Euripides, Phoenissae, episode, lyric 1:

(에우리피데스, Phoenissae, episode, lyric 1:)

τίσ δ’ οὗτοσ ἀμφὶ μνῆμα τὸ Ζήθου περᾷ καταβόστρυχοσ, ὄμμασι γοργὸσ εἰσιδεῖν νεανίασ, λοχαγόσ, ὡσ ὄχλοσ νιν ὑστέρῳ ποδὶ πάνοπλοσ ἀμφέπει; ὅδ’ ἐστὶ Παρθενοπαῖοσ, Ἀταλάντησ γόνοσ. ἀλλά νιν ἁ κατ’ ὄρη μετὰ ματέροσ Ἄρτεμισ ἱεμένα τόξοισ δαμάσασ’ ὀλέσειεν, ὃσ ἐπ’ ἐμὰν πόλιν ἔβα πέρσων. εἰή τάδ’, ὦ παῖ. σὺν δίκῃ δ’ ἥκουσι γῆν· ὃ καὶ δέδοικα μὴ σκοπῶσ’ ὀρθῶσ θεοί. ποῦ δ’ ὃσ ἐμοὶ μιᾶσ ἐγένετ’ ἐκ ματρὸσ πολυπόνῳ μοίρᾳ; ὦ φίλτατ’, εἰπέ, ποῦ ’στι Πολυνείκησ, γέρον. ἐκεῖνοσ ἑπτὰ παρθένων τάφου πέλασ Νιόβησ Ἀδράστῳ πλησίον παραστατεῖ. ὁρᾷσ; ὁρῶ δῆτ’ οὐ σαφῶσ, ὁρῶ δέ πωσ μορφῆσ τύπωμα στέρνα τ’ ἐξῃκασμένα. ἀνεμώκεοσ εἴθε δρόμον νεφέλασ ποσὶν ἐξανύσαιμι δι’ αἰθέροσ πρὸσ ἐμὸν ὁμογενέτορα, περὶ δ’ ὠλένασ δέρᾳ φιλτάτᾳ βάλοιμ’ <ἐν> χρόνῳ φυγάδα μέλεον. ὡσ ὅπλοισι χρυσέοισιν ἐκπρεπήσ, γέρον, ἑῴοισ ὅμοια φλεγέθων βολαῖσ ἀελίου. ἥξει δόμουσ τούσδ’, ὥστε σ’ ἐμπλῆσαι χαρᾶσ, ἔνσπονδοσ. οὗτοσ δ’, ὦ γεραιέ, τίσ κυρεῖ, ὃσ ἁρ́μα λευκὸν ἡνιοστροφεῖ βεβώσ; ὁ μάντισ Ἀμφιάραοσ, ὦ δέσποιν’, ὅδε· σφάγια δ’ ἅμ’ αὐτῷ, γῆσ φιλαίματοι ῥοαί. ὦ λιπαροζώνου θύγατερ Αἐλίου Σελαναία, χρυσεόκυκλον φέγγοσ, ὡσ ἀτρεμαῖα κέντρα καὶ σώφρονα πώλοισ μεταφέρων ἰθύνει. ποῦ δ’ ὃσ τὰ δεινὰ τῇδ’ ἐφυβρίζει πόλει; Καπανεύσ; ἐκεῖνοσ προσβάσεισ τεκμαίρεται πύργων ἄνω τε καὶ κάτω τείχη μετρῶν. ἰώ, Νέμεσι καὶ Διὸσ βαρύβρομοι βρονταί, κεραυνῶν τε φῶσ αἰθαλόεν, σύ τοι μεγαλαγορίαν ὑπεράνορα κοιμίζεισ· ὅδ’ ἐστίν, αἰχμαλώτιδασ ὃσ δορὶ Θηβαίασ Μυκηνηί̈σιν Λερναίᾳ τε δώσειν τριαίνᾳ, Ποσειδανίοισ Ἀμυμωνίοισ ὕδασι δουλείαν περιβαλών ‐ μήποτε μήποτε τάνδ’, ὦ πότνια, χρυσεοβόστρυχον ὦ Διὸσ ἔρνοσ Ἄρτεμι, δουλοσύναν τλαίην.

상위

Phoenissae

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION