξ ἡμέρασ πίπτεισ κυβεύων τὸν πρὸσ Ἀργείουσ Ἄρη· ἐμοὶ δὲ φῶσ ἓν ἡλίου καταρκέσει πέρσαντι πύργουσ ναυστάθμοισ ἐπεσπεσεῖν κτεῖναί τ’ Ἀχαιούσ· θατέρᾳ δ’ ἀπ’ Ἰλίου πρὸσ οἶκον εἶμι, συντεμὼν τοὺσ σοὺσ πόνουσ, ὑμῶν δὲ μή τισ ἀσπίδ’ ἄρηται χερί· ἐγὼ γὰρ ἕξω τοὺσ μέγ’ αὐχοῦντασ δορὶ πέρσασ Ἀχαιούσ, καίπερ ὕστεροσ μολών.

SEARCH

MENU NAVIGATION